ໂດຍຕັ້ງຢູ່ເຂດເນີນພູ ເຈົາຈື້, ຫ່າງຈາກໃຈກາງນະຄອນ ເຫ້ວ ປະມານ 10 ກມ, ເຂດສຸສານ ຂາຍດິ້ງ (ອືງລັງ) ແມ່ນກິດຈະກຳສຸສານທີ່ເປັນເອກະລັກສະເພາະທີ່ສຸດຂອງສະໄໝລາດຊະວົງ ຫງວຽນ. ໂດຍໄດ້ຮັບການກໍ່ສ້າງແຕ່ປີ 1920 ຮອດປີ 1931, ນີ້ແມ່ນກິດຈະກຳດຽວຂອງລາຊະວົງ ຫວຽດນາມ ທີ່ນຳໃຊ້ວັດສະດຸກໍ່ສ້າງນຳມາຈາກຕ່າງປະເທດ, ຄື: ຊີມັງ, ເຫຼັກກ້າ, ແກ້ວສີ...
ໂດຍຕັ້ງຢູ່ເຂດເນີນພູ ເຈົາຈື້, ຫ່າງຈາກໃຈກາງນະຄອນ ເຫ້ວ ປະມານ 10 ກມ, ເຂດສຸສານ ຂາຍດິ້ງ (ອືງລັງ) ແມ່ນກິດຈະກຳສຸສານທີ່ເປັນເອກະລັກສະເພາະທີ່ສຸດຂອງສະໄໝລາດຊະວົງ ຫງວຽນ. ໂດຍໄດ້ຮັບການກໍ່ສ້າງແຕ່ປີ 1920 ຮອດປີ 1931, ນີ້ແມ່ນກິດຈະກຳດຽວຂອງລາຊະວົງ ຫວຽດນາມ ທີ່ນຳໃຊ້ວັດສະດຸກໍ່ສ້າງນຳມາຈາກຕ່າງປະເທດ, ຄື: ຊີມັງ, ເຫຼັກກ້າ, ແກ້ວສີ...
ໂດຍບໍ່ນຳໃຊ້ໄມ້ ຫຼື ແຜ່ນຫີນຄືບັນດາເຂດສຸສານລາດຊະວົງ ສະໄໝກ່ອນ, ລະບົບຂັ້ນໄດ ແລະ ຮາວລະບຽງມັງກອນໄດ້ຫຼໍ່ດ້ວຍເບຕົງຝັງເຫຼັກ - ເຊິ່ງເປັນເຕັກນິກທັນສະໄໝທີ່ສຸດໃນຄາວນັ້ນ ທີ່ຫາກໍ່ນຳເຂົ້າຈາກ ເອີລົບ.
ໂດຍບໍ່ນຳໃຊ້ໄມ້ ຫຼື ແຜ່ນຫີນຄືບັນດາເຂດສຸສານລາດຊະວົງ ສະໄໝກ່ອນ, ລະບົບຂັ້ນໄດ ແລະ ຮາວລະບຽງມັງກອນໄດ້ຫຼໍ່ດ້ວຍເບຕົງຝັງເຫຼັກ - ເຊິ່ງເປັນເຕັກນິກທັນສະໄໝທີ່ສຸດໃນຄາວນັ້ນ ທີ່ຫາກໍ່ນຳເຂົ້າຈາກ ເອີລົບ.
ເບິ່ງລວມແລ້ວ, ອືງລັງ ໄດ້ຕັ້ງຢູ່ເຂດມີທິວທັດທຳມະຊາດພູພາປ່າໄມ້ທີ່ສວຍງາມ ທັງສະຫງ່າຜ່າເຜີຍຄືດັ່ງຄວາມປາດຖະໜາຂອງເຈົ້າຊີວິດ ຂາຍດິ້ງ.
ເບິ່ງລວມແລ້ວ, ອືງລັງ ໄດ້ຕັ້ງຢູ່ເຂດມີທິວທັດທຳມະຊາດພູພາປ່າໄມ້ທີ່ສວຍງາມ ທັງສະຫງ່າຜ່າເຜີຍຄືດັ່ງຄວາມປາດຖະໜາຂອງເຈົ້າຊີວິດ ຂາຍດິ້ງ.
ຢູ່ເຂດເດີ່ນເຂົ້າເຝົ້າເຈົ້າຊິວິດ ບາຍດິງ, ມີຮູບປັ້ນດ້ວຍຫີນ 2 ແຖວ ຢືນເຝົ້າເຂດສຸສານ.
ຢູ່ເຂດເດີ່ນເຂົ້າເຝົ້າເຈົ້າຊິວິດ ບາຍດິງ, ມີຮູບປັ້ນດ້ວຍຫີນ 2 ແຖວ ຢືນເຝົ້າເຂດສຸສານ.
ທຽນດິ້ງກຸງ ຢູ່ຊັ້ນ 5, ສູງທີ່ສຸດຢູ່ເຂດສຸສານ. ນີ້ແມ່ນແຫ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນສິລະປະຄວັດສະຫຼັກດິນເຄືອບ, ດິນເຜົາຂອງ ຫວຽດນາມ ທີ່ບັນລຸຈຸດສຸດຍອດຂອງຄວາມສະຫງ່າລາສີທີ່ສຸດ.
ທຽນດິ້ງກຸງ ຢູ່ຊັ້ນ 5, ສູງທີ່ສຸດຢູ່ເຂດສຸສານ. ນີ້ແມ່ນແຫ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນສິລະປະຄວັດສະຫຼັກດິນເຄືອບ, ດິນເຜົາຂອງ ຫວຽດນາມ ທີ່ບັນລຸຈຸດສຸດຍອດຂອງຄວາມສະຫງ່າລາສີທີ່ສຸດ.
ບັນດາລາຍລະອຽດຄວັດສະຫຼັກດ້ວຍດິນເຄືອບ, ດິນເຜົາ ແລະ ແກ້ວໄດ້ເຮັດດ້ວຍມືທັງໝົດ, ສ້າງເປັນບັນດາເຂດປະດັບປະດາທີ່ມີຊີວິດຊີວາ, ສ່ອງແສງລະດັບວິຈິດສິນພະລາດຊະວັງ ຫວຽດນາມ ໃນຕົ້ນສະຕະວັດທີ 20.
ບັນດາລາຍລະອຽດຄວັດສະຫຼັກດ້ວຍດິນເຄືອບ, ດິນເຜົາ ແລະ ແກ້ວໄດ້ເຮັດດ້ວຍມືທັງໝົດ, ສ້າງເປັນບັນດາເຂດປະດັບປະດາທີ່ມີຊີວິດຊີວາ, ສ່ອງແສງລະດັບວິຈິດສິນພະລາດຊະວັງ ຫວຽດນາມ ໃນຕົ້ນສະຕະວັດທີ 20.
ເຈົ້າຊີວິດ ຂາຍດິ້ງ (1916 – 1925) ແມ່ນເຈົ້າຊີວິດອົງທີ 12 ຂອງສະໄໝລາດຊະວົງ ຫງວຽນ ແລະ ແມ່ນອົງສຸດທ້າຍທີ່ກໍ່ສ້າງເຂດສຸສານ, ກະກຽມໃຫ້ແກ່ເວລາ “ສິ້ນພະຊົນ” ຂອງເຈົ້າຊີວິດອົງໜຶ່ງ.
ເຈົ້າຊີວິດ ຂາຍດິ້ງ (1916 – 1925) ແມ່ນເຈົ້າຊີວິດອົງທີ 12 ຂອງສະໄໝລາດຊະວົງ ຫງວຽນ ແລະ ແມ່ນອົງສຸດທ້າຍທີ່ກໍ່ສ້າງເຂດສຸສານ, ກະກຽມໃຫ້ແກ່ເວລາ “ສິ້ນພະຊົນ” ຂອງເຈົ້າຊີວິດອົງໜຶ່ງ.
ໂດຍມີຄວາມແຕກຕ່າງກັບເຂດສຸສານສ່ວນຫຼາຍຂອງບັນດາເຈົ້າຊີວິດລາດຊະວົງ ຫງວຽນ, ອືງລັງ ຂອງເຈົ້າຊີວິດ ຂາຍດິ້ງ ແມ່ນກໍລະນີພິເສດ ເມື່ອບ່ອນຝັງສົບ ຢູ່ໃຕ້ຮູບປັ້ນທີ່ໄດ້ລໍ່ດ້ວຍທອງໃນ ທຽນດິ້ງກຸງ.
ໂດຍມີຄວາມແຕກຕ່າງກັບເຂດສຸສານສ່ວນຫຼາຍຂອງບັນດາເຈົ້າຊີວິດລາດຊະວົງ ຫງວຽນ, ອືງລັງ ຂອງເຈົ້າຊີວິດ ຂາຍດິ້ງ ແມ່ນກໍລະນີພິເສດ ເມື່ອບ່ອນຝັງສົບ ຢູ່ໃຕ້ຮູບປັ້ນທີ່ໄດ້ລໍ່ດ້ວຍທອງໃນ ທຽນດິ້ງກຸງ.
ມາຮອດປະຈຸບັນ, ເຂດນີ້ຍັງເປີດປະຕູເພື່ອຕ້ອນຮັບແຂກມາຢ້ຽມຢາມ, ຊ່ວຍໃຫ້ມະຫາຊົນມີໂອກາດສຳຜັດກັບໜຶ່ງໃນບັນດາຈຸດທີ່ເປັນເອກະລັກສະເພາະຂອງການອອກແບບສະຖາປັດຕະຍາກຳ ແລະ ພິທີຊາປະນາກິດສົບໃນສະໄໝລາດຊະວົງ ຫງວຽນ.
ມາຮອດປະຈຸບັນ, ເຂດນີ້ຍັງເປີດປະຕູເພື່ອຕ້ອນຮັບແຂກມາຢ້ຽມຢາມ, ຊ່ວຍໃຫ້ມະຫາຊົນມີໂອກາດສຳຜັດກັບໜຶ່ງໃນບັນດາຈຸດທີ່ເປັນເອກະລັກສະເພາະຂອງການອອກແບບສະຖາປັດຕະຍາກຳ ແລະ ພິທີຊາປະນາກິດສົບໃນສະໄໝລາດຊະວົງ ຫງວຽນ.
ຜ່ານການເວລາ, ເຂດສຸສານ ຂາຍດິ້ງ ຍັງສືບຕໍ່ຮັກສາໄດ້ບັນດາຄຸນຄ່າປະຫວັດສາດ, ສິລະປະ ແລະ ວັດທະນະທຳ, ປະກອບສ່ວນແຜ່ກະຈາຍພາບພົດຂອງ ຫວຽດນາມ ທີ່ເຂັ້ມຂຸ້ນໄປດ້ວຍສີສັນໄປເຖິງເພື່ອນມິດສາກົນ ຜ່ານວິວັດການເດີນທາງຄົ້ນຫາເຂດມໍລະດົກກຸງເກົ່າ ເຫ້ວ.
ຜ່ານການເວລາ, ເຂດສຸສານ ຂາຍດິ້ງ ຍັງສືບຕໍ່ຮັກສາໄດ້ບັນດາຄຸນຄ່າປະຫວັດສາດ, ສິລະປະ ແລະ ວັດທະນະທຳ, ປະກອບສ່ວນແຜ່ກະຈາຍພາບພົດຂອງ ຫວຽດນາມ ທີ່ເຂັ້ມຂຸ້ນໄປດ້ວຍສີສັນໄປເຖິງເພື່ອນມິດສາກົນ ຜ່ານວິວັດການເດີນທາງຄົ້ນຫາເຂດມໍລະດົກກຸງເກົ່າ ເຫ້ວ.