“หนึ่งคือต้องขยายตลาดและแขนงอาชีพใหม่ สองคือ ต้องมีนโยบายเพื่อระดมการเข้าร่วมของท้องถิ่นต่างๆและทางการทุกระดับ สามคือผลักดันงานด้านการฝึกอบรม เวียดนามไม่เพียงแต่เน้นฝึกอบรมแรงงานเท่านั้น หากยังต้องระบุรูปแบบการฝึกอบรมในโครงการสอนอาชีพภายในประเทศอีกด้วย ในวาระนี้ รัฐบาลมีแผนการปรับปรุงกฎหมายเกี่ยวกับการส่งแรงงานเวียดนามไปทำงานในต่างประเทศ”
ในปี๒๐๑๖ เวียดนามได้ส่งแรงงาน๑แสน๓หมื่นคนไปทำงานในต่างประเทศ โดยส่วนใหญ่คือไต้หวัน ประเทศจีน ญี่ปุ่นและสาธารณรัฐเกาหลี เวียดนามตั้งเป้าไว้ว่า ตั้งแต่ปี๒๐๑๗-ปี๒๐๒๐ จะเพิ่มจำนวนแรงงานที่ทำงานในต่างประเทศขึ้นเป็น๑แสน-๑แสน๒หมื่นคน ซึ่งในนั้น ร้อยละ๗๐-๘๐เป็นแรงงานที่ได้รับการฝึกอบรม.
