ร่วมกันเรียนภาษาเวียดนาม

คุณฉิ่งถิห่า อาจารย์ภาควิชาภาษาเวียดนามของมหาวิทยาลัยฮานอยกำลังสอนคำศัพท์ที่ใช้สื่อสารในชีวิตประจำวันให้แก่นักศึกษาไทยที่มาร่วมชั้นเรียนวันนี้ นางสาว วสุ เข็มวิชัย นักศึกษาจากสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบังกำลังเขียนคำศัพท์อย่างตั้งใจตามที่อาจารย์ห่าสั่ง โดยมีคุณเหื่อง นักศึกษาจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติเวียดนามนังให้คำแนะนำข้างๆ หน้าที่ของคุณเหื่องคือเป็นบัดดี้ให้คุณวสุและสอนอ่านคำศัพท์ภาษาเวียดนามที่ออกเสียงยากๆ รอบๆวสุและเหื่องมีอีก 11 คู่ ซึ่งกำลังฝึกอ่านตัวเลขตามอาจารณ์ห่า

การเรียนภาษาเวียดนามพิเศษวันนี้ใช้เวลาแค่ 1 ชั่วโมง ตั้งแต่เวลา 10.30 น.-11.30 น.โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อแนะนำภาษาเวียดนามเบื้องต้น เช่น ตัวอักษร 29 ตัว เสียงวรรณยุกต์ 6 เสียง คำที่ใช้สื่อสารในชีวิตประจำวัน การซื้อของ ถามทาง เป็นต้น เพื่อช่วยให้นักเรียนชาวไทยทุกคนมีโอกาสสัมผัสกับวัฒนธรรมและประเพณีของคนเวียดนาม อาจารย์ฉิงถิห่าเผยว่า “พวกเราอยากช่วยให้เด็กๆชาวไทยมองเห็นภาพรวมของภาษาเวียดนาม เช่น ตัวอักษรโอหรือเออในภาษาเวียดนามแตกต่างกับภาษาอังกฤษและฝรั่งเศสยังไง นอกจากนี้สอนให้พวกเขาคำศัพท์ประจำวันเพื่อสามารถใช้ได้ทันที เช่น การแนะนำตัวเอง การซื้อของ .... หลังจากที่เสร็จสิ้นการเรียนในวันนี้ก็สามารถจำได้และใช้ได้ถ้าหากมีโอกาสกลับมาเยือนเวียดนามอีกครั้ง”

แม้เป็นครั้งแรกที่ได้สัมผัสกับภาษาเวียดนามแต่วสุก็มีความมั่นใจในการเรียนภาษาเวียดนาม “หนูรู้สึกว่าภาษาเวียดนามค่อนข้างใกล้เคียงกับภาษาไทยเพราะมีการผสมตัวอักษร สระตัวเหมือนกันและมีเสียงวรรณยุกต์คล้ายๆกันแต่ว่าภาษาเวียดนามจะมีเพิ่มมากกว่า ปัญหาก็อยู่ที่ว่า ต้องจำเสียงของวรรณยุกต์แต่ละตัวและต้องจำคำศัพท์เฉยๆ แต่ว่าเรื่องการผสมคำไม่เป็นเรื่องยาก หนูคิดว่าใกล้เคียงกับภาษาไทย”

การเรียนภาษาเวียดนามวันนี้เน้นบทสนทนาง่ายๆและในตลอด 10 วันที่เข้าร่วมโครงการ เยาวชนไทยได้ใช้ชีวิตร่วมกับบัดดี้ชาวเวียดนาม นางสาวเหื่อง นักศึกษามหาวิทยาลัยแห่งชาติฮานอยเผยว่า “ในช่วงที่อยู่ด้วยกัน พวกหนูมักจะคุยกันเป็นภาษาเวียดนาม แต่เพราะมีเวลาไม่มากนัก ดิฉันจึงสอนคำศัพท์ที่ใช้สื่อสารในชีวิตประจำวันให้เพื่อนๆเท่านั้น เช่น การแนะนำชื่อ มาจากไหนและอายุเท่าไหร่ เพื่อนๆชาวไทยเก่งมาก เพราะพวกเขาสามารถใช้ศัพท์ทุกคำที่พวกดิฉันสอนได้ทันที”

อย่างไรก็ตาม การเรียนภาษาเวียดนามบางทีก็ไม่ง่ายเพราะยังมีบางจุดที่แตกต่างกับภาษาไทย โดยเฉพาะการออกเสียงบางคำหรือเสียงวรรณยุกต์ที่ภาษาไทยไม่มี นางสาว สุชาดา ชมภูทอง จากมหาวิทยาลัยราชภัฏเลยกล่าวอย่างสนุกสนานว่า “บางคำออกเสียงยาก รู้สึกว่ามันออกเสียงยากแต่เพื่อนก็บอกว่าไม่ยาก อาจจะเป็นเพราะว่า เราไม่ได้ศึกษาที่แน่ชัด ที่มหาวิทยาลัยฯ ก็สอนแต่ว่ายังไม่เคยได้เรียนภาษาเวียดนามแบบจริงจัง แบบเพื่อนๆสอนว่า มีอักษรตัวไหน ออกเสียงยังไงนี้ค่ะ แต่กลับไปก็ว่าจะไปเรียนภาษาเวียดนาม”