ศาลา ด่งหลาก - ศูนย์รวมวัฒนธรรมพื้นเมืองของฮานอย

ภาพของศาลา ด่งหลาก(TPO)

บรรยากาศที่เงียบสงบบริเวณศาลาด่งหลาก เลขที่38ถนนห่างด่าว กรุงฮานอย นั้นเริ่มมีความคึกคักมากขึ้นเพราะเสียงเล่นเปียโนของศิลปินก๊วกจูงโดยมีผู้ชมกว่า20คน ซึ่งลีลาการเล่นเปียโนของศิลปินก๊วกจูงเสมือนการเล่าเรื่องเกี่ยวกับดนตรีให้ผู้ที่สนใจได้สัมผัสกับชีวิตที่งดงามผ่านดนตรี “เสียงดนตรีนั้นมีผลต่อจิตใจของมนุษย์เป็นอย่างมาก ซึ่งจะช่วยให้ผู้ฟังรู้สึกถึงความโรแมนติกของชีวิต ดังนั้นเมื่อได้ฟังเพลงสักบทในตอนเช้าก็เสมือนเป็นการเติมพลังให้เราอย่างเต็มที่”

“ดนตรี-เพื่อนคนสุดท้าย”เป็นหนึ่งในหัวข้อของรายการแสดงดนตรีต่างๆที่จัดโดยบริษัทหุ้นส่วนจำกัด ก๊วกเต๊ตามเซิน ในสัปดาห์ที่สองทุกๆเดือนนับตั้งแต่มีการเปิดเวทีวัฒนธรรมศิลปะฮานอย ณ ศาลาด่งหลากนี้ ซึ่งได้ช่วยให้ศาลาแห่งนี้กลายเป็นมรดกที่มีชีวิตชีวามากขึ้น นาย เหงวียนแทงบิ่งห์ ผู้รับผิดชอบจัดรายการนี้เผยว่า“หัวข้อต่างๆที่เลือกจัดแสดงมีความลึกซึ้งแต่ก็มีความหลากหลายสีสันเพื่อให้ผู้ชมเข้าใจและสัมผัสได้ง่าย เช่นในโอกาสตรุษเต๊ตเราจะเปิดกิจกรรมหารือเกี่ยวกับการตกแต่งหิ้งบูชาในวันตรุษเต๊ต หรือเมื่อมีคนสนใจก็จะพูดถึงเรื่องการรับและมอบของที่ระลึกเป็นอย่างไร การศึกษาเกี่ยวกับดนตรี มรดกวัฒนธรรมในพื้นที่ของกรุงฮานอย เป็นต้น”

ในบริเวณของศาลายังมีการจัดแสดงแนะนำสินค้าศิลปะหัตถกรรมต่างๆของช่างฝีมือเวียดนามเช่น ผลิตภัณฑ์เซรามิก เครื่องลงรักขัดเงา ผ้าไหม ผ้าปัก เป็นต้น ซึ่งได้ดึงดูดความสนใจของชาวต่างชาติเมื่อมาเยี่ยมชมที่นี่จนได้ชื่อว่าเป็น “บ้านแห่งมรดก”ของฮานอย ผ่านความผันผวนต่างๆของประวัติศาสตร์ เมื่อปี2000ได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ที่สร้างโฉมใหม่ให้แก่ศาลาแห่งนี้ซึ่งช่วยดึงดูดนักท่องเที่ยวให้กลับมาเยือนอีกหลายๆครั้งเพื่อศึกษาเกี่ยวกับคุณค่าวัฒนธรรมศิลปะและประวัติศาสตร์ของศาลาด่งหลาก นางเหงวียนถิยูง ผู้อำนวยการฝ่ายมาร์เกตติ้งของโครงการเผยว่า“คณะกรรมการประชาชนเขตหว่านเกี๊ยมและคณะกรรมการบริหารย่านโบราณฮานอยได้ประสานงานกับโครงการของฮานอยเอเพื่อทำให้ศาลาแห่งนี้มีความสง่างามมากขึ้น เรายังคงรักษาส่วนที่เป็นห้องบูชาบนชั้นสอง ชั้นหนึ่งจัดจำลองบรรยากาศของตลาดโบราณ เชิดชูยกย่องอาชีพหัตถกรรมพื้นเมืองของเวียดนาม”

ศาลาด่งหลากทุกวันนี้แม้ได้กลายเป็นศูนย์รวมวัฒนธรรมยุคใหม่แต่ยังคงรักษาความเป็นเอกลักษณ์ของโบราณสถานแห่งหนึ่งของกรุงฮานอยเอาไว้อย่างสมบูรณ์ด้วยหลังคามุงกระเบื้องที่เชิดงอนสี่มุม มีการประดับหัวมังกรที่หลังคาและเสาหลักรองรับโครงบ้าน พร้อมสิ่งของเครื่องใช้และวัตถุต่างๆที่จัดวางในศาลาที่ยังคงสะท้อนสีสันแห่งกาลเวลานั้นล้วนแฝงเรื่องราวต่างๆที่น่าค้นคว้าเกี่ยวกับวัฒนธรรมของเวียดนาม.