สิ่งเหล่านี้กำลังเปิดแนวทางใหม่ในการพัฒนาเศรษฐกิจจากศักยภาพในท้องถิ่น โดยโครงสร้างพื้นฐานช่วยสร้างโอกาสและนโยบายช่วยเปิดทาง แต่สิ่งที่ทำให้เกษตรกรที่นี่สามารถแปรทรัพยากรและวัฒนธรรมท้องถิ่นให้กลายเป็นอาชีพและรายได้ เดินหน้าสร้างอนาคตที่ยั่งยืนคือความมุ่งมั่นสร้างฐานะและยกระดับชีวิตความเป็นอยู่ให้ดีขึ้น

เมื่อหลายปีก่อน รายได้ของครอบครัวนาย เหยื่องฟุกที้ม ชนเผ่าเย้าในหมู่บ้านซง มอก ตำบลแหว่งโม นครกว๋างนิง พึ่งพาการปลูกโป๊ยกั๊กและอบเชยในป่าเป็นหลัก ซึ่งมีรายได้ไม่แน่นอน จากความปรารถนาที่จะยกระดับคุณภาพชีวิตทำให้เขาแสวงหาแนวทางพัฒนาเศรษฐกิจรูปแบบใหม่ โดยใช้ประโยชน์จากสิ่งที่ครอบครัวและชุมชนมีอยู่ โดยนายที้มได้ปรับปรุงบ้านดินแบบดั้งเดิมของชนเผ่าเย้าจำนวน 2 หลัง แต่ยังคงรักษาเอกลักษณ์ทางสถาปัตยกรรมไว้เพื่อรองรับนักท่องเที่ยว ทั้งนี้ ครอบครัวนายที้มเริ่มดำเนินธุรกิจโฮมสเตย์มาประมาณ 2 ปี โดยสมาชิกในครอบครัวช่วยกันดูแลและให้บริการนักท่องเที่ยวด้วยตนเอง ซึ่งนี่ไม่ใช่เพียงแนวทางสร้างรายได้รูปแบบใหม่เท่านั้น แต่ยังเป็นการเปลี่ยนแปลงแนวคิดในการประกอบอาชีพบนผืนแผ่นดินบ้านเกิด

“ผมได้เรียนรู้จากเพื่อนคนหนึ่ง จากนั้นจึงศึกษาหาความรู้เพิ่มเติมและเริ่มทำการท่องเที่ยวชุมชน หากทำการเกษตรตลอดทั้งปี รายได้ก็เท่ากับการทำการท่องเที่ยวชุมชนเพียง 3 เดือน”

ทั้งนี้ การท่องเที่ยวชุมชนไม่เพียงช่วยเพิ่มรายได้เท่านั้น แต่ยังทำให้ชาวบ้านในเขตเขาของนครกว๋างนิงเปลี่ยนแปลงวิธีคิดและเดินหน้าแสวงหาโอกาสพัฒนาชีวิตมากขึ้น ซึ่งสิ่งนี้เห็นได้อย่างชัดเจนที่หมู่บ้านกาวเซิน ตำบลแหว่งโม ซึ่งมีครอบครัวชนเผ่าเย้า 35 ครอบครัวอาศัยบนพื้นที่สูงจากระดับน้ำทะเลกว่า 1,000 เมตร

คุณ นงเหยียวลิงห์ อายุ 26 ปี ชนเผ่าไตจากบิ่งเลียว เป็นผู้จัดการสหกรณ์ฮวาบิ่งเลียว กล่าวว่า ทุกครอบครัวในหมู่บ้านต่างมีสมาชิกเข้าร่วมกิจกรรมบริการของสหกรณ์ ตั้งแต่งานดูแลห้องพัก งานครัว ไปจนถึงการปลูกพืช บางครอบครัวมีสมาชิกหลายคนทำงานร่วมกัน โดยได้รับประกันสุขภาพและมีรายได้ที่มั่นคง นอกเหนือจากโอกาสในการจ้างงานแล้ว การต้อนรับนักท่องเที่ยวยังเป็นแรงกระตุ้นให้ชาวบ้านปรับปรุงบ้านเรือนให้เป็นระเบียบ ปลูกข้าวโพด มันเทศ มันสำปะหลัง และเรียนรู้การสื่อสารเพื่อให้บริการอีกด้วย

“เมื่อมีผู้คนเดินทางเข้ามามากขึ้น ชาวบ้านกาวเซินก็มีโอกาสพบปะกับนักท่องเที่ยวมากขึ้น และได้เห็นบ้านเกิดเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก ทุกคนยังใส่ใจทำความสะอาดบ้านเรือนมากขึ้น ปลูกข้าวโพด มันเทศ และมันสำปะหลังเพื่อนำมาขายให้แก่นักท่องเที่ยว ชาวบ้านส่วนใหญ่เข้ามามีส่วนร่วมในงานบริการ เช่น ดูแลห้องพัก ทำงานในครัว และปลูกพืช ที่นี่สร้างงานให้กับคนหนุ่มสาวจำนวนมาก ในช่วงแรก บางคนที่เพิ่งเข้ามาทำงานยังไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไรเมื่อนักท่องเที่ยวถาม และยังสื่อสารได้ไม่ดีนัก แต่ปัจจุบันพวกเขาได้พัฒนาตนเองมากขึ้น”

จากความเปลี่ยนแปลงในชีวิตประจำวัน ชาวบ้านกำลังเข้ามามีส่วนร่วมในห่วงโซ่บริการด้านการท่องเที่ยวมากขึ้น นำผลิตผลในท้องถิ่นมาสู่นักท่องเที่ยว และสร้างมูลค่าโดยตรงจากศักยภาพที่มีอยู่ อย่างไรก็ตาม เพื่อให้รูปแบบการดำเนินงานเหล่านี้พัฒนาได้อย่างมั่นคงและมีขีดความสามารถในการแข่งขัน ความริเริ่มของชาวบ้านจำเป็นต้องดำเนินควบคู่ไปกับการยกระดับคุณภาพบริการ โครงสร้างพื้นฐานสำหรับรองรับนักท่องเที่ยว และความสามารถในการเชื่อมโยงความร่วมมือระหว่างภาคส่วนต่างๆ นาง หยือถิเหงิ่น ผู้อำนวยการใหญ่บริษัท Hanoi Tourism ซึ่งมีประสบการณ์ในการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวและฝึกอบรมบุคลากรด้านการท่องเที่ยวในบิ่งเลียว เห็นว่า จำเป็นต้องลงทุนเพิ่มเติมเพื่อสามารถตอบสนองความต้องการของนักท่องเที่ยวให้ดียิ่งขึ้น

“เพื่อให้สามารถต้อนรับนักท่องเที่ยวที่เดินทางมายังพื้นที่ต่างๆในบิ่งเลียวได้ดียิ่งขึ้น รวมถึงพื้นที่ชนบทอย่างเตียนเอียนหรือแหว่งโม โดยเฉพาะขณะนี้มีด่านชายแดนแล้ว เราต้องลงทุนด้านที่พัก และบริการอาหารต้องค้ำประกันคุณภาพและมาตรฐาน ที่สำคัญคือการเชื่อมโยงความร่วมมือระหว่างหน่วยงานและภาคส่วนต่างๆในการลงทุนก่อสร้างสถานที่ต้อนรับนักท่องเที่ยวให้ได้มาตรฐานมากขึ้น รวมถึงมีเกณฑ์ประเมินมาตรฐานที่ชัดเจน ซึ่งจะช่วยสร้างความเชื่อมั่นให้นักท่องเที่ยวเดินทางมาเยือน”

ทั้งนี้ จากบ้านดินแบบดั้งเดิมที่ได้รับการปรับปรุงเพื่อรองรับนักท่องเที่ยว ไปจนถึงชาวบ้านกาวเซินที่มีความมั่นใจในการเข้ามาทำงานบริการ การท่องเที่ยวกำลังเปิดแนวทางใหม่ในการประกอบอาชีพและสร้างรายได้ให้แก่พื้นที่เขตเขาของนครกว๋างนิง ซึ่งเส้นทางการพัฒนานี้ไม่เพียงต้องอาศัยแหล่งท่องเที่ยวที่มีเสน่ห์ดึงดูดใจเท่านั้น แต่ยังต้องอาศัยความร่วมมือจากประชาชน ภาคธุรกิจ และทางการท้องถิ่นเพื่อสร้างผลิตภัณฑ์การท่องเที่ยวที่เป็นเอกลักษณ์ ดึงดูดให้นักท่องเที่ยวพำนักในพื้นที่นานขึ้น และทำให้ชุมชนได้รับประโยชน์จากการท่องเที่ยวอย่างทั่วถึงมากขึ้น ขณะเดียวกัน การยกระดับทักษะด้านการท่องเที่ยว การสร้างผลิตภัณฑ์ที่เป็นเอกลักษณ์ และการส่งเสริมความเชื่อมโยงระหว่างครัวเรือนจะช่วยให้ชุมชนมีความพร้อมมากขึ้นในการต้อนรับนักท่องเที่ยวและตอบสนองความต้องการของตลาด ดังนั้น การท่องเที่ยวจึงไม่เพียงสร้างงานและรายได้เพิ่มเติมเท่านั้น แต่ยังมีส่วนช่วยอนุรักษ์เอกลักษณ์ทางวัฒนธรรม ส่งเสริมให้ชาวบ้านผูกพันและสามารถสร้างความมั่งคั่งบนผืนแผ่นดินบ้านเกิดได้

เมื่อประชาชนแต่ละคนเป็นทั้งผู้สืบสานวัฒนธรรมและผู้สร้างคุณค่าจากบ้านเกิด ศักยภาพที่มีอยู่ก็จะกลายเป็นพลังขับเคลื่อนการพัฒนา ช่วยให้ชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชนในเขตเขานับวันดีขึ้น.