( VOV )-๔๐ ปีได้ผ่านไปแต่ความหวาดผวาในคืนวันที่ ๑๘ ธันวาคม ๑๙๗๒ ยังคงหลอดหลอนหลวงพ่อโรเบอร์ต เซอร์เติ้น วัย ๖๕  ซึ่งภาพ คำพูดและอิริยาบถในคืนนั้นยังสถิตอยู่ในความทรงจำของท่านมาตราบเท่าทุกวันนี้  คืนวันที่ ๑๘ ธันวาคมได้เปลี่ยนแปลงชีวิตของนายทหารนำทางบนเครื่องบินบี ๕๒ ลำแรกที่ถูกยิงตกกลางท้องฟ้านครหลวงฮานอย ในยุทธนาการเดียนเบียนฟูกลางเวหา ๑๒ วันคืนของกองทัพและประชาชนเวียดนาม หลวงพ่อ Rorbert Certainกับผู้สื่่อข่าวสถานีวิทยุเวียดนามประจำสหรัฐอเมริกา   นายโรเบอร์ตเซอร์เต้นเกิดปี ๑๙๔๗ ณ มลรัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา  เมื่อเรียนจบวิทยาลัย เขาได้เข้าประจำการทหาร สังกัดกองทัพอากาศและกลายเป็นนายทหารนำทางบนเครื่องบินบี ๕๒  ซึ่งเป็นเครื่องบินที่ทันสมัยที่สุดของสหรัฐอเมริกาในยุคนั้นและได้ถือว่า ไม่มีสิ่งใดที่จะสามารถสยบได้  นายโรเบอร์ตถูกส่งไปยังเวียดนามและรับคำสั่งออกศึกทิ้งระเบิดปูพรมฮานอยตามยุทธนาการไลเนอบากเกอร์-๒ ปลายเดือนธันวาคมปี ๑๙๗๒  แม้จะมั่นใจในเครื่องบินทิ้งระเบิดที่มีสมรรถภาพในการทำลายล้างอย่างสูงของกองทัพตน แต่ความหวาดกลัวยังคงหลอกหลอนนายทหารนำทางอายุ ๒๕ ปีตลอด ๘ ชั่วโมงบินจากเกาะกวมนอกฝั่งทะเลแปซิฟิกมายังกรุงฮานอย  ซึ่งยามนั้นฮานอยได้เตรียมพร้อมรบด้วยอาวุธยุทโธปกรณ์ต่างๆไม่ว่าจะเป็นจรวดพื้นสู่อากาศแซม-๒ กับเครื่องบินประจัญบานมิก แต่เหนือกว่าสิ่งอื่นใดคือ จิตใจแห่งความทรหดเด็ดเดี่ยวของทหารและชาวเวียดนามโดยเฉพาะชาวฮานอยซึ่งเป็นเกียรติประวัติที่ไม่เคยยอมจำนนไม่ว่าศัตรูผู้รุกรานใดๆเพื่อปกป้องมาตุภูมิ  นายโรเบอร์ตเล่าว่า  “