( VOVworld ) - การเขียนภาพบนผ้าแพรเป็นศิลปะที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของบางประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกอาทิเช่น จีน ญี่ปุ่นและเวียดนาม  แต่จิตรกรเวียดนามได้พัฒนาศิลปะแขนงนี้ให้มีความโดดเด่นเป็นเอกลักษณ์เฉพาะด้วยความคิดสร้างสรรค์ในการใช้เทคนิกต่างๆและความละเอียดในการระบายสี ภาพเขียนสเาวยเวียดนาม พิพิทธภัณฑ์ประวัติศาสตร์เวียดนามยังคงเก็บรักษาภาพเขียนบนผ้าแพรเกี่ยวกับบุคคลผู้มีชื่อเสียงหลายท่านของประเทศอาทิเช่น ภาพเขียนครึ่งตัวท่านเหงวียนจ๊ายนักวัฒนธรรมผู้มีชื่อเสียงของเวียดนามและภาพบูชาฟุ่งคักฮวานราวศตวรรษที่ ๑๕ รวมทั้งภาพครึ่งตัวของตระกูลฟานฮุยก่อนหน้านี้หลายศตวรรษ  ซึ่งแสดงให้เห็นว่า ภาพเขียนบนผ้าแพรได้ปรากฎในเวียดนามมาหลายศตวรรษและมีส่วนร่วมในศิลปะพื้นเมือง  ศิลปะการเขียนภาพโบราณเหล่านี้ยังเป็นการเขียนภาพแบบง่ายๆและส่วนใหญ่เขียนภาพครึ่งตัวเท่านั้น   การเขียนภาพบนผ้าแพรพัฒนารุ่งเรืองในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ ๓๐ ของศตวรรษที่ ๒๐ โดยจิตรกรเวียดนามบางท่านที่เรียนจบวิทยาลัยจิตรศิลป์อินโดจีนซึ่งได้รับอิทธิพลจากศิลปะของประเทศตะวันตกได้รู้จักผสมผสานศิลปะตะวันออกกับตะวันตกจนพัฒนาเป็นศิปละการเขียนภาพบนผ้าแพรที่เป็นเอกลักษณ์พิเศษของเวียดนาม  ซึ่งโดดเด่นคือ จิตรกรเหงวียฟานแจ๊งช่วงปี ๑๘๙๒ – ๑๙๘๔ ที่รู้จักในผลงาน ซาวข้าว  การเล่นหมากเก็บ ดูดวงและทรงเจ้า  โดยเฉพาะภาพเขียนเกี่ยวกับสาวเวียดนามและความสวยงามของชนบทได้รับความชื่นชมในงานนิทรรศการต่างๆทั้งในประเทศและต่างประเทศ  ทจิตรกรเหงวียนฟานแจ๊งได้รับการยกย่องให้เป็นผู้คิดค้นเทคนิกการล้างแพรที่สร้างความเป็นเอกลักษณ์ของยุคสมัยให้แก่ภาพเขียนบนผ้าแพรของเวียดนาม  นั่นคือสไตล์ใช้สีจากอ่อนถึงเข้มโดยการเพ้นท์สีทับกันหลายครั้งจนสร้างความสวยงามของแพรที่ไม่มีใครเหมือน   โดยเฉพาะภาพเขียนบนผ้าแพรที่เพ้นท์สีอย่างประณีตทำให้ภาพที่ออกมาดูเหมือนอยู่ในฝัน  ซึ่งเทคนิกนี้เหมาะแก่การระบายสีตัวบุคคลและทิวทัศน์ของหมู่บ้านชนบทที่มีความเป็นวรรณศิลป์และการถ่ายทอกความรู้สึกนึกคิด  ซึ่งเทคนิกนี้ได้รับการสืบทอดและพัฒนาจากจิรตกรรุ่นแล้วรุ่นเล่า จิตรกรเหงวียนถุที่มีชื่อเสียงในวงการจิตรกรรมผ้าแพรเผยว่า   “