การประชุม COP31 จะมีขึ้นในระหว่างวันที่ 9-20 พฤศจิกายน ณ เมืองอันทัลยา ประเทศตุรกี โดยคาดว่าจะมีผู้แทนกว่า 1 แสนคนจากเกือบ 200 ประเทศและดินแดน รวมถึงผู้นำของประเทศต่างๆเข้าร่วม
การกลับมาเป็นปัญหาที่ได้รับความสนใจเป็นอันดับต้นๆ
การประชุมปีนี้มีขึ้นในสภาวการณ์ที่มีข่าวเชิงบวกเกี่ยวกับสภาพภูมิอากาศน้อยมาก ในรายงานที่โครงการสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติหรือ UNEP ประกาศเมื่อต้นปีนี้ บรรดานักวิทยาศาสตร์ได้ยอมรับ ว่าไม่สามารถควบคุมไม่ให้อุณหภูมิของโลกเพิ่มขึ้นเกิน 1.5 องศาเซลเซียสเมื่อเทียบกับยุคก่อนอุตสาหกรรม ซึ่งเป็นเป้าหมายหลักของข้อตกลงปารีสว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศปี 2015 ปัจจุบัน ปรากฏการณ์อากาศสุดขั้วที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศ เช่น ปรากฏการณ์ซูเปอร์เอลนีโญและเหตุน้ำท่วมฉับพลันจากการละลายของธารน้ำแข็งในเนปาล ยังคงคุกคามต่อชีวิตและความเป็นอยู่ของประชาชนหลายร้อยล้านคน
ที่น่ากังวลกว่าก็คือ ในสภาวการณ์ที่โลกต้องเผชิญกับวิกฤตทางภูมิรัฐศาสตร์ต่างๆ เช่น การปะทะระหว่างรัสเซียกับยูเครนและการปะทะระหว่างสหรัฐกับอิหร่าน รวมถึงวิกฤตด้านพลังงานและการค้า ทำให้ปัญหาสภาพภูมิอากาศไม่ได้รับการให้ความสนใจเป็นอันดับต้นๆในวาระการประชุมระดับโลกอีกต่อไป ซึ่งในสภาวการณ์นี้ หน้าที่ที่สำคัญของการประชุม COP31 คือต้องนำคำมั่นเกี่ยวกับสภาพภูมิอากาศกลับมาเป็นประเด็นที่ได้รับความสนใจเป็นอันดับต้นๆของทุกประเทศ นาย Bob Ward ผู้อำนวยการด้านนโยบายและการสื่อสารจากสถาบันวิจัย Grantham เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อมสังกัดวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์แห่งลอนดอน เผยว่า
"พวกเราต้องการให้แต่ละประเทศเสนอแผนปฏิบัติการที่ทะเยอทะยานยิ่งขึ้น พร้อมทั้งพิสูจน์ให้เห็นว่าพวกเขากำลังปฏิบัติแผนการนั้น แม้ว่าปัจจุบันจะมีกิจกรรมต่างๆที่ถูกจัดขึ้นในทั่วโลก แต่ก็ยังไม่เพียงพอ ไม่เร็วพอและยังมีขนาดที่ไม่ใหญ่มากพอ ประเทศต่างๆต้องผลักดันการปฏิบัติตามที่ให้คำมั่นไว้ และนั่นคือประเด็นหลักของการประชุม COP ครั้งนี้"
สำหรับเนื้อหาการเจรจาหลัก การประชุม COP31 เน้นหารือเกี่ยวกับปัญหาการเงินเพื่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ความสูญเสียและความเสียหาย อีกหนึ่งปัญหาใหญ่คือ การเพิ่มแหล่งพลังให้แก่กองทุนสภาพภูมิอากาศต่างๆของโลก ได้แก่ กองทุนสภาพภูมิอากาศสีเขียว กองทุนเพื่อการปรับตัว และกองทุนรับมือความสูญเสียและความเสียหายจากสภาพอากาศ ตามรายงานช่องว่างด้านการปรับตัวที่สหประชาชาติประกาศ เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ประเทศที่กำลังพัฒนาต้องการเงินทุนถึง 3 แสน 5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปีภายในปี 2035 เพื่อรับมือกับวิกฤตสภาพภูมิอากาศที่นับวันเลวร้ายลง ซึ่งตัวเลขนี้สูงเกือบ 10 เท่าเมื่อเทียบกับเงินสนับสนุนที่ได้รับจากประเทศร่ำรวยในปัจจุบัน ปัญหาที่สำคัญถัดมาคือการเลิกใช้เชื้อเพลิงฟอสซิล ซึ่งได้รับการอนุมัติในการประชุม COP28 แต่ยังไม่บรรลุความคืบหน้าอย่างก้าวกระโดด นอกจากนี้ การประชุม COP31 จะหารือเกี่ยวกับการดำเนินงานของตลาดคาร์บอนตามมาตรา 6 ของข้อตกลงปารีส ส่วนประเทศเจ้าภาพ ตุรกีได้จัดทำแผนปฏิบัติการ 10 ข้อสำหรับการประชุม COP31 โดยย้ำถึงมาตรการต่างๆ เช่น สังคมปลอดขยะและเศรษฐกิจหมุนเวียน ความมั่นคงด้านอาหารและแหล่งน้ำและความสามารถในการฟื้นฟูและระบบนิเวศ
ความท้าทายหลัก
หลังจากที่การประชุม COP ครั้งต่างๆไม่สามารถแปรคำมั่นให้เป็นการปฏิบัติได้จริง โดยเฉพาะคำมั่นเกี่ยวกับการเงินเพื่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ทำให้การประชุม COP31 ปีนี้ไม่ได้รับการตั้งความหวังสูงมากนัก บรรดาผู้สังเกตการณ์เห็นว่า อุปสรรคสำคัญในการประชุมครั้งนี้มีลักษณะเชิงโครงสร้างทางการเงินและทางการเมือง โดยช่องว่างเกี่ยวกับการเงินเพื่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่มีความแตกต่างสูงระหว่างความต้องการของประเทศที่กำลังพัฒนากับเงินทุนที่ได้รับการจัดสรร บรรดานักวิเคราะห์เห็นว่า ปัญหาไม่ใช่แค่เรื่องจำนวนเงิน ซึ่งต้องใช้เงินมากกว่า 3 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี แต่อยู่ที่ว่า เงินทุนด้านสภาพภูมิอากาศในปัจจุบันส่วนใหญ่เป็นเงินกู้ ซึ่งคิดเป็นประมาณร้อยละ 67 ทำให้ประเทศยากจนประสบภาวะหนี้สิน สำหรับความพยายามในการเลิกใช้เชื้อเพลิงฟอสซิล ถึงแม้ได้รับความเห็นพ้องทางการเมืองจากประเทศต่างๆ แต่บรรดาผู้สังเกตการณ์ย้ำถึงการที่การประชุม COP31 ถูกจัดขึ้นโดยตุรกี ซึ่งเป็นประเทศที่พึ่งพาถ่านหินสูง ส่วนการเจรจาจัดโดยออสเตรเลีย ซึ่งเป็นผู้ส่งออกเชื้อเพลิงฟอสซิลรายใหญ่ ซึ่งสถานการณ์นี้แสดงให้เห็นถึงความซับซ้อนและความยากที่จะคาดเดาได้เกี่ยวกับการเจรจาที่จะมีขึ้นในรอบ 2 สัปดาห์ข้างหน้าที่เมืองอันทัลยา
นอกจากความท้าทายที่มีอยู่แล้ว หัวข้อใหม่ที่จะได้รับการหยิบยกขึ้นมาหารือคือการใช้ปัญญาประดิษฐ์หรือ AI เพื่อรับมือกับการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศ แม้ว่าหลายฝ่ายจะสนับสนุนการใช้ AI แต่บรรดาผู้เชี่ยวชาญก็เตือนว่า AI ไม่ใช่ "ไม้กายสิทธิ์" ที่สามารถแก้ไขทุกปัญหาได้ นอกเหนือจากความท้าทายดังกล่าว อีกหนึ่งปัญหาที่จะได้รับการหยิบยกขึ้นมาหารือในการประชุมครั้งนี้คือ การมีส่วนร่วมที่ประเทศกำหนดหรือ NDC ซึ่งได้รับการอัปเดตจากประเทศต่างๆเมื่อต้นปีนี้ ทั้งนี้ การประชุม COP31 จะเริ่มกระบวนการทบทวนสถานการณ์และการดำเนินการระดับโลกครั้งที่ 2 หรือ Global Stocktake อย่างเป็นทางการ เพื่อประเมินความคืบหน้าในการปฏิบัติเป้าหมายของข้อตกลงปารีส.








