 การส่งออกในปี 2026 กำลังเริ่มต้นการเดินทางครั้งใหม่ |
เวียดนามได้เปรียบดุลการค้า 10 ปีติดต่อกัน ตั้งแต่ปี 2016 จำนวนตลาดที่มีมูลค่าการค้าเกิน 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐเพิ่มขึ้นอย่างเข้มแข็ง ข้อตกลงการค้าเสรีหรือ FTA ยังคงมีบทบาทสำคัญในการเป็น “พลังขับเคลื่อน” โดยเฉพาะ ข้อตกลง FTA รุ่นใหม่ เช่น CPTPP, EVFTA และ RCEP เปิดพื้นที่ตลาดที่มีคุณภาพสูงและมาตรฐานสูง
แต่อย่างไรก็ตาม การได้เปรียบดุลการค้าอย่างต่อเนื่องไม่ได้หมายความว่า ศักยภาพภายในประเทศจะแข็งแกร่งเช่นกัน สัดส่วนมูลค่าเพิ่มภายในประเทศในภาคการส่งออกที่สำคัญหลายแห่งยังคงอยู่ในระดับปานกลาง การพึ่งพาการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศหรือ FDI และวัตถุดิบนำเข้าอย่างหนักทำให้เศรษฐกิจเปราะบางเมื่อห่วงโซ่อุปทานทั่วโลกหยุดชะงัก ดังนั้น “เป้าหมายการเติบโตใหม่” ในปี 2026 จึงเป็นจุดสำคัญของการเปลี่ยนแปลงโครงสร้าง รวมทั้ง การเพิ่มเนื้อหาทางเทคโนโลยี การเพิ่มอัตราการผลิตในประเทศ การเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้แก่สถานประกอบการภายในประเทศ โดยเฉพาะ การเพิ่มความหลากหลายของตลาดอย่างต่อเนื่อง นาย เจิ่นแทงหาย รองอธิบดีกรมการนำเข้า-ส่งออกของกระทรวงพาณิชย์และอุตสาหกรรมยืนยันว่า
“การเพิ่มความหลากหลายตลาดนำเข้าและส่งออกเป็นแนวทางเพื่อลดความเสี่ยงจากการพึ่งพาตลาดส่งออกและนำเข้ามากเกินไป เมื่อได้ตลาดที่ต้องการแล้ว ขั้นตอนต่อไปคือการส่งเสริมการค้า ซึ่งรวมถึงการสร้างแบรนด์และการใช้มาตรการต่างๆ เช่น การตรวจสอบย้อนกลับหรือการระบุแหล่งกำเนิดสินค้า มาตรการเหล่านี้ช่วยให้งานด้านการส่งเสริมการค้าของเรามีประสิทธิภาพมากขึ้น”
แต่อย่างไรก็ตาม ในสภาวการณ์ของการกีดกันทางการค้าที่เพิ่มสูงขึ้น การกระจายความเสี่ยงไม่ได้หมายถึงแค่การเปิดตลาดใหม่เท่านั้น แต่ยังหมายถึงการยกระดับมาตรฐานผลิตภัณฑ์ให้สอดคล้องกับมาตรฐานต่างๆอีกด้วย
ข้อกำหนดเกี่ยวกับการตรวจสอบย้อนกลับ มาตรฐานแรงงานและมาตรฐานด้านสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะกลไกการปรับคาร์บอนข้ามพรมแดนกำลังสร้าง “อุปสรรคทางเทคนิค” ใหม่ ถ้าหากสถานประกอบการไม่สามารถเปลี่ยนผ่านไปสู่เศรษฐกิจสีเขียวได้ทันเวลา ข้อได้เปรียบด้านต้นทุนต่ำของพวกเขาจะหายไปอย่างรวดเร็ว ในทางกลับกัน การเป็นผู้เดินหน้าในด้านความโปร่งใสของห่วงโซ่อุปทานและเทคโนโลยีสะอาด สถานประกอบการเวียดนามสามารถเปลี่ยนความเสี่ยงให้เป็นข้อได้เปรียบในการแข่งขันได้ การเป็นฝ่ายรุกในการก้าวไปข้างหน้าด้วยการอัพเดทเทคโนโลยีใหม่ ๆ ในการผลิตและเพิ่มมูลค่าเป็นวิธีการที่สถานประกอบการเวียดนามหลายแห่งกำลังดำเนินการ นาย เลซวนหวี รองผู้อำนวยการบริษัทหุ้นส่วนลงทุนการค้า TNG กล่าวว่า
“เรากำลังเน้นผลักดันการเปลี่ยนแปลงใหม่เทคโนโลยีเพื่อยกระดับผลผลิต คุณภาพของผลิตภัณฑ์และความสามารถในการแข่งขันกับสถานประกอบการอื่นๆ ตลอดจนผลิตภัณฑ์ส่งออกอื่นๆ การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีใหม่ๆ ช่วยให้สถานประกอบการปรับปรุงการออกแบบและคุณภาพของผลิตภัณฑ์ และตอบสนองความต้องการที่สูงขึ้นของลูกค้าได้ดียิ่งขึ้น เรากำหนดยุทธศาสตร์หลักคือ การลงทุนทั้งในด้านเทคโนโลยีและแหล่งบุคลากร ซึ่งเป็น 2 ปัจจัยสำคัญที่ช่วยให้สถานประกอบการสามารถรับมือความท้าทายในการเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน รักษาการเติบโต และบรรลุการพัฒนาอย่างยั่งยืนในปัจจุบันได้อย่างมีประสิทธิภาพ”
ในสภาวการณ์แห่งการแข่งขันทางเทคโนโลยีระดับโลกที่ดุเดือด เวียดนามกำลังเร่งส่งเสริมการส่งออกบริการในหลากหลายสาขา ตั้งแต่เทคโนโลยีสารสนเทศและโลจิสติกส์ ไปจนถึงการเงิน การท่องเที่ยวและการศึกษา ซึ่งไม่เพียงแต่ช่วยเพิ่มความหลากหลายของรายได้จากเงินตราต่างประเทศเท่านั้น หากยังช่วยเพิ่มอัตรากำไรและลดการพึ่งพาแหล่งทรัพยากรอีกด้วย แนวทางนี้สอดคล้องกับเป้าหมายในการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการเติบโตไปสู่เศรษฐกิจฐานความรู้และดิจิทัล
 การส่งออกสิ่งทอและเสื้อผ้าสำเร็จรูปมุ่งสู่เป้าหมายมูลค่า 5 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐภายในปี 2026 |
ที่น่าสนใจคือ ปัจจุบัน นอกจากผลิตภัณฑ์หลักแบบดั้งเดิมแล้ว สถานประกอบการยังเน้นสร้างผลิตภัณฑ์ที่มีศักยภาพในการส่งออกด้วย ตามความเห็นของนาย ฟานดึ๊กเหียว สมาชิกคณะกรรมาธิการด้านเศรษฐกิจของสภาแห่งชาติ ในยุคดิจิทัล ผลิตภัณฑ์นวัตกรรมหรือแพลตฟอร์มบริการดิจิทัลสามารถกลายเป็นสินค้าส่งออกได้อย่างแน่นอน ถ้าหากได้รับการสนับสนุนอย่างเหมาะสม
“วิธีการเข้าถึงยุทธศาสตร์การส่งออกต้องรวมถึงบริการต่างๆ ด้วย โดยใช้ประโยชน์จากทุกโอกาสและทุกผลิตภัณฑ์ สถานประกอบการต่างๆ โดยเฉพาะ สถานประกอบการขนาดกลางและขนาดย่อมที่มีผลิตภัณฑ์ล้วนมีศักยภาพในการส่งออก สำหรับวิธีการเข้าถึง ยุทธศาสตร์ใหม่ต้องครอบคลุมและรอบด้านมากขึ้น”
ปี 2026 เป็นปีแห่งการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญสำหรับช่วงเติบโตใหม่ ด้วยการเปลี่ยนแนวคิดจากการเน้นมูลค่าการส่งออกไปสู่การสร้างมูลค่า คุณภาพการเติบโตของการส่งออกของเวียดนามจะถูกกำหนดในระยะต่อไป ดังนั้น “เป้าหมายการเติบโตใหม่” สำหรับการส่งออกในปี 2026 จึงไม่ใช่แค่ตัวเลขเท่านั้น แต่เป็นนิมิตหมายแห่งความสามารถในการแข่งขันที่แท้จริง ความเป็นอิสระเชิงยุทธศาสตร์ และเศรษฐกิจที่ผสมผสานอย่างลึกซึ้งโดยไม่พึ่งพาผู้อื่น เมื่อการเติบโตตั้งอยู่บนพื้นฐานของคุณภาพ ความเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมและนวัตกรรม การส่งออกจะกลายเป็นแรงขับเคลื่อนที่ยั่งยืนสำหรับการพัฒนาในระยะยาวอย่างแท้จริง.
