( VOVworld ) - นครหลวงฮานอยมีวัดวาอารามนับพันแห่งตั้งอยู่กระจัดกระจายทั้งในใจกลางเมืองและเขตชาญเมือง แต่มีวัดที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งที่ขึ้นชื่อมาตั้งแต่สมัยโบราณจนถึงปัจจุบันคือ วัดล้าง ซึ่งตั้งอยู่ในบริเวณที่เงียบสงบปราศจากความจอแจแออัดของตัวเมือง ภูมิทัศน์สวยงามด้วยต้นไม้โบราณหลายคนโอบ วัดล้างได้คงอยู่กับกาลเวลามาตราบเท่าทุกวันนี้ โดยไม่สนใจต่อการเปลี่ยนแปลงของยุคสมัย

วัดล้าง-วัดโบราณแห่งหนึ่งในกรุงฮานอย

วัดล้างหรือวัดจั่วก๋าหรืออีกชื่อว่า วัดเจียวเถี่ยนตื๋อ ซึ่งตั้งอยู่ที่ถนนจั่วล้าง ตำบลล้างเถื่อง เขต โด๊งดา กรุงฮานอย ได้รับการก่อสร้างอย่างเรียบง่ายตั้งแต่สมัยของกษัตริย์หลีแองตง ศตวรรษที่ ๑๒ ซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมเรียบง่ายเป็นวัดชั้นเดียว ไม่มีระเบียงบ้านแกะสลัก หลังคาธรรมดาไม่ฉาบทอง แต่ผูกพันกับประวัติศาสตร์ของชาติและกษัตริย์หลายพระองค์ วัดล้างเป็นสถานที่บูชาไม่เพียงแต่พระพุทธศาสนาเท่านั้น หากยังบูชากษัตริย์หลีเถิ่นตงและพระสายวิปัสนาตื่อด่าวแหงซึ่งเป็นพระที่ทรงสมณศักดิ์ที่มีชื่อเสียงสมัยราชวงศ์หลี มีเรื่องเล่าสู่กันมาว่า สมัยราชวงศ์หลี พระตื่อด่าวแหงบวชเรียนจนเป็นพระผู้เคร่งศาสนาและลงมาเกิดเป็นลูกชายของสุ่งเหี่ยนเหิ่วซึ่งเป็นน้องชายสายเลือดเดียวกันกับกษัตริย์หลีเญิญตง เนื่องจากกษัตริย์หลีเญิญตงไม่มีพระโอรสสืบราชบัลลังก์ จึงได้ทรงรับตื่อด่าวแหงเป็นรัชทายาท ต่อมาพระตื่อด่าวแหงได้ขึ้นครองราชฯแล้วใช้พระนามว่า หลีเถิ่นตง และเมื่อกษัตริย์ตื่อด่าวแหงเสด็จสวรรณคต พระโอรสของท่านได้ให้สร้างวัดเจียวเถี่ยนตื่อหรือวัดล้างเป็นที่บูชา ดังนั้นวัดล้างจึงมีทั้งคุณค่าทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมด้วย โดยยังมีร่องรอยแห่งความเป็นโบราณของราชธานีทังลองหรือกรุงฮานอยในปัจจุบัน นายเหงวียนมิงห์โจว์ รองหัวหน้าฝ่ายดูแลโบราณสถานตำบลล้างเถื่องเผยว่า “ นี่เป็นวัดโบราณแห่งหนึ่งในกรุงฮานอยที่ได้ก่อสร้างเมื่อปี ๑๑๓๘ สมัยราชวงศ์หลี เป็นสถาปัตยกรรมโบราณ ภายในบริเวณวัดมีต้นไม้โบราณอายุ ๗๐๐ – ๘๐๐ ปี ซึ่งถือเป็นวัดเก่าแก่ที่ยังคงสภาพเดิมตราบเท่าทุกวันนี้ วัดล้างยังเป็นหนึ่งในสถานที่ที่มีทัศนียภาพที่สวยงามของนครหลวง ”

พระพุทธรูปประดิษฐานในวัดล้าง

วัดล้างยังคงอนุรักษ์ร่องรอยแห่งความเป็นโบราณของราชธานีทังลอง ซึ่งในสมัยนั้น วัดล้างยังเป็นที่รู้จักในอีกชื่อคือ เด่เญิ้ตุ่งเลิมหรือป่าต้นสนสวยที่สุดไม่มีสอง สิ่งที่โดดเด่นของวัดล้างอยู่ตรงที่สถาปัตยกรรม โดยสองข้างซุ้มประตูเข้าวัดได้ตบแต่งด้วยคำกลอนคู่ที่ทำจากเศษเซรามิกสีเขียวต่างๆจากอ่อนถึงเข้มช่วยเติมแต่งความเป็นโบราณและความสวยงามให้กับวัดล้าง ตรงกลางลานวัดมีศาลา ๘ เหลี่ยมเป็นที่วางวอของเทพเจ้าในคืนวันก่อนเปิดงานเทศกาล ภายในบริเวณวัดยังมีศาลาวัด พระอุโบสถ และปราสาท ที่ใช้บูชาเทพเจ้าและพระพุทธ แต่ที่สนใจคือ รูปปั้นของกษัตริย์หลีเถิ่นตงและพระฝ่ายสมาธิตื่อด่าวแหง ซึ่งมีเรื่องเล่าสู่กันมาว่า รูปปั้นเทพเจ้าตื่อด่าวแหงทำจากหวายและน้ำยางจากต้นรักแล้วผสมกับอัฐิธาตุของท่าน โดยหวายทำโครงรูปปั้น ส่วนวัตถุที่ใช้ปั้นนั้นเป็นน้ำยางจากต้นรักผสมกับอัฐิธาตุ ผ่านกาลเวลามาหลายร้อยปี รูปปั้นของเทพเจ้าตื่อด่าวแหงยังคงประดิษฐานอย่างสง่าในโบถส์ ซึ่งเราจะได้ชมเฉพาะในเทศกาลต่างๆที่ผู้สูงอายุจะเปิดโบถส์เพื่อเปลี่ยนเสื้อเท่านั้น

ความเงียบสงบและความเป็นโบราณของวัดล้างทำให้ผู้มานมัสการหรือมาเที่ยวชมได้ปล่อยภวังค์ ให้อยู่กับเสียงสวดมนต์และเสียงเคาะเกราะไม้ ทำให้เราตั้งสมาธิในบรรยากาศที่บริสุทธิ์ นายฟานหว่างเซืองผู้ที่เข้าวัดนี้เป็นประจำเผยว่า “ ผมเห็นว่า วัดล้างเป็นวัดโบราณแห่งหนึ่งของเวียดนาม บรรยากาศธรรมชาติที่บริสุทธิ์ทำให้เรามีสมาธิ เรามาที่นี่ไม่เพียงแต่อธิษฐานขอสิ่งที่ดีงามให้แก่ตนเองและครอบครัวเท่านั้น หากยังทำให้จิตใจเราโปร่งใส ความโบราณของวัดก็เป็นการเพิ่มอารมย์ความรู้สึกที่ดีๆให้แก่คนเราด้วย ”

งานเทศกาลทางพุทธศาสนาที่วัดล้าง

มีกลอนคำหนึ่งที่ชื่นชมวัดล้างว่า วันที่ ๗ เดือน ๓ เราเข้ามานมัสการวัดล้างแล้วกลับมาวัดเถ่ย ซึ่งตามนิยายปรำปรา วันที่ ๗ เดือน ๓ เป็นวันประสูตของเทพเจ้าตื่อด่าวแห่ง ดังนั้นเมื่อถึงวันนั้น ชาวบ้านจะจัดงานเทศกาลที่มีการเข้าร่วมของชาวบ้านหมู่บ้านต่างๆริมแม่น้ำโตหลิก นับเป็นกิจกรรมทางวัฒนธรรมตามประเพณี ซึ่งวัดล้างและเทศกาลหมู่บ้านล้างได้เติมแต่งความหลากหลายทางวัฒนธรรมพื้นเมืองของราชธานีทังลองในอดีตและกรุงฮานอยในปัจจุบัน ./.