25.4-pst7-anh_1.jpg พิธีเปิดเทศกาลวิหารหุ่ง ตั้งแต่เช้าตรู่ ผู้แสวงบุญได้มาเดินเรียงรายเป็นแถวยาวตั้งแต่เชิงเขาเหงียะหลิงอันศักดิ์สิทธิ์ไปจนถึงวัดเถือง ซึ่งเป็นสถานที่สักการะบูชาบรรดากษัตริย์หุ่ง ผู้สร้างชาติวันลาง ซึ่งเป็นรัฐแห่งแรกของประชาชาติหลากเวียด โดยขบวนผู้แสวงบุญนี้ไม่เพียงแต่มาจากจังหวัดหรือเมืองใกล้เคียงเท่านั้น หากยังมีหลายคนที่เดินทางมาไกลจากภาคกลาง จากพื้นที่ภาคใต้ที่อยู่ห่างไกลหรือจากเขตเขาชายแดนทางตอนเหนือเพื่อมาขอพรที่แผ่นดินอันศักดิ์สิทธิ์นี้ “พวกเราออกเดินทางตั้งแต่เที่ยงคืนของวันก่อน พอมาถึงที่นี่ก็เป็นเวลา 5 โมงเช้า ถึงที่นี่แล้วรู้สึกตื่นเต้นและดีใจมาก ความเหนื่อยล้าทั้งหมดก็หายไปหมดเลย” “พวกเรามาจากกรุงเก่าเว้เพื่อทำบุญที่ผืนแผ่นดินของบรรพบุรุษ เรารู้สึกอุ่นใจและภาคภูมิใจมากที่ได้มาที่นี่เพื่อถวายธูปหนึ่งดอกแด่บรรพกษัตริย์หุ่งเพื่อแสดงความความกตัญญูและรำลึกถึงบุญคุณของพระองค์” 25.4-pst7-anh_2.jpg ประชาชนจำนวนมากหลั่งไหลไปยังวิหารหุ่ง ท่ามกลางบรรยากาศอันศักดิ์สิทธิ์ ณ ดินแดนแห่งบรรพบุรุษ ความภาคภูมิใจในประชาชาติยิ่งทวีความลึกซึ้งในใจของลูกหลานชาวเวียดนามทุกคนมากขึ้น วิหารหุ่งไม่เพียงแต่เป็นโบราณสถานทางประวัติศาสตร์เท่านั้น หากได้กลายเป็นสัญลักษณ์ทางจิตใจของประชาชาติอีกด้วย ในแหล่งโบราณสถานทางประวัติศาสตร์แห่งชาติพิเศษนี้ บรรยากาศเต็มไปด้วยความเคารพศรัทธาผ่านพิธีกรรมดั้งเดิมที่เคร่งขรึมและความคึกคักอย่างมีชีวิตชีวาของวัฒนธรรมที่หลากหลาย ตามความเชื่อของคนเวียดนาม คนเวียดนามทุกคนล้วนถือกำเนิดมาจาก “ไข่ร้อยฟอง” ของเจ้าแม่เอาเกอ (Âu Cơ) ซึ่งตำนานนี้ได้ช่วยปลุกเร้าจิตสำนึกเรื่องความเป็นชนชาติเดียวกัน ความเป็นพี่น้องร่วมสายเลือดและหลอมรวมผู้คนให้เป็นหนึ่งเดียวในความสามัคคีอันยิ่งใหญ่ ดังนั้น ไม่ว่าจะอยู่แห่งหนใด แต่หัวใจคนเวียดนามนับล้านดวงต่างมุ่งสู่ผืนแผ่นดินเหงียะหลิงที่ศักดิ์สิทธิ์ “นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้มาทำบุญในวันจัดพิธี แม้จะมีผู้คนมากมาย แต่ก็รู้สึกว่า ชาวเวียดนามมีความกตัญญูและให้ความสำคัญกับรากเหง้าของตนอย่างยิ่ง” “ผมเห็นสายตาและรอยยิ้มของทุกคนที่มาที่นี่ ไม่ว่าจะมาจากชนชาติใด แต่ทุกคนก็ดูเหมือนพี่น้องในครอบครัวเดียวกันและมีความใกล้ชิดสนิทสนมกัน” 25.4-pst7-anh_3.jpg ตัวแทนของตำบลและแขวงต่าง ๆ ในจังหวัดฯ ร่วมถวายธูปแด่พระกษัตริย์หุ่ง ในกระแสผู้แสวงบุญที่หลั่งไหลมายังเขตโบราณสถานวิหารหุ่งในหลายวันนี้ ยังมีลูกหลานชาวเวียดนามที่อาศัยในต่างประเทศ ซึ่งสำหรับพวกเขา การเดินขึ้นบันไดหินกว่า 500 ขั้นไปยังเดี๋ยนกิ๋งเทียนบนยอดเขาเหงียะหลิงก็ถือเป็นประสบการณ์อันศักดิ์สิทธิ์ “ผมรู้สึกโชคดีมากที่ได้มีโอกาสไปยังเดี๋ยนกิ๋งเทียนและได้ถวายธูปแด่บรรพกษัตริย์หุ่ง ซึ่งเป็นเรื่องที่สิ่งศักดิ์สิทธิ์อย่างยิ่งสำหรับชาวเวียดนามโพ้นทะเลทุกคน” “ฉันรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้กลับมาที่นี่เพื่อถวายธูปแด่บรรพกษัตริย์หุ่งผู้สร้างชาติ” การปรากฏตัวของชาวเวียดนามโพ้นทะเล ณ แผ่นดินที่เป็นรากเหง้านั้นถือเป็นการพิสูจน์อย่างมีชีวิตชีวาเกี่ยวกับพลังความแข็งแกร่งของคติประจำใจของประชาชาติเวียดนามคือ “ดื่มน้ำต้องรำลึกถึงแหล่งที่มาของน้ำ” แม้จะอยู่ห่างไกลทางภูมิศาสตร์ แต่สายใยทางวัฒนธรรมและรากเหง้ายังคงเหนียวแน่น นำพาพวกเขาให้หวนกลับมาที่นี่เพื่อถวายธูปแด่บรรพบุรุษ ซึ่งถือเป็นการยืนยันเกี่ยวกับอัตลักษณ์ความเป็นเวียดนามที่ไม่เคยเลือนหายไปในหัวใจของชาวเวียดนามโพ้นทะเล วันบวงสรวงบรรพกษัตริย์หุ่งไม่เพียงแต่เป็นโอกาสให้ทุกคนรำลึกถึงอดีตเท่านั้น หากยังช่วยให้ชาวเวียดนามทุกคนตระหนักได้ดีมากขึ้นเกี่ยวกับหน้าที่ในการปกป้องประเทศและความหวังเกี่ยวกับการพัฒนาประเทศให้เจริญรุ่งเรือง ซึ่งการเดินทางกลับมาแสวงบุญนั้นได้กลายเป็นเอกลักษณ์วัฒนธรรม สะท้อนความงดงามของคติประจำใจของประชาชาติเวียดนามคือ “ดื่มน้ำต้องรำลึกถึงแหล่งที่มาของน้ำ”/.