นางเวืองถิจาง เกิดเมื่อปี 1998 และเติบโตในหมู่บ้านข่าว ซึ่งตั้งแต่ในวัยเด็ก เธอก็คุ้นเคยกับอาชีพการทอผ้าและย้อมครามของครอบครัว จากความทรงจำเกี่ยวกับช่วงเวลานั้นที่นั่งกับคนในครอบครัวอยู่หน้าเครื่องทอผ้าและกลิ่นครามที่อบอวลอยู่ภายในบ้าน เธอและนางบุ่ยถิหว่าย ซึ่งเกิดเมื่อปี 1993 ก็เริ่มต้นพัฒนาโครงการ “หนุ่ง อินดีโก – อนุรักษ์และพัฒนาอาชีพการย้อมครามแบบดั้งเดิมควบคู่กับการท่องเที่ยวโดยชุมชน” โดยใช้ชื่อโครงการ “Nùng” ที่เกี่ยวข้องกับชุมชนชนกลุ่มน้อยเผ่าหนุ่งอานและคำ “Indigo” เป็นภาษาอังกฤษที่หมายถึงสีครามเพื่อสะท้อนให้เห็นถึงความปรารถนาของพวกเธอที่จะเผยแพร่อาชีพดั้งเดิมนี้ให้นักท่องเที่ยวรู้จักอย่างกว้างขวางยิ่งขึ้น สำหรับนาง จาง นี่คือวิธีการนำสีครามออกไปใช้กับผลิตภัณฑ์รูปแบบใหม่นอกเหนือจากผลิตภัณฑ์ที่คุ้นเคย แต่ก็ยังคงอนุรักษ์เทคนิคดั้งเดิมและเอกลักษณ์ของชนกลุ่มน้อยเผ่าหนุ่งอานเอาไว้
“หลังจากเรียนจบ ดิฉันตระหนักว่าบ้านเกิดของดิฉันมีเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่โดดเด่นมาก แล้วทำไมเราถึงไม่ช่วยกันอนุรักษ์และส่งเสริมสิ่งเหล่านี้ไว้ ผลิตภัณฑ์ย้อมครามส่วนใหญ่เป็นเสื้อผ้า ผ้าพันคอและกระเป๋า ดิฉันอยากทดลองสร้างลวดลายใหม่ ๆ และนำไปประยุกต์ใช้กับผลิตภัณฑ์ที่หลากหลายมากขึ้น จึงต้องใช้เวลาเรียนรู้จากหลาย ๆ แหล่งดิฉันเรียนรู้อาชีพนี้จากคุณย่าและคุณป้าและไม่อยากทิ้งสิ่งเก่าแก่ดั้งเดิม จึงพยายามอนุรักษ์และพัฒนาตามแนวทางที่ทันสมัยมากขึ้นแต่ก็ยังคงอนุรักษ์เอกลักษณ์ของชนกลุ่มน้อยเผ่าหนุ่งอานเอาไว้”
ที่ หนุ่ง อินดีโก นักท่องเที่ยวสามารถเรียนรู้ขั้นตอนต่าง ๆ ของการทำสีคราม การทอผ้าและการย้อมผ้า การเขียนลวดลายด้วยขี้ผึ้ง การปักผ้าด้วยมือ รวมทั้งลงมือทำผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ เช่น กระเป๋า ผ้าพันคอ เสื้อผ้าและของที่ระลึกจากผ้าย้อมคราม นอกจากนี้ โครงการยังจัดพื้นที่ให้ผู้ชมสัมผัสประสบการณ์และลิ้มลองอาหารท้องถิ่น พร้อมทั้งให้บริการที่พักอีกด้วย ช่วยให้นักท่องเที่ยวได้สัมผัสกระบวนการผลิตและเรื่องราวต่างๆ อยู่ในเบื้องหลังของผ้าแต่ละผืนอีกด้วย
“บรรยากาศที่นี่สงบและผ่อนคลายมาก ชาวบ้านเป็นมิตรและให้การต้อนรับพวกเราอย่างอบอุ่น โดยเราสามารถเห็นเอกลักษณ์วัฒนธรรมของชนกลุ่มน้อยเผ่าหนุ่งอานผ่านรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่น ภาพวาด ผืนผ้า หรือกี่ทอผ้า ซึ่งน่าสนใจมาก”
“ดิฉันชอบการได้พักในบ้านยกพื้นแบบดั้งเดิมและได้ลงมือย้อมครามด้วยตัวเอง พร้อมทั้งได้เข้าใจวิธีการที่บรรพบุรุษย้อมครามและผลิตเสื้อผ้าที่สวยงามเหล่านี้”
สำหรับนางบุ่ยถิหว่าย ผู้ร่วมก่อตั้งโครงการ “หนุ่ง อินดีโก – อนุรักษ์และพัฒนาอาชีพการย้อมครามแบบดั้งเดิมควบคู่กับการท่องเที่ยวโดยชุมชน” สิ่งสำคัญคือการเปิดโอกาสให้ผู้คนในท้องถิ่นเข้ามามีส่วนร่วมและได้รับประโยชน์จากกิจกรรมการท่องเที่ยว โดยสามารถแนะนำอาชีพดั้งเดิมของตน จัดกิจกรรมให้นักท่องเที่ยวได้สัมผัสประสบการณ์ที่บ้านของตนเอง จัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์และให้บริการด้านต่าง ๆ แก่นักท่องเที่ยว การอนุรักษ์หมู่บ้านศิลปาชีพจำเป็นต้องเชื่อมโยงกับช่องทางการจำหน่ายผลิตภัณฑ์และการสร้างรายได้ที่มั่นคงให้แก่ชาวบ้าน
“ดิฉันเกิดและเติบโตในจังหวัดกาวบั่ง ก็เห็นว่า จังหวัดกาวบั่งยังมีศักยภาพอีกมาก ดิฉันอยากแนะนำผลิตภัณฑ์ทางวัฒนธรรมให้เป็นที่รู้จักในวงกว้างมากขึ้น เพื่อให้คนรุ่นใหม่เห็นว่าสามารถพัฒนาตนเองได้ในบ้านเกิด สำหรับการท่องเที่ยวโดยชุมชนนั้น เราให้ชาวบ้านเป็นผู้ถ่ายทอดเรื่องราวทางวัฒนธรรมของตนเอง มีส่วนร่วมในกิจกรรมต่าง ๆ แนะนำวิธีการย้อมครามให้นักท่องเที่ยวได้ทดลองทำและขายผลิตภัณฑ์ให้แก่นักท่องเที่ยว การอนุรักษ์หมู่บ้านศิลปาชีพไม่ใช่เพียงการเรียกร้องให้ทุกคนช่วยกันอนุรักษ์เท่านั้น แต่ต้องสร้างอาชีพและรายได้ให้แก่ประชาชนในท้องถิ่นด้วย”
เมื่อเดือนกันยายนปี 2026 โครงการ “หนุ่ง อินดีโก” ของนาง บุ่ยถิหว่ายและนาง เวืองถิจาง ได้รับรางวัลชมเชยในการประกวดโครงการสตาร์ทอัพสำหรับเยาวชนในเขตชนบทประจำปี 2026 ซึ่งจัดโดยกองเยาวชนคอมมิวนิสต์โฮจิมินห์ส่วนกลาง ซึ่งถือเป็นการยอมรับและการประเมินคุณค่าของรูปแบบการดำเนินงานที่ผสมผสานอาชีพการย้อมครามแบบดั้งเดิมเข้ากับการพัฒนาผลิตภัณฑ์และการท่องเที่ยวโดยชุมชน
มติที่ 80-NQ/TW ที่ลงเมื่อวันที่ 7 มกราคมปี 2026 ของกรมการเมืองพรรคเกี่ยวกับการพัฒนาวัฒนธรรมเวียดนามได้ย้ำถึงการระบุและส่งเสริมทรัพยากรทางวัฒนธรรมควบคู่กับการสร้างอาชีพและรายได้ให้แก่ชุมชน พร้อมทั้งเอื้อให้ประชาชนได้มีส่วนร่วมและได้รับประโยชน์จากกิจกรรมต่าง ๆ ดังนั้น หนุ่ง อินดีโก ถือเป็นโครงการในท้องถิ่นที่มีแนวทางสอดคล้องกับมติดังกล่าวและนำแนวคิดดังกล่าวไปสู่การปฏิบัติอย่างเป็นรูปธรรม ความสำเร็จในระยะต่อไปจะขึ้นอยู่กับความสามารถในการธำรงคุณภาพผลิตภัณฑ์ การดึงดูดนักท่องเที่ยว และค้ำประกันให้คนในท้องถิ่นได้เข้าร่วมและรับประโยชน์อย่างแท้จริง ช่วยให้สีครามไม่เพียงได้รับการอนุรักษ์ไว้บนผืนผ้าของชาวบ้านข่าวเท่านั้น หากยังมีโอกาสได้เป็นส่วนหนึ่งในชีวิตและการประกอบอาชีพของชาวบ้านด้วย./.
