ແມ່ຍິງຢູ່ໝູ່ບ້ານອາຊີບແກະຄວັດສະຫຼັກ ບາວຮ່າ(ຕາແສງ ດົງມິນ, ເມືອງ ວິ້ງບາວ, ນະຄອນຫາຍເຢືອງ) ໝູ່ບ້ານອາຊີບເຮັດທູບ ກາວທົນ (ຕາແສງບາວເຄ, ນະຄອນ,ແຂວງ ຮຶງອຽນ) ມີຊື່ສຽງ ແລະ ມາແຕ່ດົນນານ ບໍ່ພຽງແຕ່ຢູ່ແຂວງຮຶງອຽນເທົ່ານັ້ນ, ຫາກຍັງທົ່ວປະເທດອີກດ້ວຍ. ປະຈຸບັນ, ທູບຂອງໝູ່ບ້ານໄດ້ຖືກສົ່ງຂາຍໃຫ້ບັນດາປະເທດອາຊີ ໝູ່ບ້ານຢາບເຍິດໃນແຂວງນາມດິງ ແມ່ນແຫ່ງດຽວຢູ່ພາກເໜືອເທົ່ານັ້ນ ທີ່ຍັງເຮັດແພຄຽນຫົວ. ກ່ອນນີ້, ແພຄຽນຫົວ, ເສື້ອຍາວກໍໄດ້ຖືກນຸ່ງໃນໂອກາດງານບຸນຕ່າງໆຂອງຊາວຫວຽດນາມ. ຄອບຄົວອ້າຍ ລິງ ແລະ ເອື້ອຍ ງິນ ສາມາດເຮັດແພຄຽນຫົວແຕ່ 70 ຫາ 80 ຜືນຕໍ່ມື້ ປະຈຸບັນ, ໃນແຂວງນາມດິງ, ຍັງຄົງຮັກສາອາຊີບສາວໄໝຕ່ຳຜ້າ, ສະເພາະໝູ່ບ້ານ ໂກເຈິດ ຍັງຄົງຮັກສາອາຊີບສາວໄໝຫັດຖະກຳ ແລະ ຍາມໃດກໍມີຄວາມປະເອີບໃຈຕໍ່ການພັດທະນາຂອງອາຊີບ. ແພຄຽນຫົວ ເຖິງວ່າ ຕ້ອງເຮັດວຽກຢູ່ກາງແດດຮ້ອນເຖິງ 40 ອົງສາກໍຕາມ, ແຕ່ຊາວບ້ານ ຊວນຮ່າໃນແຂວງນາມດິງ ຍັງຄົງດຸໝັ້ນເຮັດເກືອເພື່ອຫາເງິນລ້ຽງຊີບ ມື້ລະແສນດົງ. ຂົນແພງກະພຸນຈາກເຮືອໄປຍັງສູນປຸງແຕ່ງຢູ່ແຄມຝັ່ງທະເລ ເຊືອງດຽນ( ຕາແສງ ຫາຍຫຼີ, ເມືອງຫາຍເຫົ້າ, ແຂວງນາມດິງ) ນັບແຕ່ສະຕະວັດທີ 21, ໝູ່ບ້ານເຮັດວີ ຈາງເຊີນ(ເມືອງແທກເທິດ, ຮ່າໂນ້ຍໄດ້ມີຊື່ສຽງທັງຢູ່ພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ. ວີມີຫຼາຍຊະນິດດ້ວຍລາຄາທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ຕາມບັນດາຂັ້ນຕອນຜະລິດ, ຜູ້ໃຫຍ່, ເດັກນ້ອຍຕ່າງກໍສາມາດເຂົ້າຮ່ວມເຮັດໄດ້. ກຳມະກອນຍິງ ເຮັດອະນາໄມສິ່ງແວດລ້ອມຢູ່ຮ່າໂນ້ຍ ພາຍຫຼັງອອກແຮງງານເປັນເວລາຄືນໜຶ່ງເພື່ອທຳຄວາມສະອາດຢູ່ຕາມຖະໜົນຫົນທາງ