 |
| ឃ្មោះ Jho ចំណុចពិសេសរបស់នារី E de Bih (VOV) |
Vovworld-លោកស្រី H’Ang Nie (រឺដែលហៅថា Aduon Nho) មានអាយុជាង៧០ឆ្នាំនិង២/៣ក្នុងរយៈពេលនោះលោកស្រីបានចូលរួមក្នុងក្រុមឃ្មោះរបស់ភូមិ។
ចំពោះលោកស្រី ការរៀនឃ្មោះសាមញ្ញដូចជាដកដង្ហើមពិសារបាយទឹកប្រចាំថ្ងៃ។ លោកស្រីត្រូវបានម្ដាយបង្រៀនតាំងពីអាយុ១០ឆ្នាំ ដោយហេតុនេះលោកស្រីមិន
ត្រឹមតែយល់ប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងស្រឡាញ់បទភ្លេងឃ្មោះរបស់ជនជាតិខ្លួនទៀត
ផង លោកស្រីចូលចិត្តតួនាទីរបស់ស្គរ Ho go ក្នុងវង់ឃ្មោះ។ ស្គរ Ho go នាំវង់ឃ្មោះ
សម្ដែងកំរិតមនោសញ្ចេតនាផ្សេងៗគ្នា។ វង់ឃ្មោះ Jho មាន៦គ្រឿងត្រូវបានចែកជា
៣គូរ គូរឃ្មោះមេ ឃ្មោះកូននិងឃ្មោះបា។ លោកស្រី Aduon Nho បានឲ្យដឹងថា៖
“ខ្ញុំសប្បាយរីករាយណាស់ដោយបានម្ដាយបង្រៀនវាយឃ្មោះតាំងពីតូច។ ខ្ញុំ
មោទនភាពដោយប្រពៃណីវប្បធម៍វិសេសវិសាលរបស់ជនជាតិ E de Bih។ ស្គរ Ho
go ដើរតួនាទីសំខាន់ក្នុងវង់ឃ្មោះនេះ ដោយវារក្សាចង្វាក់សំរាប់ឃ្មោះទាំង៦គ្រៀង។ ខ្ញុំឥឡូវមានអាយុច្រើនហើយ ត្រឹមតែចង់ឲ្យមានសុខភាពដើម្បីបន្តបានទៅសម្ដែងនិងបង្រៀនឲ្យកូនចៅ។”
H’Lom H’Mok មានអាយុ១៨ឆ្នាំប៉ុន្តែប្អូនវាយឃ្មោះបានជាង១០ឆ្នាំទៅហើយ។
H’Lom បានឲ្យដឹងថា ប្អូនបានចាប់ផ្ដើមស្គាល់ឃ្មោះតាំងពីពេលចូលរួមក្រុមរបាំកុមារ
ក្នុងភូមិ។ឥឡូវនេះ H’Lom H’Mok អាចលេងស្ទាត់បណ្ដាប្រភេទឧបករភ្លេងក្នុងវង់
ឃ្មោះនិងបានទៅសម្ដែងនៅដំបន់នានាពីភាគខាងជើងទៅភាគខាងត្បូង។ ពីបទ
ពិសោធន៍របស់ខ្លួន H’Lom បានចាត់ទុកថា ឃ្មោះ E de Bih នឹងទទួលបានការនិយម
ចូលចិត្តរបស់មិត្តវ័យក្មេងនិងមានតួនាទីដោយឡែកក្នុងជីវភាពតូរតន្ត្រីបច្ចុប្បន្ន។
“នាគ្រាដំបូងខ្ញុំរៀនពិបាកណាស់ ដោយសារនៅក្មេងពេក មិនទាន់យល់បាន។ ឃើញម្ដាយលេងគឺងាយស្រួលប៉ុន្តែក្នុងពេលវាយឃ្មោះឃើញពិបាកណាស់។ ជូន
កាលចង់បោះបង់ចោលប៉ុន្តែគិតឡើងវិញដល់ប្រពៃណីរបស់ខ្លួនឃើញថាត្រូវខំប្រឹង
ប្រែងដើម្បីក្រោយនេះមិនបាត់អត្តសញ្ញាណជនជាតិ។”
និទាឃៈរដូវនីមួយៗបានកន្លងផុតទៅ នៅទីប្រជុំជនភូមិ Trap ស្រុក Krong Ana
ខេត្ត Dac Lac មាននារីនិយមចូលចិត្តចរន្តឃ្មោះនារី E de Bih កាន់តែច្រើនថែមទៀត។
H’Mly H’Mok សមាជិការក្រុមឃ្មោះវ័យក្មេងបានរៀបរាប់ថា រួមជាមួយការស្វែងយល់
ភាពពិរោះក្នុងបទភ្លេងឃ្មោះនីមួយៗ H’Mly ថែមទាំងចង់ដូចជាម្ដាយបងស្រីនានាក្នុង
ភូមិមានឱកាសឧទ្ទេសនាមភាពល្អវិសេសនេះជាមួយដំបន់ផ្សេងៗទៀតក្នុងទូទាំង
ប្រទេស។
“ខ្ញុំចង់រៀនបទភ្លេងឃ្មោះជាច្រើនថែមទៀត ហើយទៅសម្ដែងនៅកន្លែងជាច្រើន
ដើម្បីឧទ្ទេសនាមវប្បធម៍របស់ជនជាតិខ្លួនដល់មនុស្សជាច្រើនក៏ដូចជាជំនាន់វ័យក្មេង
យើងខ្ញុំកាន់តែស្រឡាញ់វប្បធម៍ប្រពៃណីរបស់ជនជាតិខ្លួន។”
