ម៉ា ហ្គ្រូ បុណ្យតេតសុំឲ្យមានសំណាងល្អនិងពរជ័យរបស់ជនជាតិឃឹម៉ូ

គ្រឿងដង្វាយជាផលិតផលរកបានពីភ្នំ និងព្រៃឈើ ដែលរៀបចំដោយអ្នកភូមិ ដើម្បីថ្វាយដល់បុព្វបុរស និងព្រះ  ក្នុងពិធី ម៉ា ហ្គ្រូ   របស់ជនជាតិ ឃឺមូ (រូបថត៖ Tòng Đức Anh/VOV-ភាគពាយ័ព្យ)

នៅដើមឆ្នាំថ្មី គ្រួសារជនជាតិ ឃឺ មូ តែងតែធ្វើពិធីបុណ្យសែនជីដូនជីតាប្រទានពរឲ្យសាបព្រោះគ្រាប់ពូជ និងបួងសួងសុំឲ្យការប្រមូលផលដ៏បរិបូរណ៍។ ថ្ងៃដែលបានជ្រើសរើសគឺជាថ្ងៃដ៏ល្អប្រសើរនៅក្នុងខែ បន្ទាប់ពីការប្រមូលផលបញ្ចប់ (ប្រហែលខែទី ១១និងទី ១២ តាមប្រតិទិនចន្ទគតិ) ដោយជៀសវាងតែទិវាខួបមរណភាពរបស់ឪពុកម្តាយ ដើម្បីធ្វើពិធីបុណ្យ ម៉ា ហ្គ្រូ   ដែលជាពិធីបុណ្យសុំសំណាងល្អនិងពរជ័យ ហើយក៏ជាពិធីអំណរបាយថ្មីផងដែរ។ នៅក្នុងឱកាសនេះ កូនចៅក្នុងក្រុមគ្រួសារបានដាក់ដង្វាយនៅ លើអាសនៈបុព្វបុរស ដោយអញ្ជើញជីដូនជីតាអំណរឆ្នាំថ្មីជាមួយក្រុមគ្រួសារ។

គ្រូសែនកំពុងសែនក្នុងពិធី

លោក ម៉ែ យួ ទ្រីញ ជនជាតិ ឃឺ មូ មកពីភូមិ ថាន ឃុំ អៀន ចូវ ខេត្ត សឺនឡា បានឲ្យដឹងថា៖ “ពិធីអំណរបាយថ្មីរបស់ជនជាតិ  ឃឺ មូ មានតាំងពីថ្ងៃបង្កើតភូមិ និងសហគមន៍។ បុណ្យនេះ ត្រូវបានរៀបចំឡើងមួយឆ្នាំម្តង។ នេះគឺជាពិធីមួយមានអត្ថន័យតបស្នងសង់គុណ ជូនបុព្វបុរសនូវផលិត ផលនៃការប្រកបការងារនិងផលិតកម្មក្នុងមួយឆ្នាំ។ ពិធីបុណ្យនេះក៏ជាការបួងសួងសុំឲ្យបុព្វបុរសប្រទានពរជ័យដល់យអ្នកភូមិទាំងអស់នូវសំណាងល្អ សុខភាពបរិបូរណ៍; បណ្តេញចេញឧបទ្រុពចង្រៃ និងការលំបាកនៃឆ្នាំចាស់; ស្វាគមន៍អំណរឆ្នាំថ្មីជាមួយនឹងភ័ពសំណាងល្អជាច្រើន ការប្រមូលផលដ៏បរិបូរណ៍ អាជីវកម្មរីកចម្រើន គ្រួសារដ៏កក់ក្តៅ និងសប្បាយរីករាយ”។

បន្ទាប់ពីពិធី អ្នកភូមិបានប្រមូលផ្តុំគ្នាយ៉ាងសប្បាយរីករាយនៅជុំវិញពាងស្រាអង្ករ ដោយជូនពរគ្នាទៅវិញទៅមកឲ្យមានសំណាងល្អ សន្តិភាព និងសំណាងល្អ (រូបថត៖ Tòng Đức Anh/VOV-ភាគពាយ័ព្យ)

ពិធីសុំសំណាងល្អនិងពរជ័យរបស់ជនជាតិ  ឃឺ មូ ត្រូវបានធ្វើឡើងទៅតាមលក្ខណៈគ្រួសារនីមួយៗ ដោយមានការចូលរួមពីសាច់ញាតិជិតឆ្ងាយ និងអ្នកភូមិ។ ថ្វីត្បិតដូច្នេះក៏ដោយ  មានតែគ្រួសារដែលគ្មានឪពុកម្តាយទេទើបបានធ្វើពិធីបុណ្យនេះ។ ចំពោះគ្រួសារដែលមានកូនប្រុសច្រើន នៅពេលដែលឪពុកម្តាយទទួលមរណភាព កូនប្រុសទាំងអស់ទទួលខុសត្រូវក្នុងការរៀបចំពិធីបុណ្យ។ នៅក្នុងគ្រួសារនីមួយៗ មេគ្រួសារនឹងធ្វើជាម្ចាស់ពិធី។ ប្រសិនបើមេគ្រួសារបានទទួលមរណភាព កូនប្រុសច្បងទទួលតួនាទីនេះជំនួសឪពុករបស់ខ្លួន។ គ្រឿងតង្វាយភាគច្រើនជាបន្លែ និងផ្លែឈើទូទៅ រកបាននៅក្នុងជីវភាពប្រចាំថ្ងៃ ដែលរៀបចំយ៉ាងសាមញ្ញ ប៉ុន្តែមានអត្ថន័យនិមិត្តរូបយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ។ លោក ម៉ែ យួ ទ្រីញ បានឲ្យដឹងថា៖  “យោងតាមទំនៀមទម្លាប់របស់ជនជាតិ  ឃឺ មូ ថាសតង្វាយរួមមាន ដំឡូង ដង្កូវឫស្សី ចង្រិត បន្លែសាឡាដ សាច់ងៀត សាច់មាន់ ស៊ុបត្រី សាច់មាន់ស្ងោរ...។ ពីព្រោះកាលពីមុននេះ ជីវភាពរស់នៅមានការលំបាក ហើយមិនមានអាហារច្រើនដូចពេលនេះទេ ភាគច្រើនជារបស់របរដែលប្រមូលបានពីវាលស្រែ និងព្រៃឈើ”។

ពិធីលាបឈាមមាន់លើជើងរបស់អ្នកចូលរួមម្នាក់ៗ (រូបថត៖ Tòng Đức Anh/VOV-ភាគពាយ័ព្យ)

ពិធីដំបូងបន់ស្រន់សុំសំណាងល្អ និងពរជ័យសម្រាប់គ្រួសារ។ កូនប្រុសច្បងចាប់មាន់ជល់ ហើយប្រគល់កាំបិតមុតស្រួចមួយដល់ម្ចាស់ផ្ទះ។ បន្ទាប់ពី លាង កាំបិត និងចំពុះមាន់ជល់រួច ម្ចាស់ផ្ទះកាត់មាន់ជល់ដោយថ្នមៗ ដើម្បីប្រមូលឈាមរបស់វា។ គាត់កាន់ស្លាប និងក្បាលមាន់ជល់នៅក្នុងដៃ ហើយបន់ស្រន់ដល់បុព្វបុរសសុំសុខភាព សន្តិភាព និងសំណាងល្អសម្រាប់កូនចៅក្នុងក្រុមគ្រួសារ។ បន្ទាប់មក គឺជាពិធីអញ្ជើញបុព្វបុរសឱ្យមកអបអរសាទរបុណ្យតេត ដែលជាពិធីពិសិដ្ឋដែលឆ្លុះបញ្ចាំងក្រមសិលធម៌ ផឹកទឹកនឹកដល់ប្រភពដើមរបស់ជនជាតិ  ឃឺ មូ។ ពិធីទីបី គឺជាពិធីបន់ស្រន់សម្រាប់ព្រលឹង និងវិញ្ញាណរបស់មនុស្សគ្រប់គ្នាក្នុងគ្រួសារ ហើយចុងក្រោយ គឺពិធីអញ្ជើញបុព្វបុរសឱ្យមកអបអរសាទរបុណ្យតេត និងជូនដំណើរបុព្វបុរស។  ពិធីនេះបង្ហាញពីការតភ្ជាប់រវាងអ្នកនៅរស់ និងបុព្វបុរស  ហើយក៏អនុញ្ញាតឱ្យកូនចៅទទួលបានពរជ័យពីបុព្វបុរសផងដែរ ដោយបញ្ជាក់ពីជំនឿជាក់លើការការពារប្រទានពរឲ្យសំណាងល្អរបស់បុព្វបុរស។ អ្នកស្រី លឺ ធិ ឡាន មកពីភូមិថាន ឃុំ អៀន ចូវ បាននិយាយថា៖  “កូនចៅរបស់យើងក៏សង្ឃឹមថា នឹងចូលរួមក្នុងពិធីប្រចាំឆ្នាំ ដោយអធិស្ឋានសុំសំណាងល្អ និងពរជ័យ ដើម្បីថ្លែងអំណរគុណដល់ព្រះអាទិទេពដែលបានការពារយើងជាមួយនឹងអាកាសធាតុអំណោយផល ការប្រមូលផលដ៏បរិបូរណ៍ និងការជួបជុំគ្រួសារ។ យុវជនជំនាន់ក្រោយរបស់យើងនឹងបន្តរក្សាប្រពៃណីនេះ"។

របាំប្រពៃណី ឃឺ មូ ដែលបង្ហាញពីក្តីសង្ឃឹមសម្រាប់ជីវភាពដ៏រុងរឿង និងសប្បាយរីករាយ (រូបថត៖ Tòng Đức Anh/VOV-ភាគពាយ័ព្យ)