ພາຍຫຼັງບັນດາຫ່າຝົນຕົ້ນລະດູຝົນຢູ່ເຂດພູພຽງຂາວ ບັກຮ່າ (ແຂວງ ລາວກາຍ), ກະແສນ້ຳຈາກຫ້ວຍຮ່ອງເລີ່ມຫຼັ່ງໄຫຼລົງມານາຂັ້ນໄດແຕ່ລະຊັ້ນ. ລະດູຝົນໝູນວຽນມາ ກໍແມ່ນຈຸດເວລາທີ່ພໍ່ແມ່ປະຊາຊົນເຂດພູສູງຟ້າວຟັ່ງຫ້າງຫາກະກຽມໃຫ້ແກ່ລະດູການໃໝ່. ເມື່ອແສງແດດສາດສ່ອງ ລົງມາ ຍິ່ງເຮັດໃຫ້ບັນດາທົ່ງນາຂັ້ນທີ່ໄດ້ປົກຄຸມໄປດ້ວຍຊັ້ນນ້ຳໃສໆນີ້ເຫຼື້ອມຍິບຍັບ, ສ້າງເປັນພາບທຳມະຊາດທີ່ໃຫຍ່ໂຕມະໂຫຖານ, ຜູ້ໃດເຫັນແລ້ວ ກໍຕ້ອງຊົມຍ້ອງ. ຢູ່ທ່າມກາງສາຍນ້ຳໝອກຍາມເຊົ້າ, ບັນດາທົ່ງນາຂັ້ນໄດຢູ່ບັນດາຕາແສງ ຖາຍຢ່າງໂຟ່, ຮວ່າງທູໂຟ, ບ້ານລ່ຽນ, ຕ໋າກູຕີ… ໄດ້ປະກົດຕົວຂຶ້ນຢ່າງນິ້ມນວນອ່ອນໂຍນ, ຄົດລ້ຽວອ້ອມຮອບໄປຕາມບັນດາໂນນພູ. ນັບແຕ່ເດືອນພຶດສະພາ ຫາເດືອນ ມິຖຸນາ ຂອງທຸກໆປີ, ເມື່ອບັນດາຫ່າຝົນທຳອິດຂອງລະດູຮ້ອນຮ່ຳລົງມາ, ກໍແມ່ນຈຸດເວລາທີ່ແຫຼ່ງນ້ຳເຢັນໆຈາກຫ້ວຍສາຍຕ່າງໆ ໄດ້ຫຼັ່ງໄຫຼລົງບັນດາທົ່ງນາທີ່ພວມແຫ້ງແລ້ງ. ເຂດພູສູງ ໄຕບັກ, ໃນນັ້ນມີເມືອງ ບັກຮ່າ, ຍ້ອນເງື່ອນໄຂດິນຟ້າອາກາດທີ່ໜາວເຢັນ ແລະ ແຫຼ່ງນ້ຳມີຈຳກັດ, ສະນັ້ນ, ເຂົາເຈົ້າເຮັດນາພຽງແຕ່ລະດູດຽວ. ເມື່ອລະດູຝົນວຽນມາ ບໍ່ພຽງແຕ່ແມ່ນຈຸດເວລາທຳການຜະລິດກະສິກຳທີ່ສຳຄັນເທົ່ານັ້ນ, ຫາກຍັງນຳມາເຊິ່ງຄວາມງາມທີ່ເປັນເອກະລັກຂອງເຂດພູຜາປ່າໄມ້ ໄຕບັກ (ເຂດທາງທິດຕາເວັນອອກສ່ຽງເໜືອ). ສຳລັບພໍ່ແມ່ປະຊາຊົນເຜົ່າມົ້ງ, ເຜົ່າໄຕ ແລະ ພໍ່ແມ່ເຜົ່າສ່ວນໜ້ອຍອື່ນໆທີ່ພວມດຳລົງຊີວິດຢູ່ເຂດພູສູງ ບັກຮ່າ ແລ້ວ, ນີ້ແມ່ນຈຸດເວລາທີ່ວຽກຫຼາຍທີ່ສຸດ ແຕ່ເຕັມໄປດ້ວຍຈິດໃຈຫ້າວຫັນ. ບັນດາຝູງຄວາຍພວມຂະຫຍັນໝັ່ນພຽນໄຖນາ. ຮູບພາບບາມລະດູຝົນຢູ່ ບັກຮ່າ ໄດ້ປະກົດຂຶ້ນຢ່າງຍິບຍັບ ງາມດັ່ງພາບແຕ້ມ, ດຶງດູດແຂກທ່ອງທ່ຽວມາທ່ຽວຊົມເປັນຈຳນວນຫຼາຍ. ພຽງແຕ່ໄດ້ຢືນຢູ່ກາງທົ່ງນາທີ່ກວ້າງໃຫຍ່ ຈຶ່ງຈະຮູ້ສຶກໄດ້ເຖິງຄວາມງາມທີ່ມີຊີວິດຊີວາຂອງເຂດດິນແດນແຫ່ງນີ້. ບໍ່ຄຶກໂຄມ, ບໍ່ຫຼູຫຼາ, ລະດູຝົນຢູ່ ບັກຮ່າ ໄດ້ດຶງດູດແຂກທ່ອງທ່ຽວດ້ວຍຄວາມງາມແບບລຽບງ່າຍ, ປະຖົມປະຖານ ແລະ ດ້ວຍຄວາມຈິງໃຈຂອງປະຊາຊົນຢູ່ທີ່ນີ້.