ຂັບແທນ ໄດ້ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກ ແມ່ນມໍລະດົກວັດທະນະທຳພື້ນເມືອງທີ່ເປັນເອກະລັກສະເພາະຂອງຊາວເຜົ່າ ໄຕ່, ນຸ່ງ, ຜູ້ໄທ ຢູ່ບັນດາແຂວງເຂດພູດອຍທາງທິດເໜືອ ຫວຽດນາມ. ດ້ວຍຄວາມປາດຖະໜາຢາກອະນຸລັກຮັກສາ, ເສີມຂະຫຍາຍບັນດາຄຸນຄ່າສິລະປະຂອງຂັບແທນນັ້ນ ບັນດາທ້ອງຖິ່ນຢູ່ແຂວງຕ່າງໆເຂດພູດອຍທາງທິດເໜືອ ກໍຈັດຕັ້ງງານມະໂຫລານສິລະປະຂັບແທນ, ພິນຕິ໋ງ ຂຶ້ນສອງປີເທື່ອໜຶ່ງ. ນີ້ແມ່ນໂອກາດເພື່ອໃຫ້ບັນດານັກສິລະປະການ,ນັກສິລະປິນຂັບແທນໃນທຸກລຸ້ນໄວ ໄດ້ພົບປະແລກປ່ຽນ, ແບ່ງປັນບັນດາຈັງຫວະທຳນອງແທນຂອງຊົນເຜົ່າຕົນ… ມີບາງນັກສິລະປະການທີ່ມີອາຍຸກວ່າ 90 ປີແລ້ວ ແຕ່ກໍມີບັນດານັກສິລະປະການທີ່ຍັງໜຸ່ມນ້ອຍ ອາຍຸຍັງບໍ່ທັນຮອດ 20 ປີ, ໃນນັ້ນ ມີຊາຍໜຸ່ມ ເຈິ່ນແທ່ງອານ, ອາຍຸ 19 ປີ ເຊິ່ງເປັນສະມາຊິກຂອງຄະນະສິລະປະມະຫາຊົນ ແຂວງ ກາວບັ່ງ.         ເຈິ່ນແທ່ງອານ ເຕີບໃຫຍ່ໃນດິນແດນ ກາວບັ່ງ, ບ່ອນທີ່ບັນດາຈັງຫວະທຳນອງ ແທນ ໄດ້ຝັງເລິກເຂົ້າໃນຈິດສຳນຶກຂອງພໍ່ແມ່ປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າຢູ່ທີ່ນີ້. ແຕ່ປີ 2013, ເວລານັ້ນອາຍຸຫາກໍ 13 - 14 ປີ, ທ້າວ ອານ ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຮຽນຂັບແທນ. ສຳລັບ ອານ ແລ້ວ, ແທນ ຄືດັ່ງວາດສະໜາ, ຄວາມບັງເອີນທີ່ຮັດແໜ້ນລາວກັບເສັ້ນທາງແຫ່ງສິລະປະ.         “ນ້ອງໄດ້ຟັງຂັບແທນມາແຕ່ນ້ອຍ, ເນື້ອແທ້ຂອງຂັບແທນໄດ້ຊຶມເຂົ້າໃນຕົວ ແລະ ເມື່ອໃຫຍ່ຂຶ້ນມາຈຶ່ງເຫັນວ່າ ຕົນເອງມັກຂັບແທນ, ຄວາມຮັກຕໍ່ກັບສິລະປະປະເພດນີ້ ນັບມື້ນັບໃຫຍ່ຫຼວງກວ່າເກົ່າ… ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ນ້ອງເລີ່ມຕົ້ນໄປຮຽນຂັບແທນ”.