យោងតាមលោក ហូ អាន ផុង អនុរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងវប្បធម៌ កីឡា និងទេសចរណ៍ ដើម្បីអនុវត្តដំណោះស្រាយនេះដោយជោគជ័យ វិស័យទេសចរណ៍ត្រូវរៀបចំរចនាសម្ព័ន្ធឡើងវិញ ដោយផ្តោតលើតម្លៃដែលទេសចរណ៍នាំមក ដូចជា៖ ប្រាក់ចំណូលសរុប ប្រាក់ចំណេញពីភ្ញៀវទេសចរ អត្ថប្រយោជន៍សម្រាប់សហគមន៍ និងភាគីពាក់ព័ន្ធក្នុងវិស័យទេសចរណ៍ ការពេញចិត្ត និងការមកទស្សនារបស់អ្នកទេសចរអន្តរជាតិ។ ជាពិសេស ចាំបាច់ត្រូវកែលម្អសមត្ថភាពសេវាកម្ម កសាងសហគមន៍ទេសចរណ៍ និងអភិវឌ្ឍធនធានមនុស្ស ដើម្បីកែលម្អគុណភាពទេសចរណ៍។

“រឿងសំខាន់បំផុតគឺការផ្សព្វផ្សាយ។ មិនមែនគ្រាន់តែជាការផ្សព្វផ្សាយទូទៅនោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវតែភ្ជាប់ទៅនឹងការទទួលខុសត្រូវរបស់រដ្ឋ ក្នុងតួនាទីជាអ្នកដឹកនាំ និងជាស្ពាន។ អាជីវកម្មគឺជាម្ចាស់កម្មវត្ថុ ខណៈដែលគោលដៅទេសចរណ៍ដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់។ ដូច្នេះ យើងត្រូវតែផ្សំការកសាងម៉ាកយីហោជាតិជាមួយនឹងផលិតផលអាជីវកម្ម និងការកសាងម៉ាកយីហោគោលដៅ ដែលភ្ជាប់ទៅនឹងអង្គភាពនីមួយៗ ដោយហេតុនេះបង្កើតគោលដៅទេសចរណ៍ដែលកំពុងលេចចេញ ដែលផ្តល់អាទិភាពដល់វប្បធម៌ក្នុងស្រុក។ តាមរយៈនេះ យើងអាចកសាងម៉ាកយីហោជាតិដ៏រឹងមាំ និងប្លែកពីគេ ដែលមានសមត្ថភាពប្រកួតប្រជែងលើឆាកអន្តរជាតិ”។

សេចក្តីសម្រេចចិត្តលេខ ២៦នេះ កំណត់គោលដៅដល់ឆ្នាំ ២០៣០ វិស័យទេសចរណ៍នឹងរួមចំណែកដោយផ្ទាល់ដល់ផលិតផលក្នុងស្រុកសរុប (GDP) ចំនួន ១០ ទៅ ១២%៕