ຢູ່ເທິງພູຫົວໂລ້ນ, ຕັ້ງຢູ່ລະຫວ່າງກາງເຂດປ່າດົງຕຶບຫນາຢູ່ເຂດພູຜາປ່າໄມ້  ປາຖັງ ນັ້ນ ໄດ້ປະກົດມີໂງ່ນຫີນຄວາດສີຂາວ, ມີຄວາມສູງປະມານ 1,7 ແມັດ, ຕີນຂອງໂງ່ນຫີນກວ້າງຄືໂຕະໃຫຍ່ຫນ່ວຍຫນຶ່ງ ທີ່ມີຄວາມແຫນ້ນແກ່ນ. ເມື່ອເບິ່ງຢູ່ໃກ້ ຈະເຫັນວ່າ ໂງ່ນຫີນກະຕຸກກະຕັກ, ແຕ່ເມື່ອເບິ່ງຈາກໄກ ເປັນຊົງຜູ້ຊາຍທີ່ມີອາຍຸສູງ ກຳລັງນັ່ງຊຶງກັບຄວາມໂສກເສົ້າທີ່ປິດລັບໃນໃຈ, ອວ່າຍຫນ້າໄປຫາລຳຫ້ວຍທີ່ໄຫຼນິ່ງສະຫງັດ ໄປຜ່ານຕີນພູ. ຈາກຮູບພາບໂງ່ນຫີນຂາວ, ພໍ່ແມ່ພີ່ນ້ອງໄດ້ເລົ່າຂານກັນຫລາຍເລື່ອງລາວທີ່ລຶກລັບຕິດພັນກັບຂະບວນວິວັດອົບພະຍົບຂອງຊາວເຜົ່າ ຮ່າຍີ່. ຊາວເຜົ່າ ຮ່າຍີ່ ຢູ່ເຂດຊາຍແດນນີ້ໄດ້ເລົ່າສູ່ຟັງວ່າ ຕາມປະເພນີການປູກຝັງແບບເລື່ອນລອຍໃນສະໄຫມກ່ອນ, ເມື່ອເຮັດໄຮ່ເຮັດນາທຳການຜະລິດບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນດີ, ປະຊາຊົນໃນບ້ານກໍໄປຊອກຫາດິນເພື່ອຍ້າຍບ້ານ, ເຮັດໄຮ່ໄຖນາໃຫມ່. ມີຜົວເມຍຫນຸ່ມຄູ່ຫນຶ່ງ ຕາມທາງໄປຊອກຫາເຂດດິນແດນໃຫມ່ນັ້ນ, ຜູ້ເປັນເມຍພັດຄິດອອກວ່າ ຕົນລືມແພຄຽນຫົວ ສະນັ້ນ ຈຶ່ງລຸຍນໍ້າ ຂ້າມຫ້ວຍກັບຄືນເມືອເອົາແພ. ແຕ່ໂຊກບໍ່ດີ ເວລານັ້ນບັງເອີນພັດເກີດໄພນ້ຳຖ້ວມຫລາຍມື້. ພາຍຫລັງຫລາຍມື້ ຜູ້ເປັນຜົວໄປຊອກຫາເມຍແຕ່ກໍບໍ່ເຫັນ, ມາຮອດຫ້ວຍທີ່ມີນ້ຳໄຫຼອ່າວໆແມ່ນໄດ້ນັ່ງລໍຖ້າ ແລ້ວປ່ຽນໂຕເປັນໂງ່ນຫີນຂາວ.