ວັດຕືຮ້ຽວ-ວັດທີ່ເກົ່າແກ່ໃນນະຄອນເຫ້ວ

ທາງເຂົ້າວັດ

ປະຕູໂຂງຂອງ ວັດຕືຮ້ຽວ

ວັດຕືຮ້ຽວໃນເບື້ອງຕົ້ນພຽງແຕ່ຕູບມຸງຫຍ້າເທົ່ານັ້ນໂດຍພະອາຈານມະຫາ ເຍິດດິ້ງ ສ້າງຂຶ້ນເມື່ອປີ 1843. ພະອົງຍັງບວດທັງເບິ່ງແຍງພະມານດາ. ຕຶ້ນຕັນໃຈຕໍ່ຄວາມກະຕັນຍູ, ພາຍຫຼັງພະອົງເຖິງແກ່ມໍລະນະພາບ, ເຈົ້າຊີວິດຕຶດຶກໄດ້ຕັ້ງຊື່ໃຫ້ ວັດແມ່ນວັດຕືຮ້ຽວ ໝາຍເຖິງຄວາມກະຕັນຍູຂອງລູກເຕົ້າທີ່ມີຕໍ່ພໍ່ແມ່

ວັດຕືຮ້ຽວ ສະຖານທີ່ຝັງສົບຂອງ ພະອາຈານມະຫາ ເຍິດດິ້ງ

ປີ 1848, ພະອາຈານມະຫາ ເກືອງກີ ໄດ້ເລີ່ມໃຫ້ກໍ່ສ້າງວັດດ້ວຍຂອບຂະໜາດໃຫຍ່ກ່ວາ ດ້ວຍເງິນໃຊ້ຈ່າຍຈາກການສະໜອງຂອງ ເຈົ້າຊີວິດຕຶດຶກ ແລະ ການແຜ່ບໍລິຈາກຂອງພວກເຈົ້າເສນາອາມາດ ແລະ ພຸດທະສາສະນິກກະຊົນ. ນັບແຕ່ນັ້ນເປັນຕົ້ນມາ, ວັດຕືຮ້ຽວ ໄດ້ກາຍເປັນວັດໃຫຍ່.

    ບໍລິເວນ ວັດຕືຮ້ຽວກ້ວາງປະມານ 8 ໄລ, ທາງໜ້າວັດມີຫ້ວຍນ້ຳໄຫຼອ້ອມທີ່ສວຍງາມ. 

ຫ້ອງບູຊາໃຫຍ່ ໃນວັດຕືຮ້ຽວ

ຄວາມລຽບງາຍຂອງ ວັດຕືຮ້ຽວ ຖືກສະແດງອອກຜ່ານສະຖາປັດຕະຍະກຳທີ່ເປັນປະເພນີຂອງຊາວຫວຽດນາມ. 

ຫ້ອງບູຊາໃຫຍ່ແມ່ນບ່ອນບູຊາພະພຸດທະເຈົ້າ, ຢູ່ທາງຫຼັງແມ່ນບູຊາບັນພະບຸລຸດ

ຕົ້ນໝາກເຟືອງທີ່ມີອາຍຸກ່ວາຮ້ອຍປີ

ຫ້ອງບູຊາໃຫຍ່ ບໍລິເວນບັນດາສຸສານຂອງພວກເຈົ້າເສນາອາມາດໃນລາດຊະວົງຫງວຽນ ທີ່ມີການປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການບູລະນະປະຕິສັງຂອນວັດ

ວັດຕືຮ້ຽວແມ່ນສະຖານທີ່ເຊິ່ງ ພະອາຈານມະຫາ ທິກເຍິດແຫ້ງ ເຂົ້າບວດ ແລະ ພາຍຫຼັງໄປສອນສາສະໜາຢູ່ຕ່າງປະເທດເປັນເວລາຫຼາຍປີ, ປະຈຸບັນ ພະອົງໄດ້ກັບຄືນປະເທດ ແລະ ພວມຢູ່ວັດນີ້. 

ພະອາຈານມະຫາ ທິກເຍິດແຫ້ງ 

ດ້ວຍຄວາມງາມຢ່າງກົມກ່ຽວລະຫວ່າງສະຖາປັດຕະຍະກຳ ແລະ ທັດສະນີຍະພາບທີ່ສວຍງາມເປັນໜ້າຈັບໃຈ, ໃນທຸກວັນນີ້, ວັດຕືຮ້ຽວ ບໍ່ພຽງແຕ່ແມ່ນສະຖານທີ່ນະມັດສະການຂອງພຸດທະສາສະນິກກະຊົນເທົ່ານັ້ນ, ຫາກຍັງແມ່ນສະຖານທີ່ທ່ອງທ່ຽວທີ່ດູດດື່ມຂອງແຂກທ່ອງທ່ຽວທັງຫຼາຍອີກດ້ວຍ