(VOVWORLD) - នៅប៉ុន្មានថ្ងៃដើមរដូវផ្ការីក បរិយាកាសពិធីបុណ្យដ៏រស់រវើកបានជ្រាបចូលពីភាគខាងត្បូងដល់ភាគខាងជើងនៃប្រទេស វៀតណាម។ ចាប់ពីការរៀបចំបែបទំនើបរហូតដល់ពិធីបុរមបុរាណ ហើយពិធីបុណ្យនីមួយៗមានលក្ខណៈដោយឡែក ដែលបម្រើជាកន្លែងសម្រាប់ការកម្សាន្តនិងការសម្រាកលំហែកាយ ហើយផ្តល់ជូននូវបទពិសោធន៍ថ្មីៗ និងក្នុងពេលដំណាលគ្នា ផ្សព្វផ្សាយសម្រស់ប្រពៃណីនៃបុណ្យ តេត។
(VOVWORLD) - ក្នុងប៉ុន្មានថ្ងៃនេះ នៅលើផ្លូវនីមួយៗ អ្នកដែលនៅឆ្ងាយពីផ្ទះ កំពុងប្រញាប់ប្រញាល់វិលត្រឡប់ទៅស្រុកកំណើតរបស់ខ្ល...
(VOVWORLD) - ក្នុងប៉ុន្មានថ្ងៃនេះ នៅទូទាំងប្រទេស បរិយាកាសសប្បាយរីករាយកំពុងរីក សាយភាយដល់គ្រប់ទីកន្លែង ចំពោះមុខភាពជោគជ័យ...
នៅផ្ទះលេខ៧៥វិថី Quan Thanh-រដ្ឋធានីហាណូយមានហាងកាហ្វេតូច១។
នេះជា ហាងកាហ្វេ” Art”។ហាងត្រូវបានមជ្ឈដ្ឋានអ្នកអក្សរសាស្រ្ត សិល្បករ
ពិសេសគឺអ្នកលេងវត្ថុបុរាណនៅទូទាំងប្រទេសស្គាល់ដល់។ពីព្រោះថាទី-កន្លែងនេះនៅថែរក្សាបានវត្ថុបុរាណដ៍ថ្លៃថ្លាជាច្រើនដ៍ដែល។ម្ចាស់នៃបណ្តា
វត្ថុបុរាណនេះជាលោកNguyen Truong។លោកនៅជាប្រធានគ្លិបអ្នកលេង
វត្ថុបុរាណ១នៅទីក្រុងហាណូយទៀតផង។
ក្នុងបណ្តាឆ្នាំជិតៗនេះក្នុងមជ្ឈដានអ្នកលេង Audio លេចចេញ ចលនា“Antique”។នោះជាចលនាលេងគ្រឿងសម្ភារះសំលេងចាស់ ដូចជាRadio-ម៉ាស៊ីនរវៃថាស់និងគ្រឿង Ampliជាដើម។
១១ឆ្នាំរស់នៅនិងធ្វើការនៅវៀតណាមជាពេលវេលាដ៍គ្រប់គ្រាន់សំរាប់
ស្ថាបត្យករ Ando Katsuhiro-អ្នកជំនាញការអំពីការអភិវឌ្ឍន៍វប្បធម៏និង
ទេសចរណ៍យល់ច្បាស់និងស្រឡាញ់ទឹកដីវៀតណាមជាច្រើនថែមទៀត។
ជីវិតនិងបុព្វហេតុរបស់លោកប្រធានហូជីមិញជាប្រភពមនោអារម្មណ៍ ដ៍អនន្ត សំរាប់បណ្តាសិល្បករសំដែងទឹកចិត្ត ស្រឡាញ់របស់ខ្លួនចំពោះ មគ្គុទេសជាទីគោរពស្នេហាររបស់ប្រជាជាតិតាមរយះបណ្តាបទចម្រៀង។ សូមអញ្ចើញលោកអ្នកនាងមកជាមួយ កម្មវិធីសិល្បៈ “ផ្កាឧទ្ទិសលោក ប្រធានហូជីមិញ”ដែលបានរៀបចំឡើងនាយប់ថ្ងៃទី១៥ឧសភានៅទីក្រុង ហាណូយក្នុងឱកាសរំលឹកខួបលើកទី១២២នៃទិវាកំណើតលោកប្រធានហូជីមិញតាមរយះបទយកការណ៍របស់អ្នកយកព័ត៏មានBui Hang មាន ចំណងជើងថា” លោកប្រធានហូជីមិញ-ប្រភពមនោអារម្មណ៍ដ៍អនន្ត”។
ក្នុងវគ្គទៅបំពេញការងារលើកនេះបណ្តាសិល្បករនៃរោងល្ខោនហាណូយ បាននាំមកនូវសំនៀងពោរពេញទៅដោយមនោសញ្ចេតនារបស់ប្រជាជន រដ្ឋធានីហាណូយជូនដល់បណ្តាយុទ្ឋជននៅលើប្រជុំកោះ Truong Sa ខេត្ត Khanh Hoaវៀតណាម។
ចំពោះមនុស្សគ្រប់រូបការកើតមកលើ លោកនេះជាប្រការសុភមង្គល១។ ប៉ុន្តែក្នុងជិវភាពរស់នៅមានជោគវាសនាគ្មានភ័ពសំណាងដូចយើងពេល ត្រូវពិការរូបកាយឬខួក្បាល។ប៉ុន្តែគេមិនបាត់ជំនឿជាក់ទៅលើជីវភាពរស់ នៅទេ ពីព្រោះបណ្តាជនពិការយល់ថានៅក្បែរនៅមានសចក្តីស្រឡាញ់ ការយកចិត្តទុកដាក់និងការថែទាំរបស់សហគមន៍និងសង្គមទៀតផង។