ໃນສະຕະວັດທີ XVII, ຊາວ ໝິງຊຽງ (ຈີນ) ຈຳນວນໜຶ່ງ ເມື່ອອົບພະຍົບມາ ຫວຽດນາມ ເພື່ອຫົບໄພສົງຄາມຍາດແຍ່ງຊີງບັນລັງ ກໍໄດ້ຖືເອົາທັງບັນດາວັດຖຸສິ່ງຂອງທີ່ເປັນເອກະລັກທ້ອງຖິ່ນເພື່ອແຕ່ງເປັນສະບຽງອາຫານມານຳ, ໜຶ່ງໃນນັ້ນແມ່ນເຂົ້າໜົມ “ເປ໊ຍ” ເຊິ່ງທີ່ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກຂອງປະຊາຊົນໃນປັດຈຸບັນ. ເມື່ອອະທິບາຍກ່ຽວກັບຕົ້ນກຳເນີດຂອງເຂົ້າໜົມປະເພດນີ້ . ທ່ານ ປະລິນຍາເອກ ຈິ໋ງກົງລີ໊ ປະທານສະມາຄົມວິທະຍາສາດປະຫວັດສາດ ຊອັກຈັງ ໃຫ້ຮູ້ວ່າ:         “ພາກໃຕ້ມີຊື່ສຽງຮຽງນາມຍດ້ວຍເຫດການ ເຈົ້າກະສັດ ຫງວຽນ ຍອມອະນຸຍາດໃຫ້ບັນດາພົນທະຫານ ລາຊະວົງໝິງ ໃນຂະບວນການຕໍ່ຕ້ານ ລາຊະວົງຊິງ ແລະ ຮັບໃຊ້ ລາຊະວົງໝິງ ແຕ່ເຂົາເຈົ້າບໍ່ສາມາດຟື້ນຟູສຳເລັດ ສະນັ້ນ ເຂົາເຈົ້າໄດ້ລົງໄປດຳລົງຊີວິດຢູ່ພາກໃຕ້.ມີນາຍທະຫານກອງທະຫານຂອງເຈິ່ນເຖື້ອງຊວຽນ ປະມານ 3.000 ຄົນ ໄດ້ຖືກ ເຈົ້າກະສັດຫງວຽນ ຈັດໃຫ້ໄປຢູ່ ໝີ໊ທໍ, ບຽນຮວ່າ ແຕ່ປີ 786. ໃນຈຳນວນນັ້ນ ມີທັງຊາວຈີນ ໄປນຳອີກ. ອາດຈະແມ່ນເຂົາເຈົ້າເອງ ໄດ້ສ້າງອາຊີບຢູ່ເຂດ ວູ໊ງເທີມ, ເຂົາເຈົ້າເຫັນເຂດນີ້ ອາດສາມາດເປັນບ່ອນປັກຫຼັກຖິ່ນຖານເພື່ອພັດທະນາອາຊີບເຮັດ ເຂົ້າໜົມເປ໊ຍ ຂອງຕົນ”.