 |
| ເດືອນພຶດສະພາ, ມິຖຸນາ ແມ່ນເລີ່ມເຂົ້າສູ່ຍາມຝົນລະດູແລ້ງ ກໍ່ແມ່ນຈຸດເວລາທີ່ພໍ່ແມ່ປະຊາຊົນຢູ່ເຂດພູສູງເລີ່ມເຮັດໄຮ່ໄຖນາກະກຽມໃຫ້ລະດູການເກັບກ່ຽວໃໝ່ ແລະ ນີ້ກໍ່ແມ່ນຈຸດເວລາທີ່ນາຂັ້ນໃດງາມທີ່ສຸດ. |
 |
| ຍ້ອນນຳໃຊ້ແຫຼ່ງນ້ຳທຳມະຊາດ ສະນັ້ນ ໃນປີໜຶ່ງ ພໍ່ແມ່ປະຊາຊົນຢູ່ເຂດພູສູງ ຫວ່ານກ້າໄດ້ພຽງແຕ່ລະດູດຽວເທົ່ານັ້ນ. ນ້ຳໄຫຼຈາກຫ້ວຍນ້ຳລົງມາ, ຜ່ານທໍ່ໄມ້ເຮ້ຍ ໄຫຼຈາກນາຂັ້ນນີ້ໄປໃສ່ນາຂັ້ນອື່ນ. ເວລານັ້ນ ນາຂັ້ນໄດ ງາມຄືດັ່ງພາບແຕ້ມທຳມະຊາດທີ່ງົດງາມ ແລະ ມີຊີວິດຊີວາ. |
 |
|
ອາດຈະບໍ່ມີຈິດຕະກອນໃດສາມາດແຕ້ມບັນດາຜະລິດຕະພັນທີ່ມີຊີວິດຊີວາຄືດັ່ງພາບທີ່ປະຊາຊົນຢູ່ເຂດພູສູງນີ້ ໄດ້ພ້ອມກັບທຳມະຊາດ, ດິນຟ້າອາກາດສ້າງຂຶ້ນ.
ຖ້າຢືນຊົມວິວຢູ່ທີ່ນີ້ໝົດມື້ກໍ່ບໍ່ເບື່ອສີສັນຂອງນາຂັ້ນໄດທີ່ມີການປ່ຽນຕະຫຼອດ ຍ້ອນໜ້ານ້ຳສະທ້ອນສີຂອງທ້ອງຟ້າ ແລະ ຖ້າຫາກເພື່ອນໂຊກດີ ກໍຈະໄດ້ຊົມຕາເວັນຂຶ້ນ ຫຼື ຕາເວັນຕົກທີ່ສົ່ງແສງສາດສ່ອງຜ່ານເມກເປັນຮູບກ້ານວີ ລົງໃສ່ນາຂັ້ນໄດ, ຢູ່ເຂດໄກໆນັ້ນແມ່ນເຂດພູປ່າ ສາຍພູຕັ້ງສະຫຼັບສັບຊ້ອນກັນ ອັນໄດ້ສ້າງເປັນຮູບພາບດ້ວຍສີິສັນຫຼາກຫຼາຍ, ມະຫັດສະຈັນ.
|
 |
| ເມື່ອມາຢ້ຽມຢາມເຂດພູສູງໃນຍາມປູກເຂົ້າ ແມ່ນໂອກາດເພື່ອເຫັນປະຈັກຕາການອອກແຮງງານຢ່າງຈູບຈ້າວຫ້າວຫັນຂອງປະຊາຊົນຢູ່ເຂດພູສູງ. |
 |
 |
| ບ່ອນພວມໄຖນາ, ບ່ອນພວມດຳນາ |
 |
| ບັນດາແມ່ຍິງນຸ່ງຊຸດປະຈຳເຜົ່າພວມຫວ່ານກ້າ, ລົກກ້າ, ດຳນາ ຫຼາຍຄົນຍັງເຈ່ຍລູກນ້ອຍ ຫຼື ປະລູກນັ່ງຫຼິ້ນເພື່ອໃຫ້ແມ່ເຮັດວຽກ. |
 |
| ບັນດາເຂດນາຂັ້ນໄດເຖິງວ່າໃຫຍ່ ຫຼື ນ້ອຍກໍ່ຕາມ ກໍ່ລ້ວນແຕ່ມີຈຸດວັດທະນະທຳທີ່ເປັນເອກະລັກສະເພາະ, ສະແດງໃຫ້ເຫັນວິວັດການເອົາໄຊຊະນະຕໍ່ທຳມະຊາດເພື່ອຮັບໃຊ້ຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນເຂດພູສູງ. |
 |
| ຜູ້ທີ່ເຄີຍມາແຫ່ງນີ້, ເຄີຍໄດ້ຊົມຄວາມງາມມະຫັດສະຈັນຂອງບັນດານາຂັ້ນໄດຢູ່ເຂດ ໄຕບັກ ໃນຍາມປູກເຂົ້າ, ໄດ້ເຈືອຈານເຂົ້າກັບທຳມະຊາດ, ຄວາມງາມຂອງເຂດພູຜາປ່າໄມ້ ແມ່ນຈະມີຄວາມປະທັບໃຈ ຍາກທີ່ສະລືມໄດ້ ແລະ ປາດຖະໜາຢາກກັບມາແຫ່ງນີ້ຫຼາຍເທື່ອຕື່ມອີກ. |
