 |
ແຕ່ໃດໆມາ ດອກບົວໄດ້ຕິດພັນກັບປະເທດຊາດ ຫວຽດນາມ. ເມື່ອຢາກຊົມດອກບົວທີ່ສວຍສົດງົດງາມນັ້ນ ແມ່ນຕ້ອງໄປຊອກຫາບັນດາບຶງດອກບົວນັບແຕ່ພາກເໜືອລົງຮອດພາກໃຕ້. ບາງເທື່ອອາດແມ່ນຍ້ອນຄວາມງາມນັ້ນ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ດອກບົວປະກົດຕົວຢູ່ໃນບົດກະວີໃນເມື່ອກ່ອນ ຊື່ງແນ່ນອນວ່າໃຜໆກໍ່ສາມາດຈື່ໄດ້:
ໃນບຶງບໍ່ມີຫຍັງງາມກ່ວາດອກບົວ
ໃບຂຽວດອກຂາວພັດມີເກສອນສີເຫຼືອງໆ
ເກສອນສີເຫຼືອງດອກຂາວໃບຂຽວ
ຢູ່ໃກ້ຕົມພັດບໍ່ກິ່ນເໝັນຄືຕົມ
 |
ດອກບົວເກີດຂື້ນເອງ, ຢູ່ໄດ້ເອງ, ຮອດລະດູຮ້ອນພັດປົ່ງຂຶ້ນຢ່າງແຮງ, ເບັ່ງບານອວດອ້າງກິ່ນຫອມ. ດອກບົວປຽບເໝືອນຄືຊີວິດຂອງມະນຸດຄົນໜຶ່ງ.
 |
ໃນຕົ້ນລະດູ ດອກບົວບານຢູ່ເທິງໜ້ານ້ຳເຫຼື້ອມຍິບຍັບ.
 |
ບາງເທື່ອດອກບົວອາດແມ່ນດອກໄມ້ໜຶ່ງດຽວ ທີ່ໄດ້ເຕົ້າໂຮມທັງຄວາມໝາຍທາງດ້ານປັດຊະຍາ, ຊີວິດຂອງມະນຸດອັນສູງສົ່ງ ແລະ ກຳລັງບືນຕົວຂຶ້ນດ້ວຍເຈດຈຳນົງໃນການດຳລົງຊີວິດຢ່າງແຮງກ້າຄືປະເທດຊາດ ຫວຽດນາມ.
 |
ດອກບົວແມ່ນປະເພດດອກໄມ້ທັງໄດ້ຮັບການປຽບທຽບໃສ່ກັບຄວາມງາມຂອງແມ່ຍິງ, ທັງໄດ້ຮັບການປຽບທຽບໃສ່ກັບອາລົມຂອງບັນດາສຸພາບບູລຸດ.
 |
ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນແຫຼ່ງບັນດານໃຈໃຫ້ການແຕ່ງບົດກະວີ ແລະ ຮ້ອງລຳ, ສິລະປະ, ດ້ວຍຄວາມໝາຍເປັນສັນຍາລັກໃຫ້ແກ່ຄວາມບໍລິສຸດຜຸດຜ່ອງ ແລະ ສູງສົ່ງເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ດອກບົວ ຍັງແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງໃນການເຫຼື້ອມໃສເຊື່ອຖືສາສະໜາຂອງຊາວ ຫວຽດນາມ. ແຫ່ງໃດມີດອກບົວ ແຫ່ງນັ້ນມີພະພຸດທະເຈົ້າ.
 |
ດອກບົວໄດ້ເຊື່ອມເຂົ້າໃນສາສະໜາພຸດ, ດອກບົວໄດ້ເຊື່ອມເຂົ້າໃນຊີວິດການເປັນຢູ່. ດອກບົວສາມາດເອົາມາເອື້ອບຊາ, ດອກບົວສາມາດເອົາມາປຸງແຕ່ງເປັນເຍື່ອງອາຫານ, ນັບທັງໃບບົວກໍ່ມີຜົນປະໂຫຍດໃນການເອົາມາຫໍ່ເຂົ້າໜຽວ, ຫໍ່ເຂົ້າເໝົົ້າ.
 |
ເມື່ອເວົ້າເຖິງດອກບົວ, ແມ່ນບໍ່ສາມາດຂາດຊາດອກບົວໄດ້.
 |
ແຕ່ກ່ອນ ແລະ ປັດຈຸບັນ, ມູນເຊື້ອ ຫຼື ທັນສະໄໝ, ເຖິງວ່າຈະເປັນແນວໃດ ດອກບົວນັ້ນ ກໍ່ມີທີ່ຕັ້ງບົດບາດໃນຊີວິດວັດທະນະທຳຂອງຊາວ ຫວຽດນາມ, ຍ້ອນວ່າໃນດອກບົວມີທາດແທ້ຂອງຊາວ ຫວຽດນາມ.
