|
ຈາກເຂດໜຶ່ງທີ່ກໍ່ມົດລະພິດຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມ, ກຸ່ມນັກສິລະປິນໄດ້ນຳເອົາບັນດາສິ່ງເສດເຫຼືອສ້າງເປັນສິລະປະ, ດຶງດູດປະຊາຊົນຢູ່ເຂດນີ້ເປັນຜູ້ຮັກສາ, ອະນາໄມລວມ. ປະຈຸບັນ, ເຂດຖີ້ມຂີ້ເຫຍື້ອ ຟູ໊ກເຕິນ ໄດ້ກາຍເປັນສະຖານທີ່ຖ່າຍຮູບໃໝ່ຂອງໄວໜຸ່ມຮ່າໂນ້ຍ, ດ້ວຍບັນດາຮູບພາບສິລະປະຊ່ວຍເອ່ຍຄວາມຊົງຈຳກ່ຽວກັບນະຄອນຫຼວງໃນເມື່ອກ່ອນ.
|
| ຜະລິດຕະພັນເຮືອຕ້ານນ້ຳຖ້ວມຍາວ 7 ແມັດ, ໂດຍໄດ້ສ້າງຈາກເສດແວ່ນແຕກ 5.000 ປ່ຽງ, ຂອງນັກສິລະປິນ ເກີ໊ນວັນເອີນ. |
 |
| ຜະລິດຕະພັນ “ໂຕຊ້າງ” ໄດ້ເອົາມາຈາກຮູບພາບວັດທະນະທຳຫວຽດນາມ ຂອງນັກສິລະປິນ Goerge Burchett, ຊາວອົດສະຕາລີ. |
 |
| ຜະລິດຕະພັນ “ວົງປິ່ນ” ຂອງ ຈິ້ງມິງຕ໊ຽນ, ໄດ້ເຮັດມາຈາກກົງລົດສົມທົບກັບຢາງປລາດສະຕິກສີ ແລະ ເຕັກນິກແຕ້ມດ້ວຍການສີດສີເຊິ່ງໄດ້ແຫຼ່ງບັນດານໃຈມາຈາກທາງຄົມມະນາຄົມໃນເຂດຕົວເມືອງ. |
 |
| ຮູບພາບຜູ້ເລາະຂາຍເຄື່ອງ, ບັນດາຜູ້ອອກແຮງງານຢູ່ທ່າແມ່ນ້ຳແດງ ເຊິ່ງໄດ້ເຮັດມາຈາກເຫຼັກເສດຂອງນັກສິລະປິນ ຫງວຽນເທ໊ເຊີນ. |
 |
| ຜະລິດຕະພັນ ບັນດາແທັ໊ງຢ໊ອງ ໃນຍຸກທັນສະໄໝຂອງ ຫງວຽນເຈິ່ນອຶວດ່າມ. |
 |
| ຜະລິດຕະພັນ “ເຮືອ” ຂອງນັກສິລະປິນ ຫວູຊວັນດົງ, ໄດ້ເຮັດມາຈາກຕູກນ້ຳຢາງ 10.000 ຕຸກ, ສ້າງເປັນເຮືອໃບ 4 ລຳ, ໄດ້ເອ່ຍເຖິງຮູບພາບທ່າເຮືອຢູ່ຫາດແມ່ນ້ຳແດງ ກ່ອນນີ້ກວ່າ 100 ປີ. |
 |
 |
| ຜະລິດຕະພັນ ນະຄອນຢູ່ເຂດແຄມແມ່ນ້ຳແດງຂອງ ຫງວຽນງອັກເລິມ ໄດ້ສ້າງມາຈາກບັນດາກະຟຸຍເກົ່າ. |
 |
| ຜະລິດຕະພັນ “ຂັບເຊີມ ລົດໄຟ” ຂອງ ຟ່າມຄັ໊ກກວາງ ໄດ້ເຮັດມາຈາກປ່ຽງເຫຼັກກ້າເກົ່າ. |
 |
 |
| ຜະລິດຕະພັນຂອງ ເວືອງວັນທ້າວ, ໄດ້ເຮັດຈາກປ່ຽງຈານແຕກ ເພື່ອສ້າງເປັນສາລາບ້ານ, ປະຕູໂຂງບ້ານໃນຄຸມຖະໜົນເກົ່າ ຮ່າໂນ້ຍ. |
 |
| ຜະລິດຕະພັນ “ຝາກຽດຕິຍົດ” ຂອງນັກແຕ້ມຮູບ ເຈິ່ນເຮົາອຽນເທ໊ - ອາຈານສອນຢູ່ມະຫາວິທະຍາໄລວິຈິດສິນຫວຽດນາມ. |
 |
 |
 |
| ບັນດາຜະລິດຕະພັນສິລະປະເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ດຶງດູດເພື່ອນໜຸ່ມມາຢ້ຽມຊົມ, ຄົ້ນຫາເປັນຈຳນວນຫຼາຍ, ພ້ອມທັງແມ່ນວິທີສົ່ງສານປົກປັກຮັກສາສິ່ງແວດລ້ອມໄປເຖິງປະຊາຊົນເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ. |
