ບັນດາວັດຖຸພັນທີ່ວາງສະແດງຢູ່ຫໍພິພິທະພັນ ດັກລັກ ນັກສິລະປະການ ອີມິບ ອາຢຸນ ຊາວເຜົ່າເອເດຢູ່ບ້ານບ້ານ ໂກຊຽກ ນະຄອນ ບວນມາທວດ, ແຂວງດັກລັກ, ແມ່ນຜູ້ຜະລິດ ແລະ ສະແດງເສບເຄື່ອງດົນຕີຕ່າງໆໃນບໍລິເວນຫໍພິພິທະພັນດັກລັກ ແລະ ບາງຄັ້ງຄາວ, ມີແຂກທ່ອງທ່ຽວຢາກມາຊອກຮູ້ ດ້ວຍການທົດລອງຕົວຈິງນັ້ນ, ລາວກໍ່ມີຄວາມກະຕືລືລົ້ນຊີ້ບອກກ່ຽວກັບວິທີຜະລິດ ແລະ ວິທີເປົ່າຂຸ່ຍ. ນາງ ເຮີດຸຍ ເອບານ, ຊາວເຜົ່າເອເດ ຊຶ່ງແມ່ນນັກສິລະປະການຕ່ຳແຜ່ນແພພື້ນເມືອງ, ທັງແມ່ນພະນັກງານນຳທ່ຽວຊົມໃນຫໍພິພິທະພັນດັກລັກ, ມີຄວາມເອກອ້າງທະນົງໃຈ ເມື່ອໄດ້ແນະນຳໃຫ້ແຂກທ່ອງທ່ຽວຮູ້ ກ່ຽວກັບຄຸນຄ່າບັນດາວັດທະນະທຳຂອງເຜົ່າຕົນ. ນາງໃຫ້ຮູ້ວ່າ:      “ດ້ວຍອາຊີບຕ່ຳແຜ່ນແພພື້ນເມືອງນີ້, ມັນຈະແມ່ນໂອກາດເພື່ອໂຄສະນາກ່ຽວກັບປະເພນີຂອງເຜົ່າຕົນ, ອີກອັນໜຶ່ງແມ່ນເຮົາຈະມີໂອກາດເພື່ອອະນຸລັກຮັກສາສີສັນວັດທະນະທຳຂອງຊົນເຜົ່າ. ຜ່ານນັ້ນເພື່ອໃຫ້ແຂກທ່ອງທ່ຽວເມື່ອມາຢ້ຽມຊົມຫໍພິພິທະພັນດັກລັກ ມີໂອກາດຊອກຮູ້ຕົວຈິງ, ທັງສາມາດຮຽນວິທີຕ່ຳແຜ່ນ, ເຮັດແນວໃດເພື່ອຕ່ຳບັນດາລວດລາຍ, ແຜ່ນແພທີ່ສວຍງາມ”. ໂດຍຜ່ານບັນດາໂອກາດໄດ້ສະແດງເຊັ່ນນັ້ນ, ບັນດານັກສິລະປະການໄດ້ກາຍເປັນຂົວເຊື່ອມຕໍ່ລະຫວ່າງວັດທະນະທຳພື້ນເມືອງ ແລະ ທັນສະໄໝ, ລະຫວ່າງວົງຄະນາຍາດວັດທະນະທຳຂອງຕົນກັບມວນຊົນ, ນີ້ແມ່ນການເຄື່ອນໄຫວທີ່ແທດຈິງ ແລະ ມີຄວາມໝາຍ, ໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນຢ່າງຕັ້ງໜ້າຈາກແຂກທ່ອງທ່ຽວ. ໃນຂະນະນັ້ນ, ກວ່າໜື່ງປີມານີ້, ຫໍພິພິທະພັນ ຫາຍຟ່ອງ, ໄດ້ຈັດລາຍການ “ນ້ອງແມ່ນຜູ້ນຳທ່ຽວ ແລະ ພາກລາຍການຢູ່ຫໍພິພິທະພັນ” ດ້ວຍເປົ້າໝາຍຊ່ວຍໃຫ້ບັນດາເພື່ອນໜຸ່ມຈົດຈຳບັນດາຄວາມຮູ້ປະຫວັດສາດດ້ວຍວິທີເຫັນປະຈັກຕາຢ່າງມີຊີວິດຊີວາ. ນີ້ກໍ່ແມ່ນວິທີສຳພັດໃໝ່ກັບມວນຊົນໂດຍຜ່ານການເຄື່ອນໄຫວສຶກສາ. ທ່ານນາງ ບຸ່ຍທິຫງວຽດງາ, ຮອງຜູ້ອຳນວຍການຫໍພິພິທະພັນ ຫາຍຟ່ອງ ເປີດເຜີຍວ່າ: