 ພະມະຫາອາຈານ ເຈົາຕີ ເປັນເຈົ້າອະທິການວັດ ຊວ່າຍຊໍ ຕາແສງ ຈີໂຕນ ແຂວງ ອານຢາງ |
ພະມະຫາອາຈານ ເຈົາຕີ ແມ່ນຊາວເຜົ່າ ຂະແມ ເກີດວັນທີ 15 ມີນາ ປີ 1941 ບ້ານເກີດຢູ່ຕາແສງ ໜຸຍໂຕ ເມືອງ ຈີໂຕນ ແຂວງ ອານຢາງເກົ່າ ປັດຈຸບັນແມ່ນຕາແສງ ຈີໂຕນ ແຂວງ ອານຢາງ ຍ້ອນການປະກອບສ່ວນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍເຂົ້າໃນການພັດທະນາຂອງສະມາຄົມພຸດທະສາສະໜາ ຫວຽດນາມ ໃນເດືອນ ພະຈິກ ປີ 2022 ພະມະຫາອາຈານໄດ້ຮັບຄວາມໄວ້ວາງໃຈຮັບເລືອກຕັ້ງດຳລົງຕຳແໜ່ງ ຮອງສາດສະດາສະພາສົງ ສະມາຄົມພຸດທະສາສະໜາ ຫວຽດນາມ. ໂດຍແມ່ນຜູ້ມີອິດທີພົນຊື່ສຽງໃນວົງຄະນາຍາດພະມະຫາອາຈານ ເຈົາຕີ ພ້ອມກັບແນວໂຮມປະເທດຊາດ ບັນດາຂະແໜງການ ຄະນະອົງການຈັດຕັ້ງມະຫາຊົນຢູ່ທ້ອງຖິ່ນ ໄດ້ໂຄສະນາຂົນຂວາຍປະຊາຊົນປະຕິບັດຕາມແນວທາງແຜນນະໂຍບາຍຂອງພັກ ນະໂຍບາຍກົດໝາຍຂອງລັດ ພະມະຫາອາຈານ ເຈົາຕີ ຍັງແມ່ນແບບຢ່າງທີ່ໃສແຈ້ງໃນການກໍ່ສ້າງກຸ່ມກ້ອນມະຫາສາມັກຄີທົ່ວ
ປວງຊົນ ທັງຊາດ ແລະ ເຊື່ອມຕົວເຂົ້າກັບສາດສະໜາ ໃນຖານະຕຳແໜ່ງເປັນຮອງສາດສະດາ ສະພາສົງສູນກາງສະມາຄົມພຸດທະສາສະໜາ ຫວຽດນາມ ພະມະຫາອາຈານ ເຈົາຕີ ໄດ້ຕັ້ງໜ້າຜູກມັດລະຫວ່າງ ສາສະໜາພຸດນິກາຣິນະຍານ ແລະ ນິກາຍມະຫາຍານ ລະຫວ່າງສາສະໜາພຸດ ແລະ ສາສະໜາອື່ນໆ ລະຫວ່າງເຜົ່າ ຂະແມ ແລະ ເຜົ່າອື່ນໆ ອ້າຍ ກີມຊອມລີທີ ຜູ້ແປພາສາຊ່ວຍວຽກໃຫ້ພະມະຫາອາຈານ ເຈົາຕີ ໃຫ້ຮູ້ວ່າ:
“ພໍ່ແມ່ພີ່ນ້ອງເຜົ່າຂະແມຢູ່ທີ່ນີ້ມີຄວາມເຄົາລົບນັບຖືພະມະຫາອາຈານ ເຈົາຕີ ທີ່ສຸດ. ພະມະຫາອາຈານ ແມ່ນຜູ້ມີອິດທິພົນໃນວົງຄະນາຍາດ. ພະອົງໄດ້ສິດສອນ ແລະ ແນະນຳໃຫ້ຊາວພຸດທຳພິທີບູຊາ, ເບິ່ງແຍງໃຫ້ວົງຄະນາຍາດ. ລູກຫຼານກໍ່ສາມາດຮຽນໄດ້ຫຼາຍສິ່ງຫຼາຍຢ່າງນຳພະມະຫາອາຈານ”.
ໂດຍໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ເຖິງການຮັກສາສຽງເວົ້າ ແລະ ຕົວໜັງສືຂອງພໍ່ແມ່ພີ່ນ້ອງເຜົ່າ ຂະແມ ຮອດຍາມລະດູຮ້ອນ ພະມະຫາອາຈານ ເຈົາຕີ ໄດ້ເປີດຊຸດອົບຮົມສອນຕົວໜັງສື ຂະແມ ໂດຍບໍ່ເກັບຄ່າໃຫ້ແກ່ນັກຮຽນຢູ່ວັດ ຊວ່າຍຊໍ ພະມະຫາອາຈານຍັງຂົນຂວາຍບັນດາຜູ້ໃຈບຸນໃຈກຸສົນໜູນຊ່ວຍຊື້ປຶ້ມອຸປະກອບການຮຽນໃຫ້ແກ່ນັກຮຽນທີ່ທຸກຍາກ ຍ້ອນມີຄວາມຕັ້ງໜ້າຈັດຕັ້ງການເຄື່ອນໄຫວສັງຄົມ ເພື່ອການກຸສົນ ແລະ ອິດທິພົນຊື່ສຽງຂອງພະມະຫາອາຈານ ເຈົາຕີ ດັ່ງນັ້ນວັດ ຊວ່າຍຊໍ ໄດ້ກາຍເປັນສະຖານທີ່ທ່ອງທ່ຽວຈິດວິນຍານທີ່ພົ້ນເດັ່ນໃນເຂດ ອັນໄດ້ດຶງດູດຊາວພຸດແຂກທ່ອທ່ຽວມານະສມັດສະການຢ້ຽມຊົມຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ທ່ານ ເຈົ້າຍໍ ຢູ່ແຂວງ ອານຢາງ ເປີດເຜີຍວ່າ:
“ພະມະຫາອາຈານໄດ້ເຮັດວຽກງານເພື່ອການກຸສົນ, ຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ທຸກຍາກ. ພະອົງໄດ້ໂຄສະນາໃຫ້ປະຊາຊົນປະຕິບັດຕາມກົດໝາຍ. ພະອົງມີອິດທິພົນຊື່ສຽງໃນຊຸມຊົນ ກ່ອນນີ້ 9 ປີ ຄືໃນປີ 2017 ພູມປັນຍາ ແລະ ເຕັກນິກຂຽນຕົວໜັງສືໃສ່ໃບລານຂອງເຜົ່າ ຂະແມ ໃນແຂວງ ອານຢາງ ໄດ້ຮັບການຮັບຮອງຈາກກະຊວງວັດທະນະທຳ ກິລາ ແລະ ທ່ອງທ່ຽວ ແມ່ນມໍລະດົກວັດທະນະທຳບໍ່ເປັນວັດຖຸລະດັບຊາດ“
ໝາກຜົນດັ່ງກ່າວ ກໍ່ຍ້ອນມີການປະກອບສ່ວນຢ່າງຕັ້ັງຂອງພະມະຫາອາຈານ ເຈົາຕີ ພະມະຫາອາຈານ ໄດ້ຖ່າຍທອດເຄັດລັບຂຽນຕົວໜັງສືໃສ່ໃບລານໃຫ້ແກ່ນັກຮຽນ ແຕ່ກໍເປັນການຍາກ, ດັ່ງນັ້ນມີຜູ້ຮຽນບໍ່ເທົ່າໃດຄົນ ຄຳພີແຕ່ລະສະບັບບໍ່ພຽງແຕ່ຊ້ອນແຝງຄຳສອນຂອງພະພຸດທະເຈົ້າເລື່ອງລາວພື້ນເມືອງ ຮີດຄອງປະເພນີເທົ່ານັ້ນ ຫາກຍັງແມ່ນວິນຍານທັງດ້ານວັດທະນະທຳພູມປັນຍາຂອງເຜົ່າຂະແມ ອີກດ້ວຍ. ພະມະຫາອາຈານ ເຈົາຕີ ເປີດເຜີຍວ່າ:
ອັດຕະມາໄດ້ຜູກພັນກັບອາຊີບຂຽນຄຳພີໃສ່ໃບລານ ນັບແຕ່ຊຸມປີ 1964, 1965 ຄາວນັນອັດຕະມາໄດ້ພົບພໍ່ຕູ້ຄົນໜຶ່ງຢູ່ໃກ້ວັດ, ຍ້ອນພໍ່ຕູ້ຮູ້ຂຽນຄຳພີໃສ່ໃບລານ ດັ່ງນັ້ນອັດຕະມາໄດ້ຂໍຮຽນນຳພໍ່ຕູ້. ມາເຖິງປີ 1967 ອັດຕະມາໄດ້ເລີ່ມຂຽນຄຳພີໃສ່ໃບລານ ຈົນເຖິງຊຸມປີ 1980. ບັນດາຊຸດປຶ້ມຄຳພີທີ່ອັດຕະມາໄດ້ຂຽນເບິ່ງຄືວ່າໄດ້ຖືກເກັບຮັກສາຢູ່ຫຼາຍວັດໃນແຂວງ ອານຢາງ”.
ພະມະຫາອາຈານ ເຈົາຕີ ໄດ້ຮັບນາມມະຍົດອັນສູງສົ່ງ ໂດຍລັດ ຫວຽດນາມ ມອບໃຫ້ ຍ້ອນມີການອຸທິດສ່ວນໃນການຮັກສາ ແລະ ເສີມຂະຫຍາຍມໍລະດົກວັດທະນະທຳບໍ່ເປັນວັດຖຸຂອງຊາດ ພະມະຫາອາຈານຍັງໄດ້ຮັບນາມມະຍົດ ນັກສິລະປະການດີເດັ່ນ ເມື່ອວັນທີ 12 ພະຈິກ ປີ 2015 ແລະ ນັກສິລະປະການປະຊາຊົນ ເມື່ອວັນທີ 3 ມີນາ ປີ 2019 ພະມາຫາອາຈານຍັງແມ່ນຂົວເຊື່ອມຕໍ່ລະຫວ່າງສະມາຄົມພຸດທະສາສະໜາ ຫວຽດນາມ, ອຳນາດການປົກຄອງກັບປະຊາຊົນ ພ້ອມກັບຊາວພຸດ ແລະ ປະຊາຊົນກໍ່ສ້າງໝູ່ບ້ານໃຫ້ອີ່ມໜຳສຳລານ ແລະ ສົມບູນພູນສຸກ.
