ຊົນ​ເຜົ່າ​ເມື່ອ​ງມີ​ຊຸດກອນ​ເລື່ອງ “​ເກີດ​ດິນ​ອອກນຳ້“ ​ເພື່ອ​ເລົ່າ​ໃຫ້​ລູກ​ຫຼານ​ຟັງ​ກ່ຽວ​ກັບ​ຊີວິດ​ຂອງ​ບັນພະບຸລຸດ​ນັບ​ແຕ່​ເວລາ​ກໍ່​ບ້ານ​ສ້າງ​ເມືອງ. ກອນ

ຊາວ​ເຜົ່າ​ເມື່ອງ​ຢູ່​ຮ່​ວາບິ່ງ ມີ​ປະ​ເພ​ນີ​ບູ​ຊາ​ບັນ​ພະ​ບຸ​ລຸດ ແລະ ເຊື່ອ​ຖື​ເທວະ​ດາ​ຟ້າ​ແຖນ. ໃນ​ການ​ດຳ​ລົງ​ຊີ​ວິດ, ເຂົາ​ເຈົ້າ​ເຄົາ​ລົບ​ນັບ​ຖື​ໝໍ​ຜີ ແລ

ໃນ​ເມື່ອ​ກ່ອນ, ຊາວ​ເຜົ່າ​ເມື່ອ​ງ​ເຄີຍ​ໃຊ້​ປະຕິທິນດອຍ, ​ແຕ່​ປະຈຸ​ບັນ​ມີ​ແຕ່​ຊາວ​ເມື່ອ​ງບີ​ຈຶ່ງ​ນຳ​ໃຊ້​ເທົ່າ​ນັ້ນ. ປະຕິທິນ​ດອຍ​ຍັງ​ເອີ້ນ​ວ່າ​ປະຕິທິນ​ໄມ້

ໃນ​ຄາບ​ເຂົ້າ​ປະຈຳ​ວັນ, ກໍ່​ຄື​ໃນ​ງານ​ບຸນ​ຕ່າງໆ, ຊາວ​ເຜົ່າ​ເມື່ອ​ງບີ​ຢູ່​​ແຂວງຮ່ວາ​ບິ່ງ​ ຍັງ​ຄົງ​ແຕ່ງເຍື່ອງ​ອາຫານ​ທີ່​ເປັນ​ເອກະລັກ​ສະ​ເພາະ​ເຫຼົ່າ​ນີ້ຢູ

ເຖິງ​ວ່າ​ຊີວິດ​ຈະ​ມີ​ການ​ປ່ຽນ​ແປງ​ຫຼາຍ​ຢ່າງກໍ່ຕາມ, ​ແຕ່​ບັນດາ​ເຮືອນຮ້ານ​ຂອງ​ຊາວ​ເຜົ່າ​ເມື່ອ​ງບີ​ຢູ່​​ແຂວງຮ່ວາ​ບິ່ງ​ ຍັງ​ຄົງ​ຮັກສາ​ສີສັນ​ເດີມ​​ໄວ້​ໄດ້

ຊາວ​ເຜົ່າ​ເມື່ອ​ງມີ​ມູນ​ເຊື້ອ​ປູກ​ຝ້າຍ, ດ່ອງ​ໄໝ, ຕຳ່ຫູກ​ເພື່ອ​ຮັບ​ໃຊ້​ຄວາມ​ຕ້ອງການ​ຂອງ​ຄອບຄົວ. ຊຸດ​ອາພອນ​ຂອງ​ຊາວ​ເຜົ່າ​ເມື່ອ​ງ​ເຄີຍ​ເຮັດ​ແບບ​ຫັດຖະກຳ,

ຄ້ອງ​ແມ່ນ​ເຄື່ອງ​ດົນຕີ​ທີ່​ມີ​ຄຸນຄ່າ​ວັດທະນະທຳ​ທີ່​ສຳຄັນ​ໃນ​ຊີວິດ​ຂອງ​ວົງ​ຄະນາ​ຍາດ​ຊາວ​ເຜົ່າ​ເມື່ອ​ງ. ຄ້ອງ​ຖືກ​ນຳ​ໃຊ້​ໃນ​ການ​ເຄື່ອນ​ໄຫວ​ທັງ​ໝົດ​ຂອງ​​ເ

ວັດທະນະທຳ​ຂອງ​ຊົນ​ເຜົ່າ​ເມື່ອ​ງມີ​ສີສັນ​ສະ​ເພາະ, ​ເຊິ່ງສະ​ແດງ​ອອກ​ຜ່ານ​ແບບ​ແຜນ​ດຳລົງ​ຊີວິດ, ວິຖີ​ຊີວິດ, ຮີດຄອງ​ປະ​ເພນີ, ການ​ເຫຼື້ອ​ມໃສ… ​ໃນ​ນັ້ນ​ມີ​ປະ

ຊົນ​ເຜົ່າ​ເມື່ອ​ງມີ​ພົນລະ​ເມືອງ​ກວ່າ 1 ລ້ານ​ຄົນ. ຊົນ​ເຜົ່າ​ເມື່ອ​ງດຳລົງ​ຊີວິດ​ຢູ່​ຫຼາຍ​ແຂວງ​ທາງ​ພາກ​ເໜືອ​ຫວຽດນາມ. ​ໃນ​ນັ້ນ​ສ່ວນ​ຫຼາຍ​ແມ່ນ​ເຕົ້າ​ໂຮມ​ຢູ

ປະຈຸ​ບັນຊາວ​ເຜົ່າ ມນົງ ຮັກສາ​ຮີດຄອງ​ປະ​ເພນີ​ອັນ​ດີງາມຫຼາຍ​ຢ່າງ, ​ໃນ​ນັ້ນ​ມີ​ການ​ຮ່ວມ​ສຳພັນ​ໃນ​ວົງ​ຄະນາ​ຍາດ, ດ້ວຍ​ບັນດາ​ຮີດຄອງຕ່າງໆທີ່​ມີ​ລັກສະນະ​ວັດທະ

ຄື​ດັ່ງ​ຊາວ​ຊົນ​ເຜົ່າ​ອ້າຍ​ນ້ອງອື່ນໆ, ຊາວ​ເຜົ່າ ມ​ມົງ ກໍ່​ມີ​ບັນດາ​ກອນ​ເລື່ອງ​ທີ່​ອຸດົມສົມບູນທີ່​ສຸດ, ​ໃນ​ນັ້ນ​​ກອນ​ເລື່ອງ “Ot NRong“ ຂອງ​ຊາວ​ເຜົ່າ ມນ

ກ່ອນ​ນີ້​ນັບ​ພັນ​ປີ, ຢູ່​ເຂດ​ໄຕ​ງວຽນ​ໄດ້​ປະກົດ​ມີ​ເຄື່ອງ​ດົນຕີ​ທີ່​ເປັນ​ເອກະລັກ​ສະ​ເພາະ, ນັ້ນ​ແມ່ນ​ເຄື່ອງ​ດົນຕີ​ດ້ວຍ​ຫີນ, ຊາວ​ເຜົ່າ ມນົງ​ ເອີ້ນ​ວ່າ ກອ