ពិបាកក្នុងការតស៊ូប្រឆាំងភាពក្រីក្រ។        VOV- ប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងភាពក្រីក្រគឺជាការតស៊ូដែលសហគមន៍អន្តរជាតិ ទាំងមូល​ខំប្រឹងប្រែងអនុវត្តពីច្រើនទស្សវត្សកន្លងមក។ ទោះបីទទួលបាន សមិទ្ធិផល​គួរ​ឲ្យកត់សម្គាល់ជាច្រើននិងសំរេចមុនកាលកំណត់គោលដៅកាត់ បន្ថយភាពក្រីក្រ ប៉ុន្តែវិបត្តិហិរញ្ញវត្ថុសកលបានកើតឡើងនាឆ្នាំ២០០៨នៅ អាមេរិកនិងរីករាល​ដាលលើទូទាំងពិភពលោកបានជះឥទ្ធិពលអសកម្មទៅ លើសមិទ្ធផលកាត់បន្ថយភាពក្រីក្រលើសកលលោកទាំងមូល។ ពិភពលោក នាបច្ចុប្បន្នមានប្រជាជនប្រមាណ​១ពាន់​៣រយលាននាក់មានជីវភាពលំបាក ប្រជាជន៩រយលាននាក់ខ្វះជីវជាតិ ជាង​១ពាន់​លាននាក់ខ្វះ Vitamin។ គ្រោះអាសន្នបាត់អាជីពកំពុងមាននិន្នាការកើនឡើង​ក្នុងពេលដែលបណ្ដា គោលនយោបាយរិតត្បិត្តរបស់ប្រទេសជាច្រើនលើពិភពលោក​កំពុងជះ ឥទ្ធិពលផ្ទាល់ដល់សុខុមាលភាពសង្គមធ្វើឲ្យធ្ងន់ធ្ងរបន្ថែមស្ថានភាពបាត់ អាជីពកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរថែមទៀត។          ប្រការគួរឲ្យព្រួយបារម្មណ៍គឺបណ្ដាសមិទ្ធដែលមនុស្សលោកទទួល បានក្នុងការប្រយុទ្ធប្រឆាំងភាពក្រីក្រមានគ្រោះអាសន្នត្រូវរុញថយក្រោយ ដោយសារការប្រែប្រួលនៃតំលៃស្បៀងអាហារនិងថាមពល។ ចំនួនប្រជាជន ពិភពលោកបាន​កើនឡើង​យ៉ាងលឿនក្នុងពេលដែលការផលិតស្បៀងអាហារ មិនបង្កើនជំរុញតំលៃស្បៀង​អាហារកើនខ្ពស់ដែលមិនអាចត្រួតពិនិត្យបាន។ ក្នុងពេលនោះពិភពលោកក៏ត្រូវ​ប្រឈមមុខ​នឹងបញ្ហាថាមពលកំពុងពិបាក ដោះស្រាយ។ បរិមាណផ្ទុកប្រេងឆៅឧស្ម័នដុតនិង​ធ្យុងថ្មកាន់តែរីងស្ងួតពីមួយ ថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ។ បណ្ដាការគិតគូររបស់មនុស្សក៏កំពុង​រុញពិភពលោកប្រឈមមុខ នឹងវិបត្តិថាមពលសកលថ្មី។         ពិភពលោកត្រូវធ្វើសកម្មភាព។ ក្នុងសារក្នុងឱកាសទិវាពិភពលោកប្រយុទ្ធ ប្រឆាំង​ភាពក្រីក្រឆ្នាំនេះអ.ស.ប បានអំពាវនាវថាវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចសកលនាបច្ចុប្បន្ន កំពុង​បង្កឱកាសឲ្យការកែទំរង់លើគ្រប់វិស័យ។ ពិភពលោកត្រូវកសាងដំណើរការ ថ្មី​ដែលធានាសមភាពសង្គមនិងកំណើនសេដ្ឋកិច្ច។ រដ្ឋាភិបាលបណ្ដាប្រទេសត្រូវ ស្រុះចិត្ត​គំនិតបង្កើតឡើងក្របខ័ណ្ឌសកម្មភាពមួយ ដើម្បីដោះស្រាយស្ថានភាព ខ្វះស្បៀង​អាហារនិងថាមពលនាពេលអនាគតដ៏ខ្លីខាងមុខ។ អ.ស.ប បាននាំ ចេញវិស័យ​ចំនួន៥ដែលត្រូវបានកែលំអរក្នុងខឿនសេដ្ឋកិច្ចសកលរួមមានជំរុញ ខ្លាំងការខំប្រឹងប្រែង​ទទួលបានក្នុងគោលដៅអភិវឌ្ឍន៍សហ័ស្សវត្សអំពីការកាត់ បន្ថយភាពក្រីក្រលើសកល ផ្ដល់ជំនួយអភិវឌ្ឍន៍សំរាប់ប្រទេសកំពុងត្រូវការជំនួយ បំផុត លប់ចោលអំរែក ធ្ងន់អំពី​លក្ខណៈ​ខ្ចីបំណុល បង្កើនការទទួលខុសត្រូវនិង តម្លាភាពបង្កើនកិច្ច​សន្យាអំពី​ចីរភាព។ ប៉ុន្តែចំពោះអ្វីដែលកំពុងប្រព្រឹត្តទៅលើ ពិភពលោកនាបច្ចុប្បន្ន ប្រហែល​ជាបណ្ដាគោលដៅដែលអសបដាក់ចេញពិបាក អនុវត្តបាន។ តាមការគ្រោងទុកថា​ជារៀងរាល់ឆ្នាំពិភពលោកត្រូវចំណាយប្រាក់ ប្រមាណ៧៥ពាន់លានដុល្លារ​អាមេរិកឲ្យការតស៊ូប្រឆាំងនឹងការកាត់បន្ថយភាព ក្រីក្រ ក្នុងនោះបណ្ដាប្រទេសឧស្សាហកម្ម​អភិវឌ្ឍន៍រួមវិភាគទានប្រមាណ៥០% និងផ្នែកនៅសេសសល់យកពីថវិការរដ្ឋរបស់​បណ្ដាប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍។ ប៉ុន្តែវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចធ្វើឲ្យប្រទេសជាច្រើនកំពុង​ត្រូវ​ទប់ទល់នឹងបញ្ហាខាតបង់ ថវិការរដ្ឋប្រាក់បំណុលជាតិ បានធ្វើឲ្យគេមិន​យកចិត្ត​ទុកដាក់​ដល់ការទទួល ខុសត្រូវរួម។  ក្នុងឱកាសទិវាស្បៀងអាហារពិភពលោក នាថ្ងៃទី១៦តុលាបារាំង បានអំពាវនាវឲ្យកោះប្រជុំកិច្ចប្រជុំបន្ទាន់របស់វេទិការ​ប្រតិកម្មលឿន (RRF-ក្រុម អ្នកតាក់តាំងគោលនយោបាយកសិកម្មសកលសំដៅ​ទប់ស្កាត់វិបត្តិអំពីកសិកម្ម) ដោយ​ G២០​ទើបនឹងបានបង្កើតដើម្បីដាក់ចេញ​វិធានការប្រឆាំងវិបត្តិស្បៀង អាហារក្នុងរយៈពេល៤ឆ្នាំខាងមុខ។ ប៉ុន្តែកិច្ចប្រជុំនេះ​មិនអាចប្រព្រឹត្តទៅដោយ សារអាមេរិកជាប្រទេសកំពុងកាន់ដំណែងប្រធាន RRF មិនយល់ព្រមជាមួយ មូលហេតុមិនទាន់ចាំបាច់ឡើយ។ ដល់ឆ្នាំ២០៣០ពិភពលោកនឹងត្រូវការបន្ថែមស្បៀងអាហារយ៉ាងតិចបំផុត៥០%ថាមពល៤៥% បើប្រៀបនឹងតម្រូវការនាបច្ចុប្បន្ន         តាមគំរោងចំនួនប្រជាជនពិភពលោកនឹងកើនឡើងពី៧ពាន់លាននាក់ឡើង ៩​ពាន់លាននាក់នាឆ្នាំ២០៤០។ ដល់ឆ្នាំ២០៣០ពិភពលោកនឹងត្រូវការបន្ថែម ស្បៀង​អាហារយ៉ាងតិចបំផុត៥០%ថាមពល៤៥%បើប្រៀបនឹងតម្រូវការ នាបច្ចុប្បន្នក្នុង​ពេលដែលលក្ខណៈបរិយាកាសកំពុងប្រែប្រួលតាមទិសអសកម្ម សំរាប់ប្រភពផ្គត់ផ្គង់​និងជនប្រមាណ៣ពាន់លាននាក់អាចនឹងធ្លាក់ក្នុងស្ថានភាព ក្រីក្រ។​ ក្នុង​ពិភពលោក​មួយនាបច្ចុប្បន្ន​បញ្ហាក្រីក្រត្រឹមតែអាចដោះស្រាយក្នុង ពេលដែលមាន​ការ​រួមដៃគ្នាធ្វើសកម្មភាពរបស់ប្រទេសទាំងអស់លើសកល លោកទាំងមូល។ ​ប៉ុន្តែ​សង្គ្រាម​កាត់បន្ថយភាពក្រីក្រនៅមានកំណាត់ផ្លូវដ៏វែង ឆ្ងាយពិបាកខាងមុខ៕