បន្ទាប់ពីបញ្ចប់ការសិក្សាពីមហាវិទ្យាល័យគរុកោសល្យផ្នែកតន្ត្រី កញ្ញា វ៉ កឹម យ៉ាង បានប្រែក្តីស្រមៃក្លាយជាគ្រូបង្រៀនរបស់ខ្លួនទៅជាការពិត។ សម្រាប់អ្នកគ្រូ វ៉ កឹម យ៉ាង បំណងប្រាថ្នាដ៏ធំបំផុតរបស់នាងគឺជួយកុមារពិការភ្នែកជាច្រើននាក់ ឱ្យរៀនពីបំណិនជីវិត និងសម្របខ្លួនឲ្យបានល្អទៅក្នុងសហគមន៍។
"ខ្ញុំបានបញ្ចប់ការសិក្សាផ្នែកគុរុកោសល្យតន្ត្រី ដូច្នេះខ្ញុំបានបើកថ្នាក់តន្ត្រីមួយនៅក្នុងផ្ទះរបស់ខ្លួន។ ខ្ញុំបង្រៀនលេងភ្លេង organ ដល់កុមារ ហើយក៏បង្រៀនតន្ត្រីដល់សិស្សដែលមានទេពកោសល្យ ថ្នាក់ទី ១២ ផងដែរ។ ខ្ញុំយល់ពីការលំបាកដែលកុមារពិការភ្នែកជួបប្រទះ។ ដូច្នេះ ខ្ញុំពិតជាចង់ធ្វើអ្វីមួយ បំពាក់ឲ្យពួកគេនូវបំណិនជីវិត ដើម្បីឲ្យប្អូនៗពិការភ្នែកអាចសម្របខ្លួនទៅក្នុងសហគមន៍"។
ផតខាស "បញ្ចេញសំឡេង" ត្រូវបានអ្នកគ្រូ វ៉ កឹម យ៉ាង និងសហការីរបស់នាងគឺអ្នកស្រី ង្វៀន ធុយ យឿង សហការផលិតឡើង។ អ្នកស្រី ង្វៀន ធុយ យឿង នៅទីក្រុងហាណូយ ខណៈពេលដែលអ្នកស្រី វ៉ កឹមយ៉ាង ស្ថិតនៅក្នុងខេត្តក្វាងង៉ៃ។ អ្នកទាំងពីរតែងតែទាក់ទងគ្នាតាមអ៊ីនធឺណិតរហូតដល់យប់ជ្រៅ។ អ្នកគ្រូ យ៉ាង បានបង្កើតគំនិតខ្លឹមសារ និងស្នើតួអង្គខណៈពេលដែលអ្នកគ្រូ យឿង រួមជាមួយអ្នកស្ម័គ្រចិត្តបានជួយដល់ផ្នែកបច្ចេកទេស ថតរូប ថតសំឡេង កែសម្រួល និងផលិត។ កិច្ចសហការនេះបានជួយបង្កើតខ្លឹមសារដែលមានគុណភាពល្អជាង និងមានលក្ខណៈវិជ្ជាជីវៈជាង។ អ្នកគ្រូ វ៉ កឹម យ៉ាង បានឲ្យដឹងថា៖ “បច្ចុប្បន្ន ឆាណែលផតខាស “បញ្ចេញសំឡេង” មាននាទីប្រចាំខែ ជាមួយនឹងការសន្ទនាជាមួយភ្ញៀវ។ ការសន្ទនាទាំងនេះគ្របដណ្តប់លើប្រធានបទទាក់ទងនឹងការអប់រំសម្រាប់កុមារពិការភ្នែក និងផលប៉ះពាល់របស់សង្គមទៅលើអ្នកពិការភ្នែក។ នាពេលអនាគត យើងនឹងបង្កើតបន្ថែមកម្មវិធីផ្សេងទៀត ដូចជា៖ ណែនាំជំនាញសម្រាប់ជនពិការភ្នែក ឬការណែនាំជំនាញសម្រាប់គ្រួសារដែលជួយកុមារពិការភ្នែកក្នុងជីវភាពប្រចាំថ្ងៃ និងក្នុងការសិក្សា”។
អ្នកគ្រូ វ៉ កឹមយ៉ាង និងសហការីរបស់នាងបានបង្កើតឆានែលផតខាសចំនួន ២០ ប៉ុន្តែមានតែនៅពេលដែលឆានែលផតខាសដែលមានឈ្មោះថា “បញ្ចេញសំឡេង” ត្រូវបានដាក់ឱ្យដំណើរការប៉ុណ្ណោះ ទើបក្រុមទាំងមូល មានអារម្មណ៍ពេញចិត្តយ៉ាងពិតប្រាកដ។ អ្នកស្រី ង្វៀន ធុយ យឿង បាននិយាយថា៖ "ជាសំណាងល្អ ខ្ញុំ និងអ្នកគ្រូ យ៉ាង បានជួបគ្នាដោយចៃដន្យ រួមគ្នាផលិតឆានែលផតខាស។ អ្នកគ្រូយ៉ាង មានភាពហ្មត់ចត់ ហើយទោះបីជាគាត់មិនទាន់មានជំនាញក្នុងការផ្សាយសំឡេងក៏ដោយ ប៉ុន្តែនាងមានភាពរីករាយយ៉ាងខ្លាំងក្នុងការបង្កើតខ្លឹមសារ និងពិភាក្សាយ៉ាងសកម្មជាមួយភ្ញៀវអំពីអ្វីដែលត្រូវធ្វើ។ ឥឡូវនេះ ផតខាស "បញ្ចេញសំឡេង" មានយុវជនជាច្រើនដែលពូកែខាងបច្ចេកវិទ្យា ដូច្នេះសង្ឃឹមថា វគ្គផតខាសបន្ទាប់នឹងកាន់តែទាក់ទាញ។ ប្រសិនបើយើងអត់ធ្មត់បន្តិច ហើយព្យាយាមបន្ថែមទៀតជាមួយគ្នា យើងអាចធ្វើបានល្អដែរ"។
នៅក្នុងពិភពឌីជីថល ជាកន្លែងដែលរូបភាពគ្របដណ្ដប់ ផតខាស ជាវេទិកាដែលផ្អែកលើសំឡេងទាំងស្រុង បានក្លាយជាសមស្របសម្រាប់អ្នកដែលមានបញ្ហាភ្នែក។ ដោយគ្រាន់តែមានសំឡេង និងឧបករណ៍ថតសំឡេង អ្នកបង្កើតផតខាសអាចបង្កើតខ្លឹមសារ ដែលពីមុនទំនងជាពិបាកសម្រេច។ លោក ហ័ង វ៉ាប់ លី ដែលមានបទពិសោធន៍ច្រើនឆ្នាំក្នុងការងារសង្គមសម្រាប់អ្នកពិការភ្នែក និងជាភ្ញៀវកិត្តិយសនៅលើឆានែលផតខាសរបស់អ្នកគ្រូ វ៉ កឹម យ៉ាង បានចែករំលែកថា៖ “អ្នកគ្រូ យ៉ាង ជាអ្នកពិការភ្នែក ដូច្នេះនាងយល់ពីសហគមន៍របស់នាង ហើយប្រើប្រាស់ជំនាញរបស់នាង។ អ្នកគ្រូ យ៉ាង បានភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងជាមួយយុវជនដែលគ្មានពិការភាពដើម្បីបង្កើតខ្លឹមសារ ដូច្នេះពួកគេអាចជួយគ្នាទៅវិញទៅមកប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពក្នុងការផលិតខ្លឹមសារ និងរក្សាសកម្មភាពរបស់ឆានែលផតខាស”។
ដំណើរផលិតផតខាសរបស់អ្នកគ្រូ វ៉ កឹម យ៉ាង មិនងាយស្រួលនោះទេ។ ត្រូវចំណាយពេលដោះស្រាយការងារជាច្រើន មានវិធីសាស្រ្តទំនាក់ទំនង ប្រមូលសម្ភារៈ ថតវីដេអូ កែសម្រួល... ទាំងអស់ត្រូវការពេលវេលាច្រើន។ ថ្វីត្បិតតែជួបការលំបាកទាំងនេះ ប៉ុន្តែអ្នកគ្រូនៅតែខិតខំជំនះពុះពារផងដែរ៖ "រឿងដែលពិបាកបំផុតសម្រាប់ខ្ញុំគឺខ្ញុំមិនសូវធ្វើការច្រើនក្នុងវិស័យជាពិធីការិនី ដូច្នេះការធ្វើផតខាសគឺពិតជាគួរឲ្យស្ទាក់ស្ទើរណាស់។ អនុស្សាវរីយ៍គួរឱ្យអស់សំណើចមួយគឺនៅពេលដែលលោក ហ័ង វ៉ាន លី ចង់ឱ្យខ្ញុំចែករំលែកបន្ថែមទៀតជាមួយអ្នកទស្សនា ប៉ុន្តែខ្ញុំមានការស្រឡាំងកាំងខ្លាំង ខ្ញុំគ្រាន់តែនិយាយបានបន្តិចបន្ទួច ហើយបន្ទាប់មកបានហោចទៅឱ្យលោក លី ចែករំលែកវិញ។ ពេលមើលវីដេអូម្តងទៀត ខ្ញុំឃើញថា គួរឱ្យអស់សំណើចណាស់។ ខ្ញុំសង្ឃឹមថានៅពេលខាងមុខ ខ្ញុំអាចបង្កើនជំនាញរបស់ខ្ញុំឲ្យបានល្អជាង ហើយឆានែលផតខាស "និយាយឡើង" នឹងនាំមកនូវខ្លឹមសារដែលមានគុណភាពល្អជាង"។
ក្រៅពីទំព័រហ្វេសប៊ុករបស់ខ្លួន អ្នកគ្រូ វ៉ កឹម យ៉ាង ក៏មានទំព័រអ្នកគាំទ្រ និងឆានែល យូធូប មួយដែលមានឈ្មោះថា "និយាយឡើង"។ អ្នកគ្រូសង្ឃឹមថា នឹងបង្កើតកម្មវិធីជាច្រើនទៀតអំពីការទំនាក់ទំនង ការសន្ទនា និងការគាំទ្រសម្រាប់ជនពិការភ្នែកក្នុងជំនាញជីវិត ការរៀនសូត្រ ការងារ និងផលិតកម្ម។ សម្រាប់គ្រូបង្រៀន វ៉ កឹម យ៉ាង ការប្រើប្រាស់វេទិកាឌីជីថលដើម្បីទំនាក់ទំនង អប់រំជំនាញ និង "បញ្ចេញសំឡេង" ក៏និយាយអំពីការជួយជនពិការភ្នែកសម្របខ្លួនទៅក្នុងសហគមន៍ក្នុងបរិយាកាសឌីជីថលផងដែរ៕
