ເວລາ 6 ໂມງເຊົ້າ, ໃນອາຄານມອບກະ/ຜຽນວຽກຂອງສະໜາມການຂົນສົ່ງເຕົາຮາງອຸມົງ 1, ບໍລິສັດຫຸ້ນສ່ວນຖ່ານຫີນ ຮ່າເລີ່ມ, ແຂວງ ກວາງນິງ, ມີກຳມະກອນນັບຮ້ອຍຄົນພວມເຕົ້າໂຮມກັນເພື່ອກຽມເຂົ້າກະ/ຜຽນເຮັດວຽກ. ຫງວຽນແທັງດາດ ກໍ່ພວມກະກຽມພ້ອມກັບເພື່ອນຮ່ວມງານລົງເຕົາຮາງອຸມົງບໍ່ແຮ່ ເຮັດວຽກໃນຕອນເຊົ້າ…
ຫງວຽນແທັງດາດ ໄດ້ກຳເນີດຈາກຄອບຄົວມີພໍ່ ແລະ ພໍ່ປູ່ລ້ວນແຕ່ແມ່ນກຳມະກອນບໍ່ແຮ່. ໂດຍໄດ້ສືບທອດມູນເຊື້ອດັ່ງກ່າວ, ດາດ ກໍ່ເປັນຊ່າງບໍ່ແຮ່. ເມື່ອເວົ້າກ່ຽວກັບຄວາມຕັດສິນໃຈໄປຕາມອາຊີບຊ່າງບໍ່ແຮ່, ດາດ ໃຫ້ຮູ້ວ່າ:
ຄວາມຕັດສິນໃຈນີ້ກໍ່ມີຜົນສະທ້ອນຈາກຄອບຄົວ. ໃນເບື້ອງຕົ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍ່ມີຄວາມລັງເລໃຈ ແຕ່ເມື່ອຮັບຟັງຄຳເວົ້າຂອງພໍ່ປູ່ ແລະ ພໍ່ແມ່ທີ່ວ່າ ນີ້ແມ່ນວຽກງານມີລາຍຮັບດີ, ມີວຽກງານຖາວອນ, ນ້ອງກໍ່ຕົກລົງໄປຕາມອາຊີບຊ່າງບໍ່ແຮ່. ວຽກຂອງນ້ອງໄດ້ເລີ່ມແຕ່ເວລາ 7 ໂມງ 30 ນາທີເຊົ້າ, ເມື່ອເຮັດສຳເລັດບັນດາວຽກງານຢູ່ໃຕ້ອຸມົງຖ່ານຫີນ, ນ້ອງຈະຂຶ້ນເທິງໜ້າດິນໃນເວລາ 2 ໂມງແລງ.
ລຸງ ຫງວຽນແທັງຢູ, ພໍ່ປູ່ຂອງ ຫງວຽນແທັງດາດ, ປີນີ້ມີອາຍຸ 70 ປີແລ້ວ, ເຄີຍເປັນກຳມະກອນຂຸດຄົ້ນຢູ່ບໍລິສັດຫຸ້ນສ່ວນຖ່ານຫີນ ຮ່າເລີ່ມ. ໃນຄອບຄົວຂອງລຸງ, ອາຊີບເປັນຊ່າງບໍ່ແຮ່ໄດ້ຮັບການສືບທອດກັນມາຜ່ານ 3 ລຸ້ນຄົນແລ້ວ ເມື່ອລູກຫຼານໄດ້ສືບຕໍ່ກ້າວເຂົ້າຂະແໜງຖ່ານຫີນ, ຕິດພັນເຕົາຮາງກັບອຸມົງ ແລະ ເຂດບໍ່ແຮ່. ລຸງ ຫງວຽນແທັງຢູ ເວົ້າວ່າ:
ເມື່ອເຫັນຮູບພາບລູກ, ຫຼານເລີ່ມເຂົ້າເຮັດວຽກຢູ່ບໍ່ຖ່ານຫີນ, ຂ້າພະເຈົ້າມີຄວາມພາກພູມໃຈທີ່ສຸດ. ລູກຫຼານໄດ້ສືບທອດມູນເຊື້ອຂອງລຸ້ນພໍ່ລຸ້ນປູ່, ມາຮອດຈຸດເວລານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ສຶກມີຄວາມເປັນກຽດ ແລະ ເອກອ້າງທະນົງໃຈກ່ຽວກັບຄອບຄົວ ແລະ ລູກຫຼານຂອງຕົນ.
ຫງວຽນຢູຍແຄັງ ເປັນຊ່າງກົນຈັກໄຟຟ້າຂອງບໍລິສັດຖ່ານຫີນ ທົງເຍິດ ນະຄອນ ເກີມຝາ, ແຂວງ ກວາງນິງ ໄດ້ເຮັດວຽກຢູ່ໜ່ວຍຜະລິດຂຸດຄົົ້ນ 4, ສ່ວນພໍ່ຂອງລາວຊື່ວ່າ ຫງວຽນຮົ່ງເກີມ, ເປັນຊ່າງບໍ່ຖ່ານຫີນພວມເຮັດວຽກຢູ່ໜ່ວຍຜະລິດຂຸດຄົົ້ນ 1. ອ້າຍ ຫງວຽນຢູຍແຄັງ ແບ່ງປັນວ່າ:
ປີ 2017, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮຽນຈົບຈາກຂະແໜງກົນຈັກໄຟຟ້າເຕົາຮາງອຸມົງບໍ່ແຮ່ ແລ້ວໄດ້ເຮັດວຽກຢູ່ໜ່ວຍຜະລິດຂຸດຄົົ້ນ 4, ລາຍຮັບສະເລ່ຍແຕ່ລະເດືອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນແຕ່ 15 ລ້ານຂຶ້ນໄປ. ພໍ່ໄດ້ຖ່າຍທອດຫຼາຍບົດຮຽນປະສົບການໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ມີຫຍັງບໍ່ເຂົ້າໃຈກໍ່ກັບມາຖາມພໍ່, ພໍ່ຊ່ວຍຂ້າພະເຈົ້າຫຼາຍທີ່ສຸດ.
ຄອບຄົວ ຫງວຽນຢູຍແຄັງ ມີ 3 ລຸ້ນເປັນຊ່າງບໍ່ແຮ່. ພໍ່ຂອງ ແຄັງ, ລຸງ ຫງວຽນຮົ່ງເກີມ ຜູ້ທີ່ຕິດພັນກັບບໍ່ຖ່ານຫີນມາເປັນເວລາກວ່າ 25 ປີ ໄດ້ເບິ່ງຄືນຮູບພໍ່ຂອງຕົນ ເຊິ່ງແມ່ນລຸງ ຫງວຽນດຶກຕົງ ຊື່ງແມ່ນແວ່ນແຍງທີ່ໄດ້ຫຼໍ່ລ້ຽງຄວາມຄາດຫວັງຂອງລາວທີ່ຈະໄດ້ນຸ່ງເສື້ອສີຂຽວຂອງຊ່າງບໍ່ແຮ່. ປີ 1965, ທ່ານ ຕົງ ໄດ້ອອກຈາກບ້ານເກີດເມືອງນອນ ຖາຍບິນ ໄປ ກວາງນິງ ເພື່ອກໍ່ຮ່າງສ້າງຕົວ, ຈາກຊາວກະສິກອນ ກາຍເປັນຊ່າງບໍ່ແຮ່ ແລະ ເປັນກຳມະກອນລຸ້ນທຳອິດຂອງບໍລິສັດຖ່ານຫີນ ທົງເຍີດ. ຊ່າງບໍ່ແຮ່ ຫງວຽນຮົ່ງເກີມ ເລົ່າສູ່ຟັງວ່າ:
ຄາວຂ້າພະເຈົ້າຍັງເປັນຊາວໜຸ່ມກໍ່ເຫັນວ່າ ພໍ່ໄປເຮັດວຽກລຳບາກຫຼາຍ ແຕ່ຍັງມີຄວາມຕັດສິນໃຈສູງ, ເຖິງວ່າໃນຄອບຄົວມີອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຫຼາຍຄົນ ແຕ່ພໍ່ຍັງໄດ້ບອກສອນໃຫ້ລູກຢ່າງເຖິງກົກເຖິງປາຍ, ຄວາມເຂັ້ມງວດຂອງພໍ່ໄດ້ຊ່ວຍໃຫ້ພວກຂ້າພະເຈົ້າເດີນຕາມເສັ້ນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ. ເມື່ອໃຫຍ່ຂຶ້ນກໍ່ເຮັດຕາມແບບຢ່າງຂອງພໍ່, ກຳນົດວ່າຈະໄປຕາມອາຊີບຂອງພໍ່.
ໃນຈັງຫວະການດຳລົງຊີວິດທັນສະໄໝ, ບັນດາຄອບຄົວທີ່ມີ 2, 3 ລຸ້ນຄົນເປັນຊ່າງບໍ່ແຮ່ຄືແນວນັ້ນ ກໍ່ໄດ້ຮັກສາຄວາມເມົາມົວກັບອາຊີບທີ່ເປັນມູນເຊື້ອ, ສ້າງເປັນຈຸດວັດທະນະທຳວົງຄະນະຍາດຢູ່ເຂດດິນແດນບໍ່ແຮ່, ເພື່ອໃຫ້ບັນດາຜູ້ໜຸ່ມເຕີບໃຫ່ຍຂຶ້ນ ແລະ ສືບຕໍ່ກໍ່ສ້າງເຂດຖ່ານຫີນທີ່ຮັ່ງມີ ແລະ ສວຍງາມ./.
