ຈາກບົດຮຽນຕົວຈິງ, ພ້ອມກັບການໜູນຊ່ວຍຂອງອຳນາດການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນ, ບັນດາປະຊາຄົມພວມເປັນເຈົ້າການກວ່າໃນການຮັບມືກັບໄພທຳມະຊາດ, , ຜ່ານນັ້ນ ກໍ່ໄດ້ຫລຸດຜ່ອນຄວາມສ່ຽງໃນລະດັບຕ່ຳສຸດ, ຮັກສາການດຳລົງຊີວິດໃນທຳມະຊາດທີ່ຫຍຸ້ງຍາກກັນດານ.
ບ້ານ ກາຕາງ, ຕາແສງ ຕວຽນເລິມ, ແຂວງ ກວາງຈິ ມີ 125 ຄອບຄົວດຳລົງຊີວິດແບບກະແຈກກະຈາຍຢູ່ເທິງພູ. ທ່ານ ຮວ່າງວັນທ້ວນ, ປະທານບ້ານ ກາຕາງ ໃຫ້ຮູ້ວ່າ: ກອ່ນນີ້, ທ່ານຕ້ອງຍ່າງນັບຫຼາຍຫຼັກ ຂຶ້ຶ້ນພູລົງຫ້ວຍ ເຄາະປະຕູເຮືອນແຕ່ລະຄອບຄົວເພື່ອຊຸກຍູ້ ປຊຊ ຍົກຍ້າຍອອກໄປ, ແຕ່ປະຈຸບັນ, ຍ້ອນມີເຄືອຂ່າຍອິນເຕີເນັດໄດ້ປົກຄຸມໄປທົ່ວ, ເຄືອຂ່າຍຂໍ້ມູນຂ່າວດ່ວນໄດ້ຮັບການສ້າງຂຶ້ນໃນມືໂດຍທັນທີ:
ໃນຍາມຝົນພະຍຸ, ທ່າໄດ້ປຽບຂອງເຕັກໂນໂລຊີດີຈີຕອນແມ່ນໄດ້ປະຢັດເວລາ. ກ່ອນນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຕ້ອງຍ່າງໄປຫາແຕ່ລະຄອບຄົວ, ແຕ່ປະຈຸບັນ, ຜ່ານກຸ່ມ Zalo, Facebook ຂອງບ້ານ ແມ່ນ ປຊຊ ກຳຂໍ້ມູນຂ່າວໄດ້ເລີຍ. ຖ້າຜູ້ໃດບໍ່ທັນໄດ້ອ່ານຂໍ້ຄວາມ ຂ້າພະເຈົ້າກໍ່ໄດ້ໂທຫາໂດຍກົງ; ກໍລະນີບໍ່ສາມາດຕິດຕໍ່ໄດ້ຈຶ່ງຈະໄປຫາຢູ່ບ້ານ, ທັງໄວ, ທັງບໍ່ລືມຄອບຄົວໃດ.
ປະຈຸບັນ, ບໍລິເວນຕາແສງ ຕວຽນເລິມ ກ້ວາງທົບສອງເທົ່າພາຍຫຼັງໂຮມບັນດາຕາແສງເຂົ້ານຳກັນ, ບັນດາກຸ່ມເຂດຊຸມຊົນໄດ້ຈັດຢູ່ກະແຈກກະຈາຍ. ຕົວຈິງໃນຍາມຝົນຕົກນ້ຳຖ້ວມແຕ່ລະຄັ້ງ ໃນເວລາມໍ່ໆມານີ້ ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນປະສິດທິຜົນຂອງການໝູນໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີຂໍ້ມູນຂ່າວສານ ໃນການສົ່ງຂ່າວແຈ້ງເຕືອນຢ່າງວ່ອງໄວ, ທັນການມາຍັງ ປຊຊ. ທ່ານ ເຈິ່ນແມັ້ງລຶກ, ຮອງປະທານຄະນະກຳມະການ ປຊຊ ຕາແສງ ຕວຽນເລິມ, ແຂວງ ກວາງຈິ ໃຫ້ຮູ້ວ່າ:
ພາຍຫຼັງໂຮມບັນດາຕາແສງເຂົ້ານຳກັນ, ເນື້ອທີ່ດິນທີ່ຕາແສງຄຸ້ມຄອງໄດ້ເພິ່ມຂຶ້ນທົບສອງເທົ່າ. ດັ່ງນັ້ນ, ການຫັນເປັນດີຈີຕອນແມ່ນມາດຕະການຫຼັກແຫຼ່ງເພື່ອບໍລິຫານການປ້ອງກັນ ຕ້ານໄພທຳມະຊາດ. ໃນໄລຍະທີ່ຜ່ານມາ, ທາງຕາແສງໄດ້ຊີ້ນຳການສຳຫຼວດກວດຄືນ, ຫັນບັນດາຂໍ້ມູນຂອງບັນດາຄອບຄົວທີ່ຢູ່ໃນເຂດມີຄວາມສ່ຽງຖືກດິນເຊາະເຈື່ອນ, ຖືກຕັດແຍກຈາກພາຍນອກເປັນດີຈີຕອນ ເພື່ອໂຮມເຂົ້າບັນດາໜ່ວຍກະທຳໄວ. ຍ້ອນເຫດນັ້ນ, ທິດນຳ 4 ຢູ່ກັບບ່ອນໄດ້ຮັບການຜັນຂະຫຍາຍຢ່າງຄົບຊຸດ, ຊັດເຈນ ແລະ ມີປະສິດທິຜົນ.
ບ້ານ ເຕິນຮົວ ນອນໃນເຂດຖືກນ້ຳຖ້ວມຫຼາຍຂອງຕາແສງ ກີມຝູ. ໂດຍເຄີຍຖືກໄພນ້ຳຖ້ວມເມື່ອປີ 2010, ປຊຊ ຢູ່ແຫ່ງນີ້ເຂົ້າໃຈວ່າ ການກະກຽມກ່ອນຍາມນ້ຳຂຶ້ນ ແມ່ນວິທີທີ່ດີທີ່ສຸດ. ຈາກການປະດິດສ້າງ ແລະ ບົດຮຽນຂອງ ປຊຊ, ພ້ອມກັບການໜູນຊ່ວຍຂອງທ້ອງຖິ່ນ ແລະ ບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງ, ເຮືອນແພກວ່າ 600 ຫຼັງໄດ້ນຳເຂົ້ານຳໃຊ້, ກາຍເປັນບ່ອນຫຼົບໄພທີ່ປອດໄພໃຫ້ແກ່ ປຊຊ ເຕີນຮົວ ກ່ອນຍາມນ້ຳຂຶ້ນສູງ. ລຸງ ດິງຊວັນຫວູ ຢູ່ບ້ານ ເຕິນຮົວ ໃຫ້ຮູ້ວ່າ:
ແຕ່ລະຄອບຄົວລ້ວນແຕ່ໄດ້ສະສົມຂອງກິນໄວ້ກ່ອນນັ້ນ. ເມື່ອນ້ຳເລີ່ມຂຶ້ນກໍ່ມີຂອງກິນໃນເຮືອນແພແລ້ວ, ເຄື່ອງຂອງກໍ່ໄດ້ຍ້າຍໄປເຮືອນແພ, ບໍ່ຖືກເປ່ເພເສຍຫາຍ, ການດຳເນີນຊີວິດທຸກຢ່າງໃນເຮືອນແພກໍ່ສະດວກກວ່າ. ເຮືອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າກ່ອນນີ້ຖືກນ້ຳຖ້ວມຂຶ້ນເຖິງຫຼັງຄາ.
ຍ້ອນມີບັນດາເຮືອນແພ, ປະຈຸບັນ, ນ້ຳຖ້ວມບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ໜ້າຢ້ານກົວສຳລັບ ປຊຊ ທ້ອງຖິ່ນອີກແລ້ວ. ທ່ານນາງ ຫງວຽນຮົ່ງເຟືອງ, ຮອງຫົວໜ້າພະແນກກະສິກຳ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມແຂວງ ກວາງຈິ ໃຫ້ຮູ້ວ່າ:
ບັນດາຮູບແບບເຮືອນແພລອຍເທິງໜ້ານ້ຳຢູ່ ເຕີຍຮົວ ແມ່ນໜຶ່ງໃນບັນດາການປະດິດຄິດສ້າງຂອງ ປຊຊ ທ້ອງຖິ່ນ, ຂອງປະຊາຄົມ ເພື່ອເປັນເຈົ້າການຮັບມືກັບໄພທຳມະຊາດ. ພວກຂ້າພະເຈົ້າຕີລາຄາວ່າ ນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ແມ່ນຮູບແບບການປ້ອງກັນ, ຕ້ານໄພທຳມະຊາດເທົ່ານັ້ນ, ຫາກຍັງແມ່ນການສະແດງໃຫ້ເຫັນການຮັບມື ແລະ ລັກສະນະເປັນເຈົ້າການປະດິດຄິດສ້າງຂອງ ປຊຊ ທ້ອງຖິ່ນອີກດ້ວຍ.
ໄພທຳມະຊາດບໍ່ສາມາດສະກັດກັ້ນໄດ້ ແຕ່ວິທີທີ່ປະຊາຄົມກະກຽມເພື່ອປະເຊີນໜ້າກັບໄພທຳມະຊາດ ແມ່ນສາມາດປ່ຽນແປງໄດ້. ຂໍ້ຄວາມໜຶ່ງທີ່ມາຖືກເວລາ, ເຮືອນແພຫຼັງໜຶ່ງໄດ້ກະກຽມໄວ້ ແມ່ນວິທີທີ່ ປຊຊ ກວາງຈິ ເປັນເຈົ້າການຮັບມືກັບລະດູຝົນຕົກນ້ຳຖ້ວມ./.
