ວັນທີ 27 ເມສາ, ສະພາຄວາມໝັ້ນຄົງ ສປຊ ໄດ້ດຳເນີນກອງປະຊຸມປຶກສາຫາລືເປີດກ່ຽວກັບຄວາມໝັ້ນຄົງ ແລະ ການປ້ອງກັນບັນດາເສັ້ນທາງນ້ຳໃນຂົງເຂດການເດີນເຮືອ”. ວາລະປຶກສາຫາລືໄດ້ດຳເນີນໃນສະພາບການປະທະກັນຢູ່ພາກພື້ນຕາເວັນອອກກາງ ພາໄປເຖິງການປິດປະຕູຊ່ອງແຄບທະເລຍຸດທະສາດ Hormuz, ຍູ້ໂລກຕົກເຂົ້າສູ່ວິກິດການຄວາມໝັ້ນຄົງໃນການເດີນເຮືອຄັ້ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນຫຼາຍທົດສະວັດຜ່ານມາ.
ຈຸດໃຈກາງ Hormuz
ວາລະປຶກສາຫາລືຢູ່ ສະພາຄວາມໝັ້ນຄົງ ສປຊ ໂດຍທ່ານ Abdullatif bin Rashid Al Zayani ລັດຖະມົນຕີການຕ່າງປະເທດ Bahrain, ເຊິ່ງເປັນປະເທດພວມດຳລົງຕຳແໜ່ງປະທານໝູນວຽນ ສະພາຄວາມໝັ້ນຄົງ ສປຊ ເປັນປະທານດ້ວຍການເຂົ້າຮ່ວມຂອງທ່ານ Antonio Guterres, ເລຂາທິການໃຫຍ່ ສປຊ, ທ່ານ Arsenio Dominguez ເລຂາທິການໃຫຍ່ ອົງການເດີນທະເລສາກົນ (IMO), ບັນດາປະເທດສະມາຊິກ ສປຊ ແລະ ນັກຊ່ຽວຊານຈຳນວນໜຶ່ງ. ໃນບົດກ່າວຄຳເຫັນຢູ່ວາລະປຶກສາຫາລື, ທ່ານ Antonio Guterres ເລຂາທິການໃຫຍ່ ສປຊ ໄດ້ກ່າວເຕືອນເຖິງຄວາມປອດໄພໃນການເດີນທະເລທົ່ວໂລກ ພວມກາຍເປັນສິ່ງທົດສອບຕໍ່ຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍສາກົນ ເມື່ອໂຈນສະຫຼັດ, ການກໍ່ການຮ້າຍ, ການແກ້ງແຍ້ງດ້ານພູມສາດການເມືອງ ແລະ ບັນດາການກະທຳກີດຂວາງຄວາມເສລີໃນການເດີນທະເລ ສືບຕໍ່ນາບຂູ່ຕໍ່ສັນຕິພາບ ແລະ ຄວາມໝັ້ນຄົງສາກົນ.
ສະພາບການບໍ່ມີທາງອອກຢູ່ຊ່ອງແຄບທະເລຍຸດທະສາດ Hormuz ນອນຢູ່ລະຫວ່າງ ອີຣານ ແລະ ໂອມານ ໄດ້ຮັບຄວາມສົນໃຈເປັນພິເສດ. ເລີ່ມມາຈາກການປະທະກັນລະຫວ່າງ ອາເມລິກາ ແລະ ອິດສະລາແອັນ ກັບ ອີຣານ, ຊ່ອງແຄບທະເລນີ້ຖືກຈັດຢູ່ໃນສະພາບການ ປິດ - ເປີດ ຢ່າງລຽນຕິດ ແລະ ປັດຈຸບັນ, ໄດ້ຖືກປິດລ້ອມເປັນ 2 ຮອບຂອງ ອີຣານ ແລະ ອາເມລິກາ. ໂດຍແມ່ນຈຸດຄ່ຽນຖ່າຍປະມານ 20% ປະລີມານນ້ຳມັນ ແລະ ອາຍແກັດ ສົ່ງອອກຂອງໂລກ, ເລື່ອງຊ່ອງແຄບທະເລ Hormuz ຖືກປິດລ້ອມ ບໍ່ພຽງແຕ່ກໍ່ຄວາມຂາດວັກຂາດຕອນແຫຼ່ງສະໜອງພະລັງງານໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດເທົ່ານັ້ນ ຫາກຍັງເຮັດໃຫ້ຄວາມໝັ້ນຄົງໃນການເດີນທະເລທົ່ວໂລກ ຖືກເສຍຫາຍ, ຈາກນັ້ນ ກໍ່ໄດ້ສົ່ງຜົນກະທົບຢ່າງຮ້າຍແຮງຕໍ່ກະແສການຄ້າ, ລະບົບສະໜອງ ແລະ ການເຕີບໂຕທົ່ວໂລກ. ທ່ານ ເລຂາທິການໃຫຍ່ ສປຊ Antonio Guterres ຖະແຫຼງວ່າ:
“ບັນດາສິດເດີນທະເລ ແລະ ສິດເສລີໃນການເດີນເຮືອໄປມາຜ່ານຊ່ອງແຄບທະເລ Hormuz ຕ້ອງໄດ້ຮັບຄວາມເຄົາລົບນັບຖື ຄືດັ່ງການຢັ້ງຢືນໃນມະຕິເລກທີ 2817 ຂອງ ສະພາຄວາມໝັ້ນຄົງ ສປຊ. ບັນດາຫຼັກການນີ້ຕ້ອງໄດ້ຮັບການປະຕິບັດຢ່າງຮອບດ້ານ ແລະ ບໍ່ຢຸດສະຫງັກ. ຂ້າພະເຈົ້າຮຽກຮ້ອງໃຫ້ທຸກຝ່າຍ, ຈົ່ງເປີດຊ່ອງແຄບທະເລ Hormuz. ຈົ່ງໃຫ້ບັນດາກຳປັ່ນເດີນທາງຜ່ານຊ່ອງແຄບ, ບໍ່ເສຍຄ່າ, ບໍ່ຈຳແນກການປະພຶດ. ຈົ່ງປະໃຫ້ການຄ້າກັບຄືນມາ, ຈົ່ງໃຫ້ພື້ນຖານເສດຖະກິດທົ່ວໂລກໄດ້ພັດທະນາ”.
ກ່ອນວາລະປຶກສາຫາລືຢູ່ ສະພາຄວາມໝັ້ນຄົງ ສປຊ, ມີຫຼາຍກອງປະຊຸມສາກົນ ໄດ້ຈັດຂຶ້ນເພື່ອປຶກສາຫາລື ບັນດາກໍລະນີ, ກ່ຽວກັບການເມືອງ, ການທະຫານ ແລະ ເຕັກນິກ, ເພື່ອເປີດຊ່ອງແຄບທະເລ Hormuz ຄືນໃໝ່. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ວົງການນັກສັງເກດການຖືວ່າ ຄວາມຂາດສະຖຽນລະພາບໃນຄວາມເຄັ່ງຕຶງທາງການທູດ - ການທະຫານ ລະຫວ່າງ ອາເມລິກາ ແລະ ອີຣານ ເຮັດໃຫ້ທຸກກໍລະນີລ້ວນແຕ່ມີຄວາມເປັນໄປໄດ້ຕ່ຳ. ທ່ານ Alexis Ellender ນັກຊ່ຽວຊານວິເຄາະຂັ້ນສູງຢູ່ກຸ່ມບໍລິສັດຂໍ້ມູນການເດີນທະເລ Kpler ຕີລາຄາວ່າ:
“ພວກເຮົາຍັງມີເສັ້ນທາງທີ່ຍາວໄກເພື່ອກັບຄືນສູ່ສະພາບການການຄ້າທີ່ເປັນປົກກະຕິ ຜ່ານຊ່ອງແຄບທະເລ Hormuz. ຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າ ຜົນເສຍຫາຍໜັກທີ່ສຸດແມ່ນສະພາບການບັນດາກຳປັ່ນໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຜ່ານແລ້ວ ແຕ່ວ່າຖືກຢຸດຕິຢ່າງວ່ອງໄວ, ເພາະສະນັ້ນ ບັນດາຄັ້ງຕໍ່ໄປທຸກຄົນຕ້ອງລໍຖ້າດົນກວ່າ. ສຳລັບກຳລັງຖືກຕິດຄ້າງຢູ່ພາກພື້ນຕາເວັນອອກກາງ ເຂົາເຈົ້າຈະຊອກຫາວິທີເພື່ອອອກຈາກເຂດນີ້, ແຕ່ວ່າສຳລັບກຳປັ່ນຈາກບ່ອນອື່ນເຂົ້າເຂດນີ້ເພື່ອຮັບເອົາສິນຄ້າ, ຂົນສົ່ງນ້ຳມັນ ຫຼື ປຸ໋ຍ, ຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າ ເຂົາເຈົ້າຈະມີຄວາມລະມັດລະວັງທີ່ສຸດ”.
ບຸລິມະສິດກອບກູ້
ໄປຄຽງຄູ່ກັບບັນດາຄຳຮຽກຮ້ອງກ່ຽວກັບການຟື້ນຟູຄວາມເສລີໃນການເດີນທະເລ, ບໍ່ກີດຂວາງ, ເຄົາລົບກົດໝາຍສາກົນ ແລະ ບັນດາສິດໄປມາຢູ່ທະເລ, ວາລະປຶກສາຫາລືຢູ່ ສະພາຄວາມໝັ້ນຄົງ ສປຊ ກໍ່ຊອກຫາວິທີການຊຸກຍູ້ໃຫ້ບຸລິມະສິດການກະທຳໂດຍດ່ວນໃນຈຸດເວລາປັດຈຸບັນ ແມ່ນກອບກູ້ບັນດາລູກເຮືອ ແລະ ກຳປັ່ນທີ່ຖືກຕິດຄ້າງຢູ່ເຂດອ່າວເປັນເວລາເກືອບ 2 ເດືອນຜ່ານມາແລ້ວ. ຕໍ່ໜ້າສະພາບການນີ້, ທ່ານ Arsenio Dominguez ເລຂາທິການໃຫຍ່ IMO ໄດ້ຮຽກຮ້ອງການໜູນຊ່ວຍຈາກສາກົນ ເພື່ອອົບພະຍົບບັນດາລູກເຮືອທີ່ພວມຕິດຄ້າງຢູ່ຊ່ອງແຄບທະເລ Hormuz, ໃນເບືອງຕົ້ນແມ່ນສະໜັບສະໜູນແຜນການຂອງ IMO ເພື່ອແນໃສ່ສ້າງເງື່ອນໄຂສະດວກໃຫ້ແກ່ການອົບພະຍົບ. ນີ້ເປັນຄັ້ງທີ 2 ໃນເວລາ 1 ອາທິດ ທີ່ IMO ອອກຄຳຮຽກຮ້ອງນີ້. ທ່ານ Arsenio Dominguez ໃຫ້ຮູ້ວ່າ:
“ພາຍຫຼັງຂໍ້ຕົກລົງຂອງສະພາ IMO,, ນຳໃຊ້ລະບົບຂົນສົ່ງສະເພາະທີ່ມີຢູ່ແລ້ວ ເພື່ອອົບພະຍົບກຳປັ່ນ ແລະ ລູກເຮືອ ອອກຈາກເຂດປະທະກັນຢ່າງປອດໄພ. ບັນດາບັນຫາດ້ານເຕັກນິກ ແລະ ຈັດຕັ້ງ (ຂອງແຜນການ) ພວມໄດ້ຜັນຂະຫຍາຍ ດ້ວຍການເຂົ້າຮ່ວມຂອງບັນດາປະເທດໃນພາກພື້ນ, ລວມມີທັງ ອີຣານ, ພ້ອມກັບການໜູນຊ່ວຍຂອງບັນດາປະເທດ ທີ່ມີບົດບາດເຂົ້າຮ່ວມບັນດາການເຈລະຈາ. IMO ພ້ອມແລ້ວທີ່ຈະຜັນຂະຫຍາຍແຜນການນີ້ ບໍ່ຊັກຊ້າ, ແຕ່ກໍ່ຕໍ່ເມື່ອວຽກນັ້ນມີຄວາມປອດໄພ”.
ນອກຈາກການອົບພະຍົບລູກເຮືອ, ເຈົ້າໜ້າທີ່ການນຳ IMO ກໍ່ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ບັນດາປະເທດຮັບປະກັນຄຳໝັ້ນສັນຍາຢ່າງແທດຈິງໃຫ້ແກ່ຂະແໜງຂົນສົ່ງທາງທະເລ, ລວມມີການເຂົ້າເຖິງການປະກັນໄພດ້ວຍລາຍຈ່າຍທີ່ສົມເຫດສົມຜົນ, ເພື່ອແນໃສ່ອະນຸຍາດໃຫ້ເຊື່ອມຕໍ່ຄືນການເຄື່ອນໄຫວທີ່ເປັນປົກກະຕິຍິ່ງໄວກໍ່ຍິ່ງດີ. ທ່ານເນັ້ນໜັກເຖິງຫຼັກການຄວາມເສລີໃນການເດີນທະເລ ແມ່ນບໍ່ສາມາດເຈລະຈາໄດ້. ກຳປັ່ນຕ້ອງໄດ້ຮັບອະນຸຍາດແລກປ່ຽນຄ້າຂາຍໃນທົ່ວໂລກໂດຍບໍ່ຖືກກີດຂວາງ ແລະ ສອດຄ່ອງກັບກົດໝາຍສາກົນ. ບັນດາປະເທດບໍ່ສາມາດປິດປະຕູຊ່ອງແຄບທະເລ ທີ່ໄດ້ນຳໃຊ້ໃຫ້ແກ່ການເດີນທະເລສາກົນ. ກໍ່ຄ້າຍຄືກັນ, ບໍ່ມີປະເທດໃດ ໄດ້ຍົກອອກບັນດາການຊຳລະ ຫຼືຈັດວາງຄ່າທຳນຽມ ຫຼືເງື່ອນໄຂຈຳແນກການປະພຶດສຳລັບບັນດາຊ່ອງແຄບທະເລສາກົນ.
